Er is in eerste instantie dat lichaam. Dat geweldige lijf dat de mond van meisjes die dol zijn op een sixpack doet openvallen. Die gespierde torso waarvan mannen weglopen omdat ze geen problemen willen. Stel je dat geweldige lichaam voor op een voetbalveld. Dat indrukwekkende gevaarte in volle snelheid op je af zien komen is bepaald schrikwekkend. Romelu Lukaku draagt zorg voor dat lichaam, dat intussen uitgroeide tot zijn handelsmerk. Hij gebruikt het nu in zijn voordeel, maar heeft het destijds ook meermaals vervloekt. Vooral in de jeugdreeksen, toen ouders van de tegenstander het niet nalieten om hem te beschuldigen van valsspelen of zelfs van een vervalst geboortebewijs. Ouders van zijn ploegmaats hadden het dan weer over oneerlijke concurrentie.
...

Er is in eerste instantie dat lichaam. Dat geweldige lijf dat de mond van meisjes die dol zijn op een sixpack doet openvallen. Die gespierde torso waarvan mannen weglopen omdat ze geen problemen willen. Stel je dat geweldige lichaam voor op een voetbalveld. Dat indrukwekkende gevaarte in volle snelheid op je af zien komen is bepaald schrikwekkend. Romelu Lukaku draagt zorg voor dat lichaam, dat intussen uitgroeide tot zijn handelsmerk. Hij gebruikt het nu in zijn voordeel, maar heeft het destijds ook meermaals vervloekt. Vooral in de jeugdreeksen, toen ouders van de tegenstander het niet nalieten om hem te beschuldigen van valsspelen of zelfs van een vervalst geboortebewijs. Ouders van zijn ploegmaats hadden het dan weer over oneerlijke concurrentie. "Toen hij dertien was, speelde hij bij de U15", weet Jordan Lukaku, die na een opleiding bij Anderlecht zijn voetbalgeluk bij KV Oostende beproeft. "Een jaar later zat hij al bij de U17 en nog een jaar later zelfs al bij de U19. Hij was toen amper vijftien. Groot is Romelu altijd al geweest, maar hij werd ook elk jaar breder. Iedereen dacht dat er gefoefeld was met zijn geboortebewijs. Wij konden dan wel zeggen dat hij in België geboren was, de mensen geloofden ons toch niet." Hetzelfde gold voor sommige clubs. Lille OSC toonde interesse in Lukaku en nodigde het gezin uit om het oefencentrum eens te komen bekijken, maar de Fransen begingen een grote fout: ze lieten Romelu een ouderdomstest ondergaan. "Daaruit bleek dat Romelu zeventien zou zijn, terwijl hij in werkelijkheid nog maar veertien was", vervolgt Jordan. "Mijn vader was razend! Hij heeft hen nog toegebeten dat Romelu wel degelijk in België geboren was, is vertrokken en heeft nooit nog met de mensen van Lille aan tafel willen zitten." Anno 2014 lokt Romelu met dat gigantische lichaam vaak twee mandekkers op zich in de Premier League. Maar ook nu nog zorgt het voor misverstanden. Mensen zien immers een grote spits en denken automatisch dat hij als targetman uitgespeeld wil worden. Terwijl Lukaku veel liever in de diepte wordt aangespeeld. "Als kind wilde hij de bal al in de ruimte krijgen om hem vervolgens mee te pikken en te scoren", vult Jordan aan. Als je het zo stelt, klinkt het simpel. En dat is voetbal bij de familie ook altijd geweest, aangezien elk familielid besmet is door het voetbalvirus. Dat is wel vaker het geval in het gezin van een vader die als prof het mooie weer maakte bij eersteklasseclubs (FC Boom, FC Seraing, Germinal Ekeren, KV Mechelen en KV Oostende) in de jaren negentig. Romelu was te jong om zijn vader te zien spelen, maar niet om hem te horen vertellen over de legendarische herinneringen. Het was aan hem om in de voetsporen van zijn vader te treden. Het leek wel alsof hij voorbestemd was voor die tocht. Het zat van begin af aan in zijn genen. En in zijn voornaam, die een samenraapsel is van de eerste twee letters van vader Lukaku's volledige naam (ROger MEnama LUkaku). "Op de burgerlijke stand van de stad Antwerpen hadden ze nog nooit van de naam Romelu gehoord", legde RogerLukaku in september 2009 uit in Sport/Voetbalmagazine. "Maar een van de gemeentebeambten toonde zich van goeie wil en was van mening dat als Romulus en Remus bestaan hadden, hij geen graten kon zien in mijn zelfbedachte voornaam." Of hoe Romelu's lot al van bij de burgerlijke stand vast lijkt te liggen. "Papa had alle doelpunten van het WK'98 op video opgenomen", herinnert Jordan zich. "We hebben die tape zo vaak bekeken dat we alle doelpunten vanbuiten kenden. In dat jaar speelden we de hele tijd FIFA 98 omdat papa in het spel zat, bij de Congolese nationale ploeg. Dat deed ons uiteraard dromen en hopen dat we op een dag zelf deel zouden uitmaken van de game. Dat is ondertussen het geval." Van de theorie naar de praktijk. Romelu sluit zich aan bij Rupel Boom, de vereniging (ondertussen een fusieclub) waar ook het Belgische avontuur van Roger Lukaku begon. Mama Lukaku zou evenwel graag hebben dat haar zoon wat dichter bij huis voetbalt en dus verkast Romelu al snel naar Wintam en later naar Lierse. Daar voetbalt hij indrukwekkende statistieken bij elkaar. Zijn coaches kunnen al snel niet meer bijhouden hoe vaak hij scoort, maar beseffen wel dat ze een fenomeen in handen hebben gekregen. In zijn eerste seizoen bij de Pallieters scoort hij 54 keer en in het tweede seizoen zelfs 76 maal. Toen al ervoer Romelu een zeker ongemak en wist hij niet altijd waar naartoe met dat grote lijf. Hij was vaak meer dan een kop groter dan zijn leeftijdsgenoten en woog twintig tot dertig kilo meer dan sommigen. "Het was altijd hetzelfde liedje", komt moeder Lukaku tussen. "De mensen vroegen zich af of hij wel even oud was. En gelijk hadden ze, want hij was niet even oud. Hij was jonger! Hij was zelfs vaak de allerjongste op het veld. Dat was vaak grappig en ik kan dan ook enkele hilarische anekdotes vertellen over die periode. Ik herinner me bijvoorbeeld dat hij eens ging voetballen met een paar jongeren uit een naburig dorp. Op een bepaald moment tijdens dat wedstrijdje vraagt de moeder van een van die jongeren hem: maar meneer, wat vindt u leuk aan voetballen met al die kinderen?" Ook de grote clubs beginnen interesse te tonen in het fenomeen Lukaku. Anderlecht maakt hem het hof, maar wordt afgewezen omdat ze de combinatie studie en voetbal maar niets vinden. Uiteindelijk zetten ze bij paars-wit een paar akkoorden met plaatselijke scholen op poten en lijven ze Romelu toch in. Het blijkt het begin van een uiterst vermoeiende periode. Trainingen en schooltaken volgen elkaar in strak tempo op. Zijn prestaties lijden er evenwel niet onder: 59 doelpunten in 34 wedstrijden bij de U15 en 26 goals in 17 matchen bij de U17. De scouts van Europese (sub)topclubs lopen elkaar al snel voor de voeten op Neerpede. Lille en Chelsea tonen zich het meest geïnteresseerd. "Het was verleidelijk, maar we hebben geweigerd", zegt Roger. "Romelu moet zich elke dag in een familiale cocon kunnen bewegen. Hij moet zowel zijn ouders als zijn broer geregeld zien." Intussen debuteerde Romelu bij de A-kern. Zijn vuurdoop kwam er in de belangrijkste wedstrijd van het seizoen: de testmatch op Standard die over het kampioenschap van seizoen 2008/09 moest beslissen. Op een paar minuten tijd toont hij zich dreigender dan al zijn ploegmakkers samen in de hele wedstrijd. Standard mag de titel dan wel pakken, Anderlecht ontdekt dan en daar een diamant. Het vervolg laat niet lang op zich wachten en is al zo verschroeiend als een van zijn typische versnellingen. Het seizoen 2009/10 is dat van de ontbolstering: topschutter in de reguliere competitie en de voltallige Belgische media die hem op de voet volgen. Lukaku duikt op in menig journaal en de VRT maakt een docusoap over zijn leven als scholier-profvoetballer. Hij verzamelt ook tal van records: Met zijn 16 jaar en 11 dagen debuteert hij vroeger dan Paul Van Himst (maar NiiLamptey was wel nog jonger) en een paar maanden later is hij al basisspeler. Voeg daar nog een ontwapenende charme aan toe - zijn moedertaal is Frans, maar hij ging naar een Nederlandstalige school en beheerst dus beide landstalen perfect - en je snapt waarom de media al snel een nationaal icoon van hem maken. Bij Anderlecht hebben ze geleerd uit de periode van Vincent Kompany en Anthony Vanden Borre en ze pamperen het talent, onder meer door elke interviewaanvraag af te ketsen. "Papa kent de voetbalwereld als geen ander en heeft heel wat hindernissen uit de weg geruimd, maar ook Anderlecht heeft de situatie perfect aangepakt", zegt Jordan. De hele hype raakt Romelu niet echt. "Hij moet wat opletten met wat hij in het openbaar doet en hij wordt steeds vaker aangesproken op straat, maar hij vindt het eigenlijk wel leuk dat mensen hem hun liefde tonen voor wat hij doet." Congolese roots of niet, Romelu kiest al snel voor de Rode Duivels. "Het is uitgesloten dat hij voor de Congolese nationale ploeg uitkomt. Ik heb dat gedaan en ik weet wat het is: vliegtickets die niet terugbetaald worden, premies die je nooit trekt en dan heb ik nog niets gezegd over wat je als uitgeweken Congolees moet slikken van je landgenoten. Ik heb dat allemaal meegemaakt in de jaren negentig en ik wil hoegenaamd niet dat mijn zoon dat ook zou moeten beleven", legt Roger Lukaku uit. Het tweede seizoen, dat van de bevestiging, is altijd wat moeilijker en hier en daar borrelt er wat kritiek op, maar Romelu lost ook nu de verwachtingen in. In die mate zelfs dat de Britse media interesse beginnen te tonen in een fenomeen dat zij al snel 'de nieuwe Didier Drogba' noemen. Die sticker zal nog een tijdlang op Lukaku blijven kleven, tot het hem dermate stoort dat hij zelf vraagt om hem gewoon te nemen voor wie hij is: zichzelf. De internationale pers mag hem dan wel ontdekt hebben, de Belgische media gaan nog een stapje verder en zien in hem de redder van het vaderlandse voetbal. "Er was een tijd dat er alleen nog over mij werd gesproken", vertrouwde Romelu ons in december nog toe. "Het ging dag in dag uit over mij, dus dan is het normaal dat er een punt komt waarop ik beslis om me terug te trekken. Ik ben een voetballer. Het is op het veld dat je me moet leren kennen. Het is daar dat ik me wil tonen. Daarbuiten niet. Mijn wereldje is al klein genoeg, laat mij ervan profiteren. Laat mij genieten van samen zijn met mijn vrienden en mijn familie." Lukaku is niet alleen een talentrijke voetballer, ook de grote merken - van Kinder tot Seat - zien wel wat in hem. België wordt stilaan te klein en dus gebeurt het dat hij in augustus 2011 na twee jaar bij Anderlecht en een derde en een tweede plaats bij de Gouden Schoen naar Chelsea verkast voor een recordbedrag van 20 miljoen euro. De Engelse realiteit lijkt aanvankelijk in niets op de droom waarop hij had gehoopt. Het eerste jaar alvast niet. Lukaku's ogen gaan open tussen de sterren van het grote Chelsea. Het dringt niet meteen tot hem door dat hij dagelijks mag trainen met zijn helden Didier Drogbaen Frank Lampard. De nieuwe coach van Chelsea, André Villas-Boas, schrijft Romelu al snel af en zijn opvolger Roberto Di Matteo rekent vooral op de ervaren rotten om alsnog de Champions League te winnen. De beker met de grote oren waar hij meermaals over gefantaseerd heeft terwijl hij op zijn PlayStation zat te spelen, voelt niet echt aan als zijn trofee. Aangezien hij voornamelijk bij de reserven moest aantreden beschouwt hij die bekroning niet als zijn verdienste. Criticasters schrijven Lukaku al af. Hij zou te hoog gemikt hebben en afgezien van zijn kracht en snelheid niet de wapens hebben om het te maken op topniveau. "Die kritiek heeft hem geraakt, maar Romelu is er de man niet naar om spijt te hebben van zijn keuzes. En hij heeft altijd geweten dat hij tot de beste spitsen van de wereld zou kunnen behoren", aldus Jordan. "Hij was evenwel nog altijd maar achttien en dat durfden die criticasters wel eens te vergeten." Na een verloren seizoen keert hij sterker dan ooit terug bij West Bromwich Albion. Onder de vleugels van Steve Clarke groeit hij uit tot titularis en scoort hij doelpunten bij de vleet. Zeventien stuks, en dat terwijl hij amper twintig keer aan de wedstrijd mocht beginnen. BigRom is born. Zijn prestaties springen in het oog en Chelsea roept hem terug, maar weet vervolgens niet goed wat aan te vangen met Big Rom. Dat beseft Lukaku al snel en dus vraagt hij zelf om opnieuw uitgeleend te worden. Dit keer belandt hij bij Everton, ontdekt hij een compleet andere manier van spelen, maar toont hij zich wel weer net zo doeltreffend. Bij de nationale ploeg is Christian Benteke de vaste spits en zit hij vaker dan hem lief is op de bank. Maar tegen Kroatië krijgt Lukaku zijn kans en die grijpt hij met beide handen door twee doelpunten te maken. "Ik denk dat heel wat criticasters die avond hun kar gekeerd hebben", lacht Jordan. Zijn huidige succes - niet minder dan fenomenaal voor een twintigjarige spits - heeft hij enkel en alleen aan zichzelf te danken. Hij traint harder dan wie ook, is uiterst perfectionistisch en analyseert elke dag wel een paar topspitsen. Luis Suárez, Didier Drogba, WayneRooney, SergioAgüero en Cristiano Ronaldo: hij weet alles over hen. Niet alleen over hen trouwens: als er bij Anderlecht gequizd werd, kon je maar beter in het team van Romelu zitten. "Dat was een garantie op succes. Hij kent alle spelers, elk stadion en het wapenschild van elke club", geeft zijn jongere broer toe. "Van voetbal krijg ik nooit genoeg", aldus de Evertonspits zelf. "Ik ben van 's ochtends tot 's avonds met voetbal bezig. Ik ben geabonneerd op Manchester United TV, Real Madrid TV en Chelsea TV. Ik wil alles weten over hoe die gasten trainen en met hun vak bezig zijn." In 2011, vlak voor hij naar Engeland trok, zei hij nog: "Ik werk altijd hetzelfde schema af. Drie dagen voor een wedstrijd trap ik 25 keer op doel, de dag daarop 20 keer en de dag van de wedstrijd 15 keer. Dat heb ik nodig om me goed te voelen." Na zijn mislukte passage bij Chelsea en zijn weinig rooskleurige start bij WBA - waar hij aanvankelijk op de bank zat - vroeg hij om een zwaarder trainingsregime. Toch wordt zijn welslagen ook deels verklaard door wat hij naast het veld doet. Sinds kort beschikt Romelu over een kok die ervoor zorgt dat hij echte sportvoeding - veel pasta en fruit - binnenkrijgt.DOOR STÉPHANE VANDE VELDE - BEELD: BELGAIMAGE"Hij kent alle spelers, elk stadion en het wapenschild van elke club. Romelu in je team hebben bij een quiz is een garantie op succes." Jordan Lukaku "We speelden de hele tijd FIFA 98 omdat papa in het spel zat, bij de Congolese nationale ploeg. Nu zitten wij er zelf in." Jordan Lukaku