Na het Italiaanse Monza beleeft Roberto Bisconti zijn tweede buitenlandse avontuur bij het Schotse Aberdeen. De oud-middenvelder van Standard en Charleroi geniet van elke kans die hij krijgt bij de traditierijke club.
...

Na het Italiaanse Monza beleeft Roberto Bisconti zijn tweede buitenlandse avontuur bij het Schotse Aberdeen. De oud-middenvelder van Standard en Charleroi geniet van elke kans die hij krijgt bij de traditierijke club. Je hebt weinig redenen tot klagen ?Roberto Bisconti : Ik bloeide hier helemaal open. Aberdeen krijgt volop lovende commentaren in de pers en is een sympathieke club die goed verzorgd combinatievoetbal tracht te brengen. Dat geldt zeker niet voor alle Schotse ploegen. Het is niet altijd gemakkelijk om het spektakel te verzorgen, omdat de meeste tegenstanders ons met alle middelen beletten te voetballen. Gelukkig haal ik zowel fysiek als technisch een goed gemiddelde, waardoor ik niet vaak in de problemen kom. Je staat nochtans bekend als een blessuregevoelige voetballer. Hoe doorsta je de veelvuldige keiharde contacten ?Het grote verschil met België is dat je hier alleen maar aan spelen toekomt als je volledig fit bent. Als je bijvoorbeeld slechts aan tachtig procent van je mogelijkheden speelt, peuzelen ze je op ( lacht). In België kan je dan nog altijd een rol van betekenis spelen, hier niet. Elk duel is een speciaal gevecht, waar de voet niet wordt teruggetrokken. Maar dat gebeurt niet alleen in de wedstrijd, ook op training. Het is een mentaliteitskwestie. We hebben dan ook nog een Deense trainer, Ebbe Skovdahl, die een dergelijke instelling ondersteunt. Hij bouwde een mooi palmares op bij Bröndby, waarmee hij meermaals kampioen speelde en de Champions League bereikte. Is het gemakkelijk om in de schaduw van Celtic en Glasgow Rangers te spelen ?De competitie achter deze twee grootheden is best boeiend. Eigenlijk is Aberdeen koploper van de tweede klasse, want Celtic en Glasgow Rangers leven op een andere planeet. Wij spelen thuis gemiddeld voor dertienduizend toeschouwers in een fenomenale sfeer.Beduidend een hoger niveau dan Charleroi. Was dat de hoofdbedoeling bij een transfer ?Toch wel. Ik had nog enkele concrete aanbiedingen uit Engeland en Spanje, maar de scouts wilden me graag meerdere keren aan het werk zien bij Charleroi. Door de mogelijke omkoopgeruchten na de wedstrijd op Eendracht Aalst kwam ik echter niet meer aan spelen toe. Dat zorgde er waarschijnlijk voor dat ik een nog mooiere transfer miste. Maar ik beleefde, behalve de laatste maand, bij de Karolo's een supertijd. Ze gaven me de kans om mijn loopbaan een nieuwe wending te geven. Vele mensen hadden me als voetballer al afgeschreven.AA Gent was toch ook een kandidaat ?Inderdaad, maar ik wilde absoluut België verlaten. Ik had er genoeg van dat ik altijd met de vinger werd gewezen als er iets fout liep. Ik was altijd de zondebok en genoot daardoor een slechte reputatie. Dat wilde ik niet langer.door Pierre Danvoye