Toen Marc Brys als debuterend trainer in eerste klasse vorig jaar op de persconferentie voor de seizoenstart de wens uitdrukte kampioen te willen worden van de rechterkolom, werd daar eens om gegniffeld. Uiteindelijk deed Germinal Beerschot nog beter : zevende werd het met een jong en nadrukkelijk Belgisch getint team. Met een minimum aan aanvallende krachten en een maximum aan inzet en organisatie haalde de ploeg dat resultaat met gemiddeld één doelpunt per wedstrijd. Op 45 punten had de club het budget begroot, 44 punten haalde men. Dit jaar begroot Germinal Beerschot op 50 punten. Het heeft op het eerste gezicht geen beter, wel een ander elftal. Het vertrek van talrijke Belgische spelers werd gecompenseerd door buitenlandse nieuwkomers. Met de Zuid-Amerikaanse inbreng is het technisch vermogen een...

Toen Marc Brys als debuterend trainer in eerste klasse vorig jaar op de persconferentie voor de seizoenstart de wens uitdrukte kampioen te willen worden van de rechterkolom, werd daar eens om gegniffeld. Uiteindelijk deed Germinal Beerschot nog beter : zevende werd het met een jong en nadrukkelijk Belgisch getint team. Met een minimum aan aanvallende krachten en een maximum aan inzet en organisatie haalde de ploeg dat resultaat met gemiddeld één doelpunt per wedstrijd. Op 45 punten had de club het budget begroot, 44 punten haalde men. Dit jaar begroot Germinal Beerschot op 50 punten. Het heeft op het eerste gezicht geen beter, wel een ander elftal. Het vertrek van talrijke Belgische spelers werd gecompenseerd door buitenlandse nieuwkomers. Met de Zuid-Amerikaanse inbreng is het technisch vermogen een stuk groter. Tactisch aarzelt Brys tussen een klassieke 4-4-2 of net als vorig jaar een omschakeling naar een systeem met één diepe spits en een versterkt middenveld. Achterin teert Brys op de automatismen waarmee vorig jaar weinig goals geslikt werden. Het verschil is dat GBA nu wel vanaf de start een vaste rechtsachter heeft : de van Twente overgekomen Chris van Der Weerden start meteen als sterkhouder, met Bart Van Zundert als alternatief. Van Zundert geldt samen met Kris De Wree als wisseloplossing als er iets gebeurt met het sterke centrale duo van vorig jaar : Carl Hoefkens en Kurt Van Dooren. Op links blijft Pieterjan Monteyne certitude. Hij krijgt een flinke concurrent aan de bedrijvige Braziliaan Jorge Luis (nu al de Roberto Carlos van GBA genoemd). In doel speelde Luciano vorig jaar een sterke heenronde maar zodra zijn naam gelinkt werd aan topclubs ging hij in de fout. Ook als Bram Verbist hem uit doel zou verdringen, blijft Luciano onmisbaar als tolk voor de eentalig Portugese Braziliaanse kolonie. Met Daniel Cruz heeft Germinal Beerschot een van de meest getalenteerde voetballers in de Belgische competitie. Maar Cruz functioneert niet centraal in een viermansmiddenveld, waar zijn omschakeling van balbezit naar balverlies te wensen overlaat. Op de rechterflank kan hij wél met een actie het verschil maken. Als alternatief kan hij in een vijfmansmiddenveld centraal uitgespeeld worden, terwijl Brys ook overweegt hem als tweede spits te gebruiken in een 4-4-2. Wel voldoende recupererend vermogen hebben Wim De Decker, Agyeman Dickson, vorig jaar tot in de herfst een van de piepjonge revelaties, en Karel Snoeckx. Bij een 4-4-2 spelen twee spelers van dit trio centraal, ofwel de meer offensief gerichte Fransman Emmanuel Correze. Links ligt Mohamed Camara in de balans met de Braziliaan Marcelo De Sousa en met Luis. Rechts is een andere nieuwe Braziliaan, Felipe Alves de Sousa het alternatief voor Cruz. Voorin krijgt Jurgen Cavens de laatste kans om te tonen dat hij geen voortijdig afgeschreven talent is. Bij een 4-4-2 wordt hij aan de zijde van Kristof Snelders verwacht, maar het kan ook dat Brys opteert voor één spits. Dat zou ook wel eens de Braziliaan Carlos Eduardo Costa da Silva kunnen zijn, kortweg Cadu . Van de nieuwe Brazilianen staat hij samen met linkerflankspeler Luis het dichtst bij een basisplaats. Er is ook nog het trio aanvallers uit eigen jeugd die vorig jaar al af en toe aan spelen toe kwamen : Mohamed Messoudi, Prince Asubonteng of de piepjonge Moussa Dembele. Aan Brys om zijn geslaagd debuut te bevestigen met een elftal dat vorig jaar niets te winnen of te verliezen had. Van Germinal Beerschot moet, op basis van het aangetrokken talent uit het buitenland, meer verwacht worden dan toen. Een plaats onderaan de linkerkolom zou opnieuw een mooi resultaat heten. Afwachten is wel of de Braziliaanse nieuwkomers samen met de Belgen een even hecht team gaan vormen als GBA vorig jaar had. Wel dreigt de talentvolle eigen jeugd die vorig jaar de neus aan het venster stak, door de komst van de nieuwkomers geblokkeerd te raken. Dickson, Prince, Dembele en Messoudi hebben te veel talent om weg te kwijnen in de tribune. Het zou voor de toekomst van het Belgisch voetbal en voor de alom geprezen jeugdwerking van GBA geen goede zaak zijn. door Geert FoutréGeert Foutré