Vorige week een mail gekregen van ene Alex Desmet. De aanleiding was een commentaarstuk op de website van dit blad, waarin wat kanttekeningen stonden bij - onder meer - de prestatie van Romelu Lukaku tegen Italië. Een match waarin de spits van Everton het moeilijk had. Alex nam de verdediging van Lukaku op zich, die in de spits soms urenlang (sic) met de vingers staat te draaien, tot er eens een voorzet in zijn richting komt. Idem voor Benteke, schrijf hij. En dat het niet makkelijk is, tegen een overmacht aan verdedigers. Klopt. Maar datzelfde geldt voor Michy Batshuayi, die er anders (en beter) mee omging. Meer wilden we niet aangeven.
...

Vorige week een mail gekregen van ene Alex Desmet. De aanleiding was een commentaarstuk op de website van dit blad, waarin wat kanttekeningen stonden bij - onder meer - de prestatie van Romelu Lukaku tegen Italië. Een match waarin de spits van Everton het moeilijk had. Alex nam de verdediging van Lukaku op zich, die in de spits soms urenlang (sic) met de vingers staat te draaien, tot er eens een voorzet in zijn richting komt. Idem voor Benteke, schrijf hij. En dat het niet makkelijk is, tegen een overmacht aan verdedigers. Klopt. Maar datzelfde geldt voor Michy Batshuayi, die er anders (en beter) mee omging. Meer wilden we niet aangeven. Dat Lukaku (nog steeds slechts 22) een talent is, onderstreepte hij zaterdag nog een keer, met zijn 50e en 51e goal in de Premier League. Om die te zien zijn we speciaal wat later opgebleven. De stats zijn indrukwekkend: 25 goals met links, 15 met rechts en 11 met het hoofd. De moeizame relatie die hij in de nationale ploeg met doelpunten heeft (8 goals in toch ook al 40 interlands) is er duidelijk niet op de Engelse velden, of het nu bij West Brom is, dan wel bij Everton. Geen topteams die altijd dominant zijn, allicht is dat één verklaring. Maar toch: Lukaku had voor zijn 50e goal maar 125 wedstrijden nodig. Cristiano Ronaldo rondde die kaap op zijn 22e in 148 wedstrijden, Wayne Rooney op zijn 21e in 146. De neus voor goals is er, de Rode Duivels hébben dus een doelpuntenmaker. Zaak is de rest van de ploeg af te stemmen op zijn kwaliteiten. En die rest heeft zo'n zeven maanden voor het EK toch wel wat kopzorgen. Vincent Kompany geregeld geblesseerd, ThomasVermaelen op de bank, KevinMirallas op de bank, MarouaneFellaini in de tribune,... En in hoeverre past ChristianBenteke bij het voetbal dat Jürgen Klopp in Liverpool wil brengen? En wat met DivockOrigi? Er zijn dus wel wat onzekerheden bij het nummer een op de FIFA-ranglijst, en de transferperiode die eraan komt, kan best voor wat verschuivingen zorgen. Bij de Pro League legden ze zaterdag de aanbeveling van Binnenlandse Zaken om geen wedstrijden te spelen, naast zich neer. Het was ook maar een aanbeveling, geen verbod. Alleen waar federale ondersteuning nodig was - in Lokeren en in Moeskroen - of in het Brusselse Gewest werd niet gespeeld. Het zijn moeilijke beslissingen - de druk van de kalender, de druk van de commerciële partners, de nood aan inkomsten van clubs die ondanks gestegen televisiegelden toch nog steeds rode cijfers voorleggen versus de veiligheid. Er waren opvallend minder fans in Luik en Brugge en het slechte weer van zaterdag verklaart wellicht toch niet alles. Niet toegeven aan angst versus het risico goed inschatten, het zal de komende maanden onze levensstijl zeker beïnvloeden. Angst is een slechte raadgever, ook op het terrein. Dat zagen we vorig weekend op verschillende velden. Het was switchen zaterdag, tussen de absolute top (Manchester City-Liverpool en Real Madrid-Barcelona) en de vaderlandse, met Club Brugge-Zulte Waregem. Daarbij deze vaststellingen: wie resoluut zijn kans gaat, wint, ook op verplaatsing. Genoten hebben we van het Liverpool van Klopp, dat met Brazilianen als RobertoFirmino en Coutinho hoog druk zette en een defensief onstabiel City naar adem deed happen. Wie wijkt, krijgt slaag, van KevinDe Bruyne en SergioAgüero, maar dat deed Liverpool niet. Wijken deed ook Real Madrid, dat blijft lijden onder te veel sterren en te weinig evenwicht. Stilstaan en de bal aan Barça laten, dat is vragen om een oplawaai. Stilstaan en toekijken deed ook Zulte Waregem te veel. En dat moet je een Víctor Vázquez geen twee keer zeggen. Terwijl zijn ex-ploegmaats Bernabéu stil kregen, deed hij Jan Breydel vibreren. Het was nog eens zo'n wandeling zoals tegen Standard. Een fitte, fris in het hoofd zittende Spanjaard is een troef voor Club. Zeker thuis. Wat het uit wordt, zullen we zondag in Mechelen zien. Daar zal de strijd heviger zijn. Andrés Iniesta, Coutinho, Vázquez. In duels zijn het geen beren, maar als ze kunnen uitblinken, is het genieten. Willem van Hanegem deed maandag in zijn column in het AD dit voorstel: sluit het voetbalweekend altijd met de wedstrijd van Barcelona af. Er komt elke zaterdag en zondag heel wat koekenbakkersvoetbal voorbij, maar als we eindigen met Barcelona, dan gaan we zondagavond toch steeds met een lekker gevoel naar bed. Na zaterdag mag het misschien ook wel afwisselend Liverpool zijn... DOOR PETER T'KINT'De Rode Duivels hebben een doelpunten-maker. Nu nog de rest van de ploeg op hem afstemmen.'