Globetrotter, het woord lijkt wel uitgevonden voor Reginal Goreux. In januari 2013 vertrokken bij Standard, toen hals over kop het vliegtuig op richting Samara (niet ver van de grens met Kazachstan) en ondertussen alweer aan de slag bij een andere club: Rostov, in de Noord-Kaukasus. Wanneer we hem aan de lijn hebben - vorige week donderdag - blijkt de middenvelder echter in Miami te vertoeven, waar hij met de nationale ploeg van Haïti de interland tegen Chili voorbereidt. "De meeste Zuid-Amerikaanse ploegen geven er de voorkeur aan ons in...

Globetrotter, het woord lijkt wel uitgevonden voor Reginal Goreux. In januari 2013 vertrokken bij Standard, toen hals over kop het vliegtuig op richting Samara (niet ver van de grens met Kazachstan) en ondertussen alweer aan de slag bij een andere club: Rostov, in de Noord-Kaukasus. Wanneer we hem aan de lijn hebben - vorige week donderdag - blijkt de middenvelder echter in Miami te vertoeven, waar hij met de nationale ploeg van Haïti de interland tegen Chili voorbereidt. "De meeste Zuid-Amerikaanse ploegen geven er de voorkeur aan ons in Miami partij te geven, aangezien hier een grote Zuid-Amerikaanse populatie woont. Onder meer ook een zeer substantieel deel Haïtianen." Na die Zuid-Amerikaanse uitstap wacht Goreux een lange reis terug naar Rostov. De club won vorig seizoen de beker van Rusland, maar beleeft nu een moeilijke competitiestart. Goreux: "Het loopt inderdaad moeizaam, tegen CSKA Moskou kregen we een zware 5-0-nederlaag aangesmeerd. Maar ik maak me geen zorgen, volgens mij eindigen we makkelijk bij de eerste tien." Voor de ex-kapitein van de Rouches is Rostov sowieso een stap vooruit ten opzichte van Samara, dat in de Russische tweede klasse uitkomt en sinds juni getraind wordt door Frankie Vercauteren. "Ik heb de voorbereiding nog bij hem meegemaakt, want pas midden augustus kwam mijn transfer naar Rostov erdoor," vertelt Goreux, "maar onze contacten bleven beperkt tot de club." Hij speelt nu al anderhalf jaar in Rusland, de integratieperiode is stilaan achter de rug. Niet dat hij die sportief gezien echt nodig had, want na zes maanden werd Goreux door de Russische pers al verkozen tot op een na beste nieuwkomer in hun liga. "Zeggen dat ik het hier geweldig naar mijn zin heb, zou overdreven zijn, maar ik leerde ondertussen leven met de gewoontes in dit land. Nu ja, buiten voetballen doe ik hier in feite niet veel. Mijn familie is dan ook gewoon in België gebleven. Wat het klimaat betreft, is Rostov een serieuze verbetering tegenover Samara. De winters zijn hier een pak draaglijker en de zomers zijn echt heet." Hoe lang hij nog in Rusland plant te blijven, kan Goreux niet zeggen. Het belangrijkste is dat hij kan spelen. "Ik zit nu toch al aan een zestigtal wedstrijden in Rusland. Als ik zo verder blijf doen, zit er binnenkort misschien wel een overstap naar een van de Russische topclubs in. Na mijn eerste zes maanden kon ik bijvoorbeeld al naar Anzji." Bij Rostov tekende Goreux een contract voor twee jaar, hij wordt er voornamelijk gebruikt als rechtermiddenvelder. Bij Samara was dat een positie hoger: als rechterflankaanvaller. "In Rusland kan het snel keren, naar tactiek kijken ze hier niet echt om", besluit de ex-Rouche met een knipoog. DOOR THOMAS BRICMONT