Vorig seizoen veranderden maar liefst dertien Belgische clubs voor het einde van de competitie van trainer. Precies een jaar terug stonden op dit moment maar liefst vijf coaches al op straat. In deze jaargang staat de teller pas op één (Excel Mouscron), maar zelfs een boer voelt op zijn klompen aan dat op verscheidene plaatsen niet alleen de bladeren maar ook het zwaard van Damocles op neerdalen staat.
...

Vorig seizoen veranderden maar liefst dertien Belgische clubs voor het einde van de competitie van trainer. Precies een jaar terug stonden op dit moment maar liefst vijf coaches al op straat. In deze jaargang staat de teller pas op één (Excel Mouscron), maar zelfs een boer voelt op zijn klompen aan dat op verscheidene plaatsen niet alleen de bladeren maar ook het zwaard van Damocles op neerdalen staat. Mogelijk stappen er straks dan weer coaches zelf op, om een vacature elders in te vullen. Naar het voorbeeld van Hein Vanhaezebrouck, Yves Vanderhaeghe en Philippe Clement in de vorige campagne. Kleinere clubs die goed bezig zijn, zoeken dus best beschutting. Een trainer weghalen bij een concurrent in hetzelfde seizoen is niet meer of minder dan competitievervalsing. De Engelse Premier League voert momenteel een onderzoek naar de overstap van de Portugees Marco Silva van Watford naar Everton in de loop van vorig seizoen. Als blijkt dat de club van ex-voorzitter Elton John gedestabiliseerd werd, riskeren de Toffees niet alleen een boete maar ook puntenaftrek. Over het Kanaal wordt vooral door de trainersvakbond gepleit voor een strengere reglementering. Zo wordt gedacht aan de invoering van een transferwindow voor trainers. Een coach zou alleen in januari opzij kunnen worden geschoven. Niet zo'n goed idee. Het zou betekenen dat een club verplicht is weken - misschien maanden - door te gaan met een sportieve baas in wie het geen vertrouwen meer heeft of die een verziekte relatie heeft met zijn spelersgroep. De kans is bovendien reëel dat hij officieus toch op een zijspoor belandt en de T2 een bank vooruit schuift. Mogelijk is er zelfs een negatief effect. Wie eind januari twijfelt of er met de trainer gebroken moet worden, zal zich daar extra toe aangezet voelen. Nadien kan het immers niet meer. De Spaanse regelgeving lijkt daarom niet alleen veel effectiever, maar ook duidelijker. In La Liga is het verboden voor een coach om twee teams in één seizoen onder zijn leiding te hebben. Met als belangrijkste doel het bewaren van de integriteit van de competitie. Teams uit de Primera División worden verplicht twee keer na te denken vooraleer ze met de hakbijl zwaaien. De keuze voor een opvolger beperkt zich immers tot de trainers die zonder werk zitten of iemand die in het buitenland aan de slag is. De trainersvakbond was voor deze regel gewonnen, omdat op deze manier meer coaches een kans krijgen zich te bewijzen. De meeste clubs zijn er ook mee opgezet. Het is immers zinloos voor hoger aangeschreven verenigingen om het hoofd van een trainer van een concurrent op hol te brengen in de loop van het seizoen. In Engeland wordt gevreesd dat de regel de vrijheid van arbeid beperkt, maar na de Brexit moet er ginds geen rekening meer gehouden worden met de Europese regelgeving. Overigens is er in Spanje nooit echt discussie over geweest en kan de voetbalwereld altijd de specificiteit van de sport inroepen. Europa kan niet tegen een eerlijker verloop van de competitie zijn. Het Spaanse voorbeeld zou niet alleen een goede zaak zijn voor de clubs, die de kans op onrust ernstig verminderd zien, maar vooral voor de trainers. Een ontslag wordt onwaarschijnlijker en het is ook geen goed idee om een paar weken nadien elders aan de slag te gaan. Je C4 krijgen, levert een trauma op. Zelfs in een beroep waar je 'hired to be fired' bent. Coaches die vroegtijdig moeten vertrekken, kunnen best een hele tijd afstand nemen om het rouwproces te verwerken, weer tot rust te komen en zich te herbronnen. Vraag het Hein Vanhaezebrouck, Yves Vanderhaeghe of Aleksandar Jankovic maar. Philippe Clement was vorig seizoen de uitzondering, maar hij liet in Beveren dan ook geen zwalpend team achter. De kans dat in ons land werk wordt gemaakt van strengere regelgeving, is zo goed als onbestaande. De topclubs zijn tegen, omdat het zo goed als uitgesloten is dat zij slachtoffer worden van een trainerstransfer en in de meeste bestuurskamers wordt nog altijd gedacht dat ons voetbal progressie maakt met een politiek van 'laissez-faire, laissez-aller'. Helaas, de resultaten onderschrijven dit geenszins.