Een aandachtige toeschouwer op de tribunes wanneer Romelu Lukaku speelt, is zijn vader Roger. De Belgisch-Congolese ex-spits heeft zelf een verleden in eerste klasse. Hij promoveerde in 1992 met het toenmalige FC Boom en speelde nadien ook met Seraing en Germinal Ekeren op het hoogste niveau. FC Boom degradeerde na één seizoen wel weer naar tweede klasse. Voor de Steenbakkers, die eerder in hun geschiedenis nog wel in eerste klasse hadden gevoetbald, betekende dat het begin van het einde. FC Boom zakte drie keer op vier jaar tijd en kende ernstige financiële problemen. In 199...

Een aandachtige toeschouwer op de tribunes wanneer Romelu Lukaku speelt, is zijn vader Roger. De Belgisch-Congolese ex-spits heeft zelf een verleden in eerste klasse. Hij promoveerde in 1992 met het toenmalige FC Boom en speelde nadien ook met Seraing en Germinal Ekeren op het hoogste niveau. FC Boom degradeerde na één seizoen wel weer naar tweede klasse. Voor de Steenbakkers, die eerder in hun geschiedenis nog wel in eerste klasse hadden gevoetbald, betekende dat het begin van het einde. FC Boom zakte drie keer op vier jaar tijd en kende ernstige financiële problemen. In 1998 fusioneerde de club met Rupel SK, een derdeprovincialer die in een grijs verleden ook nog een jaartje in tweede nationale was uitgekomen. In de prille beginjaren van de fusieclub bracht Roger Lukaku er zijn zoontje Romelu naartoe, vanwege de goede herinneringen die hij nog had aan zijn eigen tijd bij Boom. En hij werd van in het begin meteen een idool van zijn eigen zoon. "Roger vertelde me eens dat Romelu thuis niets anders wou dan de oude videobanden met zijn wedstrijden op bekijken", vertelt Erwin Wosky, die Romelu als zesjarige onder zijn hoede kreeg. "En de bewegingen die papa Roger vroeger deed, wou de kleine Romelu nabootsen." Hij was dan nog wel klein, hij was toch al opgeschoten voor zijn leeftijd. Wosky: "Struis was hij niet, wel lang. Hij was een kop groter dan de meeste van zijn leeftijdsgenootjes. Bij wedstrijden kreeg je dan al gauw die opmerkingen langs de lijn: 'Het is een zwarte, hij zal wel ouder zijn dan op zijn pas staat.' Wat natuurlijk onzin was, want Romelu is hier geboren." Wat Wosky zich nog herinnert van Romelu is zijn strak schot, al was hij wel zuiver linksvoetig - links is nog altijd zijn beste voet. Maar vooral zijn gestalte viel toch op. "Als hij op die jonge gastjes af kwam, dan gingen ze allemaal opzij", lacht Wosky. "Van mij mocht hij ook dribbelen. Ik vind: als je een man kunt pakken, dan moet je dat doen. Het collectief is natuurlijk belangrijk, maar sommige jeugdtrainers leggen daar wat té veel de nadruk op. We hadden toen een erg goeie duiveltjesploeg. Meer dan de helft zit nu bij eersteklassers, bij de junioren of beloften weliswaar, niet vergeten dat Romelu nog maar zeventien is." Na dat eerste jaar bij Rupel Boom verhuisde Romelu even naar Wintam, omdat Roger daar ging voetballen. Hij keerde terug naar het Parkstadion en vertrok daarna definitief, eerst naar Lierse, dan naar Anderlecht. Fusieclub Rupel Boom deed het ondertussen ook verre van slecht. De Steenbakkers werkten gestaag aan de terugkeer uit provinciale. Op vijf jaar tijd stootten ze door tot in derde nationale. Vorig jaar wonnen ze daar de eindronde, zodat ze dit jaar weer in tweede klasse staan, de reeks waarin het oude FC Boom maar liefst 48 seizoenen uitkwam, een record. Meer foto's vind je op www.groundhopping.be Volgende week: Tom Soetaers (WS Wommersom) DOOR PETER MANGELSCHOTS