Drie jaar voor Seraing in 1993 voor de tweede keer in zijn bestaan naar eerste klasse promoveerde, was het naar derde klasse getuimeld en van het failliet gered door de rijke Brusselse zakenman Gérald Blaton. Die liet via een makelaar liefst 27 jonge Zuid-Amerikanen, vooral Brazilianen, overkomen. Van de meesten werd nooit meer iets gehoord, maar de beteren ontpopten zich tot smaakmakers in het Belgische voetbal. Seraing promoveerde onmiddellijk n...

Drie jaar voor Seraing in 1993 voor de tweede keer in zijn bestaan naar eerste klasse promoveerde, was het naar derde klasse getuimeld en van het failliet gered door de rijke Brusselse zakenman Gérald Blaton. Die liet via een makelaar liefst 27 jonge Zuid-Amerikanen, vooral Brazilianen, overkomen. Van de meesten werd nooit meer iets gehoord, maar de beteren ontpopten zich tot smaakmakers in het Belgische voetbal. Seraing promoveerde onmiddellijk naar tweede, en miste nipt de directe doorstoot naar eerste klasse. Prompt haalde Blaton in 1992 bij kersvers Europees kampioen Denemarken libero Lars Olsen. Van SV Waregem kwam middenvelder Manu Karagiannis, en van Charleroi de ervaren doelman Ranko Stojic. Het was de periode waarin verstokte rokers als Karagiannis en Olsen na elke thuiswedstrijd buiten de sjofele vestiaires op Le Pairay broederlijk naast elkaar eerst een sigaretje opstaken. De promotie lukte dit keer wel, waarop nog eens zeven versterkingen werden gehaald. Daardoor voetbalden in 1993/94 drie spelers in hetzelfde team die vandaag vooral bekend zijn als de vader van beroemde voetbalzonen. In de spits bleek Roger Lukaku de ideale targetman en doelpuntenjager. Achterin werd Johan Vanheusden (Beerschot) gehaald, vader van Zinho Vanheusden. In de spits speelde de vader van Edmilson Jr, Edmilson Sr, een ware geseling voor flankverdedigers. Met ook nog de ervaren doelschutter Patrick Teppers bracht Seraing niet alleen mooi en verzorgd voetbal, het eindigde in zijn debuutseizoen mooi derde, goed voor de prijs van beste Luikse eersteklasser, voor Standard (zesde) en RFC Liégeois (dertiende). Die derde plaats leverde Seraing een Europees ticket op. Thuis stond het voor amper 4000 toeschouwers al na een uur 0-4 achter, al milderde het in de slotfase tot 3-4. De 0-1-zege in Moskou volstond niet om door te gaan. Toen weldoener Blaton ongeneeslijk ziek werd, werd het team afgebouwd, tot het in 1996 opging in stadsrivaal Standard. Op Pairay nam Union Liégeoise de vrijgekomen plaats in. In 2014 verhuisde het vroegere Francs Borains van Henegouwen naar Luik. Sinds 2015 recupereerde het de oude naam RFC Seraing, nu actief in eerste amateurafdeling. Daar speelt het weer derby's tegen voormalig eersteklasserivaal RFC Liégeois.