No results, no excuses

Breaking news: the prince is back. Een paar uur voor de aftrap van de beslissende play-offwedstrijd in Gent kondigt Anderlecht op Twitter de terugkeer van Vincent Kompany aan. Het filmpje van nog geen minuut, dat intussen al 1,43 miljoen keer werd bekeken, luidt het begin van een nieuw tijdperk in. Van de achttien spelers die in de Ghelamco Arena op het scheidsrechtersblad stonden en een Europees ticket misliepen, zijn Francis Amuzu, Yari Verschaeren, Elias Cobbaut en Jérémy Doku de enige die dit seizoen met zekerheid een basisplaats kunnen claimen.

De invulling van de positie van nummer zes blijft een issue.

In de eerste competitiewedstrijd tegen KV Oostende maakte Kompany meteen tabula rasa van het verleden door oudgedienden aan de kant te schuiven en talenten made in Neerpede voor te trekken. En tegelijk stuurde hij een statement: wie niet mee wil, zal niet eindeloos kansen blijven krijgen. Op enkele uitzonderingen na - denk maar aan spelers als Samir Nasri, Michel Vlap, Philippe Sandler, Nacer Chadli - blijkt iedereen inwisselbaar te zijn.

Brutale ommezwaai

Vince stak van in het begin zijn nek uit voor zijn risicovolle project en naar de buitenwereld toe liet hij tot op heden telkens uitschijnen dat het proces naar een ander soort voetbal ongoing is. Op zich is dat al een verdienste. Maar na een half dozijn wedstrijden, die Anderlecht naar de bodem van de rechtertabel dreven, is de conclusie dat Kompany zijn hand overspeelde. Het is gissen naar de ware toedracht. Gebeurde de ommezwaai iets te brutaal? Heeft hij de opdracht onderschat? Lagen de verwachtingen na de zesde plaats van vorig seizoen gewoon te hoog? Een ding staat vast: de vergelijking met Pep Guardiola loopt mank. De voetbalvisie van Kompany en Guardiola is wellicht dezelfde, maar de uitwerking is verschillend. Zo heeft Pep er een gewoonte van gemaakt om een prominente rol te reserveren voor zijn flankverdedigers. Bij Manchester City staan Kyle Walker en Oleksandr Zintsjenko zo hoog op het veld gepositioneerd dat ze beschouwd worden als extra aanvallende middenvelders. Bij Kompany worden de backs ingezet als bijkomende buffer voor de verdediging en krijgen ze amper de gelegenheid om zich met de offensieve klusjes te moeien.

Softies

De invulling van de positie van nummer zes blijft ook een issue. Peter Zulj heeft behoorlijke voeten, maar hij legt niet genoeg intensiteit in zijn spel om uit te groeien tot een moderne verdedigende middenvelder die het tempo bepaalt en de uitbraken van de tegenstanders afbreekt. Het gebrek aan power is nog zo'n probleem bij Anderlecht. De Brusselaars beschikken over een aantal leuke voetballers die een hedendaagse versie van het champagnevoetbal van weleer kunnen serveren, maar het geheel oogt te soft. Tegenstanders verstijven niet meer van angst wanneer ze oog in oog met de spelers van Anderlecht komen te staan. Maar de meest verontrustende kwestie is het gebrek aan slagkracht vooraan. Kompany testte drie combinaties uit - Doku- Gerkens-Amuzu, Verschaeren- Thelin-Chadli en Amuzu-Nasri-Chadli - en geen enkele kon de verdediging van de tegenpartij echt in verlegenheid brengen. Het is wachten tot Nasri opstaat en youngsters Doku en Amuzu werk maken van hun persoonlijke statistieken. De stellingen van Kompany's werf mogen bijna afgebroken worden en het wordt tijd dat de binnenafwerking onder handen wordt genomen.

In/out

IN Kompany & Sandler (Man. City, Eng), Vlap (Heerenveen, Ned), Nasri (transfervrij), Van Crombrugge (KAS Eupen), Roofe (Leeds, Eng), Chadli (Monaco, Fra), Luckassen (PSV, Ned)

OUT Appiah (FC Nantes, Fra), Vranjes (AEK, Gre), Moutha-Sebtaoui (Dudelange, Lux), Ganvoula (Bochum, Ger), Obradovic (Legia, Pol), De Jong (Stellenbosch, RSA), Delcroix (RKC, Ned), Nkaka Bazunga (Santander, Esp), Kara (Al-Sailiya, Qat), Sanneh (Göztepe, Tur), Santini (J. Suning, Chn), Dante (Exc. Virton), Bornauw (1. FC Köln, Ger), Cools (Dudelange, Lux), Kums (KAA Gent), Lawrence (St. Pauli, Ger), Milic (Rayo, Esp), Sá (SD Huesca, Esp), Abazaj (Kukësi, Alb), Dauda (Esbjerg, Den), Dhauholou (W.-B.).

Blikvanger Nacer Chadli

Ruim een jaar geleden, op 2 juli 2018 om precies te zijn, lag België aan de voeten van Nacer Chadli. De Luikenaar had die avond in Rostov aan de Don, na een spurt over 82 meter waarin hij een topsnelheid van 31,5 km/uur had gehaald, de Rode Duivels naar de kwartfinales van het WK getrapt na een perfect uitgevoerde counter met in de hoofdrol Thibaut Courtois, Kevin De Bruyne, Thomas Meunier en Romelu Lukaku. De dag na zijn historisch doelpunt liet Chadli aan zijn volgers op Twitter weten hoe hij zich voelde. Best. Feeling. In. The. World. Bijna twee maanden later zette Chadli zijn handtekening bij Monaco, maar vanaf dan ging het bergaf. Mede door een dijblessure mocht hij amper 13 keer in de basis starten en kwam hij in totaal aan iets meer dan 1000 speelminuten. Het jaar daarvoor was hij bij West Bromwich zelfs blijven steken op 214 minuten.

Met het oog op het EK 2020 was Chadli verplicht om zijn plaats bij de Rode Duivels veilig te stellen en in die optiek was een transfer naar Anderlecht geen verkeerde zet. Al had hij een vroegtijdige terugkeer naar de Juplier Pro League nooit overwogen zonder de aanwezigheid van Vincent Kompany. Chadli zal tijd nodig hebben om de twee seizoenen waarin hij het equivalent van 13 duels afwerkte te overbruggen, maar zijn eerste wedstrijden tegen Kortrijk en Genk lieten het beste verhopen. Een goalgetter of pure aangever zal hij wellicht nooit worden, maar zijn talent moet volstaan om de Belgische competitie te overvleugelen. In het systeem van Kompany, waar spelers geëvalueerd worden op hun flexibiliteit, zal zijn polyvalentie de komende maanden ook van pas komen. De 56-voudige Rode Duivel kan als rechterwinger, linkerwinger, aanvallende middenvelder en rechtsback opgesteld worden. Met Chadli, samen met Frank Boeckx, Samir Nasri en Kompany zelf de enige dertigers in de kern, heeft Kompany er een ervaren leider bij om de peutertuin op Anderlecht in de gaten te houden.

Breaking news: the prince is back. Een paar uur voor de aftrap van de beslissende play-offwedstrijd in Gent kondigt Anderlecht op Twitter de terugkeer van Vincent Kompany aan. Het filmpje van nog geen minuut, dat intussen al 1,43 miljoen keer werd bekeken, luidt het begin van een nieuw tijdperk in. Van de achttien spelers die in de Ghelamco Arena op het scheidsrechtersblad stonden en een Europees ticket misliepen, zijn Francis Amuzu, Yari Verschaeren, Elias Cobbaut en Jérémy Doku de enige die dit seizoen met zekerheid een basisplaats kunnen claimen. In de eerste competitiewedstrijd tegen KV Oostende maakte Kompany meteen tabula rasa van het verleden door oudgedienden aan de kant te schuiven en talenten made in Neerpede voor te trekken. En tegelijk stuurde hij een statement: wie niet mee wil, zal niet eindeloos kansen blijven krijgen. Op enkele uitzonderingen na - denk maar aan spelers als Samir Nasri, Michel Vlap, Philippe Sandler, Nacer Chadli - blijkt iedereen inwisselbaar te zijn. Vince stak van in het begin zijn nek uit voor zijn risicovolle project en naar de buitenwereld toe liet hij tot op heden telkens uitschijnen dat het proces naar een ander soort voetbal ongoing is. Op zich is dat al een verdienste. Maar na een half dozijn wedstrijden, die Anderlecht naar de bodem van de rechtertabel dreven, is de conclusie dat Kompany zijn hand overspeelde. Het is gissen naar de ware toedracht. Gebeurde de ommezwaai iets te brutaal? Heeft hij de opdracht onderschat? Lagen de verwachtingen na de zesde plaats van vorig seizoen gewoon te hoog? Een ding staat vast: de vergelijking met Pep Guardiola loopt mank. De voetbalvisie van Kompany en Guardiola is wellicht dezelfde, maar de uitwerking is verschillend. Zo heeft Pep er een gewoonte van gemaakt om een prominente rol te reserveren voor zijn flankverdedigers. Bij Manchester City staan Kyle Walker en Oleksandr Zintsjenko zo hoog op het veld gepositioneerd dat ze beschouwd worden als extra aanvallende middenvelders. Bij Kompany worden de backs ingezet als bijkomende buffer voor de verdediging en krijgen ze amper de gelegenheid om zich met de offensieve klusjes te moeien. De invulling van de positie van nummer zes blijft ook een issue. Peter Zulj heeft behoorlijke voeten, maar hij legt niet genoeg intensiteit in zijn spel om uit te groeien tot een moderne verdedigende middenvelder die het tempo bepaalt en de uitbraken van de tegenstanders afbreekt. Het gebrek aan power is nog zo'n probleem bij Anderlecht. De Brusselaars beschikken over een aantal leuke voetballers die een hedendaagse versie van het champagnevoetbal van weleer kunnen serveren, maar het geheel oogt te soft. Tegenstanders verstijven niet meer van angst wanneer ze oog in oog met de spelers van Anderlecht komen te staan. Maar de meest verontrustende kwestie is het gebrek aan slagkracht vooraan. Kompany testte drie combinaties uit - Doku- Gerkens-Amuzu, Verschaeren- Thelin-Chadli en Amuzu-Nasri-Chadli - en geen enkele kon de verdediging van de tegenpartij echt in verlegenheid brengen. Het is wachten tot Nasri opstaat en youngsters Doku en Amuzu werk maken van hun persoonlijke statistieken. De stellingen van Kompany's werf mogen bijna afgebroken worden en het wordt tijd dat de binnenafwerking onder handen wordt genomen. IN Kompany & Sandler (Man. City, Eng), Vlap (Heerenveen, Ned), Nasri (transfervrij), Van Crombrugge (KAS Eupen), Roofe (Leeds, Eng), Chadli (Monaco, Fra), Luckassen (PSV, Ned) OUT Appiah (FC Nantes, Fra), Vranjes (AEK, Gre), Moutha-Sebtaoui (Dudelange, Lux), Ganvoula (Bochum, Ger), Obradovic (Legia, Pol), De Jong (Stellenbosch, RSA), Delcroix (RKC, Ned), Nkaka Bazunga (Santander, Esp), Kara (Al-Sailiya, Qat), Sanneh (Göztepe, Tur), Santini (J. Suning, Chn), Dante (Exc. Virton), Bornauw (1. FC Köln, Ger), Cools (Dudelange, Lux), Kums (KAA Gent), Lawrence (St. Pauli, Ger), Milic (Rayo, Esp), Sá (SD Huesca, Esp), Abazaj (Kukësi, Alb), Dauda (Esbjerg, Den), Dhauholou (W.-B.). Ruim een jaar geleden, op 2 juli 2018 om precies te zijn, lag België aan de voeten van Nacer Chadli. De Luikenaar had die avond in Rostov aan de Don, na een spurt over 82 meter waarin hij een topsnelheid van 31,5 km/uur had gehaald, de Rode Duivels naar de kwartfinales van het WK getrapt na een perfect uitgevoerde counter met in de hoofdrol Thibaut Courtois, Kevin De Bruyne, Thomas Meunier en Romelu Lukaku. De dag na zijn historisch doelpunt liet Chadli aan zijn volgers op Twitter weten hoe hij zich voelde. Best. Feeling. In. The. World. Bijna twee maanden later zette Chadli zijn handtekening bij Monaco, maar vanaf dan ging het bergaf. Mede door een dijblessure mocht hij amper 13 keer in de basis starten en kwam hij in totaal aan iets meer dan 1000 speelminuten. Het jaar daarvoor was hij bij West Bromwich zelfs blijven steken op 214 minuten. Met het oog op het EK 2020 was Chadli verplicht om zijn plaats bij de Rode Duivels veilig te stellen en in die optiek was een transfer naar Anderlecht geen verkeerde zet. Al had hij een vroegtijdige terugkeer naar de Juplier Pro League nooit overwogen zonder de aanwezigheid van Vincent Kompany. Chadli zal tijd nodig hebben om de twee seizoenen waarin hij het equivalent van 13 duels afwerkte te overbruggen, maar zijn eerste wedstrijden tegen Kortrijk en Genk lieten het beste verhopen. Een goalgetter of pure aangever zal hij wellicht nooit worden, maar zijn talent moet volstaan om de Belgische competitie te overvleugelen. In het systeem van Kompany, waar spelers geëvalueerd worden op hun flexibiliteit, zal zijn polyvalentie de komende maanden ook van pas komen. De 56-voudige Rode Duivel kan als rechterwinger, linkerwinger, aanvallende middenvelder en rechtsback opgesteld worden. Met Chadli, samen met Frank Boeckx, Samir Nasri en Kompany zelf de enige dertigers in de kern, heeft Kompany er een ervaren leider bij om de peutertuin op Anderlecht in de gaten te houden.