Yves Freson, de president van de Belgische federatie, houdt de kerk een beetje in het midden. "Kim en Justine zijn topspeelsters", zegt hij. "We hebben nooit eerder zo'n talenten gehad, maar hun prioriteiten komen niet overeen met de onze."
...

Yves Freson, de president van de Belgische federatie, houdt de kerk een beetje in het midden. "Kim en Justine zijn topspeelsters", zegt hij. "We hebben nooit eerder zo'n talenten gehad, maar hun prioriteiten komen niet overeen met de onze." Lei Clijsters, vader van Kim, spreekt duidelijke taal. "Het programma van mijn dochter is dit seizoen tot een minimum beperkt. Ze bezocht dokter De Clerck in Antwerpen en die was formeel : ze riskeert een breuk. Die blessure aan de schouder is veel ernstiger dan de meesten denken. Er zijn drie opties : drie maanden rust, een operatie die geen garanties biedt en zes maanden revalidatie inhoudt, of toernooien afwisselen met rustpauzes. Wij hebben voor de laatste mogelijkheid gekozen. We hopen dat Kim zo haar plaats in de toptien kan behouden." Volgens Lei Clijsters zal zijn dochter, die in juni nog maar negentien wordt, dit seizoen niet meer dan twaalf of dertien toernooien spelen. Als we daar de vier Grand Slams van aftrekken, blijft er nauwelijks één toernooi per maand over. Omdat hij zelf op een hoog niveau sportte, kent Lei de gevaren van een profcarrière. Hij heeft het nooit weggestoken dat hij het tot zijn taak rekent zijn zijn dochter te beschermen. Toen haar schouder haar op de Australian Open steeds meer pijn bezorgde, trachtte hij haar te overhalen om de strijd meteen te staken. Maar omdat hij in België verbleef, dreef Kim haar zin toch door. Ze bereikte zelfs de halve finales.Tijdens de maand februari trainde Kim Clijsters vooral in de fitnesszaal. Oefeningen om haar schouder te versterken. "Twee uur per dag hard labeur," zegt ze, "om te trachten het spierstelsel achter het gewricht te verstevigen, alles te stabiliseren en de druk op de onderarm maximaal te herleiden. Elke dag sta ik op met de hoop dat de blessure gunstig evolueert, maar het vraagt geduld."oor de eerste keer in haar carrière wordt Kim geconfronteerd met een ernstige blessure. Omdat de pijn niet constant is, hinkt ze op twee gedachten : in hoeverre handhaaft ze haar harde opslag, en in welke mate probeert ze haar arm niet te forceren ? Niet ideaal als je als nummer vijf van de wereld tegenover speelsters komt te staan, die zelf ook almaar krachtiger worden. "Ik sta voor een uitdaging", weet Clijsters. "Voor ik op de court stap, ben ik al ongeduldig om te zien hoe de situatie zal evolueren. Het moeilijkste is me op mijn tennis te concentreren. Ik moet mijn schouder proberen te vergeten, maar moet tegelijk veel oefeningen doen om hem te laten genezen."Gelukkig is het leven voor haar meer dan tennis alleen. "Misschien dat ze over twee of drie jaar stopt met tennissen, wie weet ?", zei vader Lei onlangs. Kim : "Ik maakte van mijn hobby mijn werk en ik verdien er goed aan. Ik doe wat ik altijd wilde doen : ik reis naar interessante steden, ik ontmoet veel verschillende mensen, ik slaap in luxueuze hotels. In vergelijking met andere sporten is tennis één van de mooiste. Ik zal dat nooit tegenspreken, maar er zijn veel belangrijkere zaken."door Florient Etienne,"Het moeilijkste is om mijn schouder te vergeten en me op mijn tennis te concentreren."