Gommeren, Baetens, Wijsmans : de Belgische topaanvallers door de jaren heen. In dat rijtje hoort ook Jan Vangheluwe, 46 ondertussen en in de jaren '70 en '80 de onverbiddelijke aanvalsmachine van veelvoudig landskampioen Ibis Kortrijk. Jante maakte een reconversie door tot onder meer het uithangbord en manager van de Kortrijkse manche van het Belgische beachkampioenschap, uitgetekend in het historische kader van de Kortrijkse Grote Markt.
...

Gommeren, Baetens, Wijsmans : de Belgische topaanvallers door de jaren heen. In dat rijtje hoort ook Jan Vangheluwe, 46 ondertussen en in de jaren '70 en '80 de onverbiddelijke aanvalsmachine van veelvoudig landskampioen Ibis Kortrijk. Jante maakte een reconversie door tot onder meer het uithangbord en manager van de Kortrijkse manche van het Belgische beachkampioenschap, uitgetekend in het historische kader van de Kortrijkse Grote Markt. De palmares van Jan Vangheluwe mag gezien worden : 9 titels en 7 bekers, viermaal Speler van het Jaar en in de B-pouleronde van het WK 1979 in Frankrijk uitgeroepen tot beste aanvaller. Vangheluwe : "Ik heb geen enkele beker of trofee meer staan thuis. Of toch, maar die worden door mijn zoons als asbak gebruikt." Relativerende, soms bijtende humor : het typeert Vangheluwe, die bijna prof werd in Italië. "Ik herinner me het nog levendig. Het WK van 1979. De Oostbloklanden waren toen nog wereldtop en wij drumden het internationaal hoog ingeschatte Bulgarije naar een vijfsetter. Ik mag in alle bescheidenheid stellen dat ik toen een stevige partij heb neergezet. Na de wedstrijd kwamen enkele bestuursleden van Padua op mijn schouder kloppen. Zo'n maffiatypetjes met gelakte schoenen en een lange mantel. Of ik bij hen wou komen spelen. 60.000 frank per maand, plus inwoon ? Dat was toen een bom geld. "Ik kwam thuis, praatte erover met mijn vrouw. We hadden allebei geen werk, geen kinderen. Tsja, waarom niet ? Maar mijn hart lag bij Kortrijk. Dilemma dus. Ik probeerde een alternatief. Ik belde Padua op met een nieuw voorstel waarop het volgens mijn nooit zou ingaan : 100.000 frank per maand, een wagen en een appartement. Twee dagen later kreeg ik telefoon uit Italië : "Oké, we gaan akkoord met jouw tegenbod." Maar uiteindelijk liep het toch nog spaak. Kortrijk vroeg een transfersom van 600.000 frank erbovenop. Dat vond Padua net iets te veel. Maar Ibis heeft toen wel mijn maandloon opgetrokken en mijn vrouw en ik kregen werk." Nu is Vangheluwe beroepshalve medisch afgevaardigde, bestuurslid van VT Kortrijk (tweede landelijke) en manager van de Kortrijkse manche van het Belgische beachkampioenschap. "Zo'n toernooi kan maar slagen als er een groot team achter steekt. We hebben een bestuur van tien leden en daarnaast nog eens zestig medewerkers. We voerden in de drie maanden voorbereiding de vergaderingen op van om de twee weken tot dagelijks." Kortrijk was aan zijn vierde organisatie toe. "Tweemaal op de Pottelberg en eenmaal op de Veemarkt. Het was de bedoeling om geld in de clubkas te krijgen. Maar we kregen drie keer letterlijk bakken water over het hoofd. Neen, de weergoden waren ons niet goed gezind. We kregen door dat slechte weer weinig of geen volk. We zijn er dan ook ontmoedigd mee gestopt. Maar dit jaar kregen we - weliswaar wat laat, in april - de volle medewerking van de stad. We mochten op de Grote Markt organiseren. Een schitterende locatie." Het budget is behoorlijk, zegt Vangheluwe. "In principe zo'n 800.000 frank. Maar daar komen de dagen voor het toernooi nog wel wat extraatjes bij. Radio Contact, dat sponsor is van het hele BK, liet ondanks herhaalde telefoons van onze kant, niks van zich horen en we moesten ultiem zelf op zoek naar een muziek- en omroepinstallatie, plus een speaker." En zo'n toernooi blijkt toch winstgevend, ondanks het feit dat iedereen gratis kan komen kijken. "Het was zo dat we dankzij de sponsoring al break-even waren. De rest - catering vooral want we hadden een tent waar drank en broodjes te koop waren - was extra. En dat geld is voor de clubkas. Ik denk dat het beachtoernooi volgend seizoen de grootste sponsor van VT Kortrijk zal zijn." Tijdens zijn spelersperiode werd er nog geen beachkampioenschap georganiseerd. Of toch ? Vangheluwe: "Ik ben tijdens mijn Ibisperiode ooit eens op vakantie geweest met mijn vrouw naar La Baule. De vader van de Franse topinternational Cohen had er een beachtoernooi georganiseerd. Bernard Sayol, mijn passeur bij Ibis, was er ook. Cohen vroeg of we niet wilden meedoen. Daar werd toen in een drie-tegen-drie-systeem gespeeld. We zijn uiteindelijk voor de lol tweede geworden na de Nederlandse internationals Bert Goedkoop, Marco Brouwers en Avital Selinger. We kregen als tweede een prijzenpot van 50.000 Belgische frank voor de drie samen. Ongeveer zoveel als de winnaars in een BK-manche nu. Met andere woorden : onze vakantiereis was er deels mee betaald." Vangheluwe vindt beachvolley aantrekkelijker voor de jeugd. "Ik ken jongens die op school geen indoorvolleybal wilden spelen, maar na een reis in Tenerife, waar ze dagelijks uren op het strand hadden gebeacht, plots wel zin kregen in volleybal."door Marc Lerouge