Een van de betere wijken van Santa Clarita, een stad in de schaduw van Los Angeles. De zon schijnt en de vogels fluiten, het beeld wordt scherper en Allyson Felix sprint in de richting van de cameraman. 'Hoor je dit? Het is het geluid van knarsende sportschoenen op de harde ondergrond van mijn straat. Niet goed voor mijn knieën, maar door de coronapandemie is dit mijn nieuwe trainingslocatie.' Het is de zeemzoete stem van de Amerikaanse sprintster zelf, die op ESPN getuigt over het uitstel van de Olympische Spelen naar de zomer van 2021 en terugkijkt op de voorbije twee jaar, waarin ze na haar bewogen zwangerschap haar contract met Nike verbrak en als jonge moeder geschiedenis schreef op het WK in Doha.

Ze zet kegeltjes naast geparkeerde wagens en sprint gedoseerd, in het gras houdt haar echtgenoot Kenneth Ferguson de intervaltijden bij op zijn iPhone. Hun 15 maanden jonge dochtertje, Camryn, kijkt vanuit de kinderwagen mee. Ze was er ook bij in Doha, toen Felix haar 12e en 13e gouden WK-medaille (400 meter estafette, met de dames- én gemengde ploeg) won en daarmee voorbij recordhouder Usain Bolt (11) ging. 'Toen ik Camryn aan de rand van de piste in Doha in mijn armen kon nemen, voelde het alsof ik een periode kon afsluiten. De mooiste maar ook de hardste twee jaar van mijn leven.'

Ze was 32 weken zwanger toen ze met spoed naar het ziekenhuis werd gebracht en een keizersnede moest ondergaan, waarna ze met haar premature dochter meer dan een maand in de neonatale intensieve zorgen werd opgenomen. 'Het heeft ons getest op een manier die we nooit voor mogelijk hadden gehouden, zoals de coronapandemie dat nu ook doet, en ik had er geen idee van of ik ooit nog zou kunnen springen. Ik dacht maar aan één ding: mijn dochtertje veilig naar huis brengen. En we haalden het.'

Nike, haar kledingsponsor, was ongeduldig en probeerde haar zo snel mogelijk opnieuw naar meetings te duwen. In de onderhandelingen over een nieuw contract had het Amerikaanse sportmerk een loonsverlaging van 70 procent voorgesteld, maar Felix wilde een clausule dat ze financieel niet zou gestraft worden wanneer ze na de geboorte minder zou presteren. Dat kon niet en in de aanloop naar het WK tekende ze voor het lifestylemerk Athleta. Nike levert nog altijd de snelle spikes...

De focus werd verlegd naar Tokio, haar vijfde Olympische Spelen, waar ze haar record van meest succesvolle atlete - zes gouden en drie zilveren medailles - nog scherper wilde stellen. 'Mijn tijden op training bevestigden het: ik heb nooit sneller gelopen.' Haar coach, Bobby Kersee, gaf het ook al toe. 'Ik verwacht dat ze deze zomer haar persoonlijke records op de 200 en 400 meter scherper zal stellen', zei de gerenommeerde trainer, die in het verleden samenwerkte met de allergrootste kampioenen - Florence Griffith-Joyner, Gail Devers, Jackie Joyner-Kersee, Valerie Brisco-Hooks...

Maar Felix is bang en angstig, getuigde ze op ESPN. En het is harken, sinds ook de deuren van het atletiekstadion onverbiddelijk dichtgingen. 'Het is behelpen, ja, maar het maakt me ook onzeker: op mijn 34e ben ik misschien wel sneller dan ooit, maar hoe zal ik mij volgende zomer voelen?'

Een van de betere wijken van Santa Clarita, een stad in de schaduw van Los Angeles. De zon schijnt en de vogels fluiten, het beeld wordt scherper en Allyson Felix sprint in de richting van de cameraman. 'Hoor je dit? Het is het geluid van knarsende sportschoenen op de harde ondergrond van mijn straat. Niet goed voor mijn knieën, maar door de coronapandemie is dit mijn nieuwe trainingslocatie.' Het is de zeemzoete stem van de Amerikaanse sprintster zelf, die op ESPN getuigt over het uitstel van de Olympische Spelen naar de zomer van 2021 en terugkijkt op de voorbije twee jaar, waarin ze na haar bewogen zwangerschap haar contract met Nike verbrak en als jonge moeder geschiedenis schreef op het WK in Doha. Ze zet kegeltjes naast geparkeerde wagens en sprint gedoseerd, in het gras houdt haar echtgenoot Kenneth Ferguson de intervaltijden bij op zijn iPhone. Hun 15 maanden jonge dochtertje, Camryn, kijkt vanuit de kinderwagen mee. Ze was er ook bij in Doha, toen Felix haar 12e en 13e gouden WK-medaille (400 meter estafette, met de dames- én gemengde ploeg) won en daarmee voorbij recordhouder Usain Bolt (11) ging. 'Toen ik Camryn aan de rand van de piste in Doha in mijn armen kon nemen, voelde het alsof ik een periode kon afsluiten. De mooiste maar ook de hardste twee jaar van mijn leven.' Ze was 32 weken zwanger toen ze met spoed naar het ziekenhuis werd gebracht en een keizersnede moest ondergaan, waarna ze met haar premature dochter meer dan een maand in de neonatale intensieve zorgen werd opgenomen. 'Het heeft ons getest op een manier die we nooit voor mogelijk hadden gehouden, zoals de coronapandemie dat nu ook doet, en ik had er geen idee van of ik ooit nog zou kunnen springen. Ik dacht maar aan één ding: mijn dochtertje veilig naar huis brengen. En we haalden het.' Nike, haar kledingsponsor, was ongeduldig en probeerde haar zo snel mogelijk opnieuw naar meetings te duwen. In de onderhandelingen over een nieuw contract had het Amerikaanse sportmerk een loonsverlaging van 70 procent voorgesteld, maar Felix wilde een clausule dat ze financieel niet zou gestraft worden wanneer ze na de geboorte minder zou presteren. Dat kon niet en in de aanloop naar het WK tekende ze voor het lifestylemerk Athleta. Nike levert nog altijd de snelle spikes... De focus werd verlegd naar Tokio, haar vijfde Olympische Spelen, waar ze haar record van meest succesvolle atlete - zes gouden en drie zilveren medailles - nog scherper wilde stellen. 'Mijn tijden op training bevestigden het: ik heb nooit sneller gelopen.' Haar coach, Bobby Kersee, gaf het ook al toe. 'Ik verwacht dat ze deze zomer haar persoonlijke records op de 200 en 400 meter scherper zal stellen', zei de gerenommeerde trainer, die in het verleden samenwerkte met de allergrootste kampioenen - Florence Griffith-Joyner, Gail Devers, Jackie Joyner-Kersee, Valerie Brisco-Hooks... Maar Felix is bang en angstig, getuigde ze op ESPN. En het is harken, sinds ook de deuren van het atletiekstadion onverbiddelijk dichtgingen. 'Het is behelpen, ja, maar het maakt me ook onzeker: op mijn 34e ben ik misschien wel sneller dan ooit, maar hoe zal ik mij volgende zomer voelen?'