Arie Haan is een van de meest intelligente buitenlandse voetballers die ooit in onze competitie neerstreken. Een Nederlander met flair en branie. Maar vooral: met zeer veel inzicht en doorzicht. In een rijke spelerscarrière veroverde hij acht titels en vijf Europacups. Als een van zijn trainers een tactische bespreking gaf, durfde hij achteraf al eens het bord af te vegen en uit te leggen hoe er wel gespeeld moest worden. Je zag in Arie Haan, die volgende week maandag 67 jaar wordt, een top-trainer. Dat kwam er niet helemaal uit. Haan, verbaal sterk als weinig anderen, had er een uitleg voor. Hij sprak dan telkens over de complexiteit van het trainersvak. Voetbalverstand alleen, zo doceerde de ex-onderwijzer, volstond al lang niet meer. Je moest ook psycholoog zijn, public relations onderhouden, tactisch en pedagogisch onderlegd zijn, hard maar op hetzelfde moment ook diplomatisc...

Arie Haan is een van de meest intelligente buitenlandse voetballers die ooit in onze competitie neerstreken. Een Nederlander met flair en branie. Maar vooral: met zeer veel inzicht en doorzicht. In een rijke spelerscarrière veroverde hij acht titels en vijf Europacups. Als een van zijn trainers een tactische bespreking gaf, durfde hij achteraf al eens het bord af te vegen en uit te leggen hoe er wel gespeeld moest worden. Je zag in Arie Haan, die volgende week maandag 67 jaar wordt, een top-trainer. Dat kwam er niet helemaal uit. Haan, verbaal sterk als weinig anderen, had er een uitleg voor. Hij sprak dan telkens over de complexiteit van het trainersvak. Voetbalverstand alleen, zo doceerde de ex-onderwijzer, volstond al lang niet meer. Je moest ook psycholoog zijn, public relations onderhouden, tactisch en pedagogisch onderlegd zijn, hard maar op hetzelfde moment ook diplomatisch. Je moet, vervolgde hij, goed kunnen praten en je aan de buitenwereld kunnen verkopen. Trainers, zo zei hij, worden al lang niet meer beoordeeld op het essentiële onderdeel van hun werk. Je moet horen wat er gezegd wordt, weten wat een ander denkt, in de gaten houden wie wat tegen een ander vertelt. Het is daarom, aldus Haan, dat hij het hele gebeuren in een voetbalclub met een toneelstuk vergeleek. Je moet proberen de regie in handen te krijgen. Maar als je niet weet waarover het stuk gaat, dan ben je kansloos. Is er een trainer die beter weet waarover het in zijn club gaat dan Hein Vanhaezebrouck? Een bijna goddelijke status heeft de West-Vlaming in korte tijd bij de Buffalo's opgebouwd. Daar verandert een nederlaag tegen Sporting Charleroi niets aan. Vanhaezebrouck bepaalt alles. Bij wijze van spreken zelfs op welke plaats de spelers hun auto moeten parkeren als ze komen trainen. En is er een trainer die alle eigenschappen die Haan citeert zo in zich verenigt als diezelfde Vanhaezebrouck? AA Gent is dé ploeg van 2015, het team van de heenronde. Samen met het verbazende KV Oostende. Het klinkt simpel, maar is het niet: weten waarvoor je traint, met een doel en een duidelijke filosofie voor ogen. Het is al jaren het handelsmerk van Vanhaezebrouck. Ook Yves Vanderhaeghe, zijn vroegere assistent bij KV Kortrijk, doet dat. Toen hij vorige zomer trainer werd in Oostende zei hij meer uit die groep te zullen halen. De gemoedelijkheid wegdrummen, de lat hoger leggen, heilige huisjes slopen, het klonk zeer ambi-tieus voor iemand die nog maar één jaar als hoofdtrainer had gefungeerd. Vanderhaeghe slaagde erin. Hij beschikt over een zeer evenwichtige ploeg, die de kunst verstaat razendsnel om te schakelen. Maar vooral: ook hij probeert in de mate van het mogelijke vooruit te voetballen, ook hij zweert bij de kracht van het samenspel. Geen doelpunten uit flitsen maar uit combinaties. De oefenstof als het ware overhevelen naar de bewegingen in de wedstrijd. Dat zorgt voor de sportieve stabiliteit die de traditionele topclubs missen. Club Brugge blijft zoeken en tasten, het voetbalt ongeïnspireerd en lijkt bij momenten meer achteruit te kijken dan vooruit. Anderlecht flitst soms, maar begint vervolgens op Standard aan de wedstrijd zonder scherpte, Standard moet zich nu aan de zege tegen paars-wit kunnen optrekken en KRC Genk bouwt met vallen en opstaan. Vijf punten op 24 pakten de Limburgers buitenshuis, even weinig als OH Leuven. Alleen het dit seizoen grijze KV Mechelen doet op dat vlak nog slechter: 2 op 24. Cijfers zorgen voor opmerkelijke conclusies. KV Kortrijk heeft na Anderlecht de beste verdediging, maar mist dan weer aanvallende patronen: het scoort zelfs minder dan Westerlo. En de laatste drie clubs uit de rangschikking, Mouscron-Péruwelz, OH Leuven en Westerlo, scoren vaker buitenshuis dan thuis. Opmerkelijk dat de gedoodverfde degradatiekandidaat Mouscron-Péruwelz bij momenten fraai voetbal brengt. Dat is knap werk van de al jaren om erkenning schreeuwende Cedomir Janevski die werkt met 36 spelers uit 18 landen. Als trainer hielp Janevski in 2007 Club Brugge aan de beker al was het voetbal in de competitie niet sprankelend. Hij moest plaats maken voor Jacky Mathijssen, destijds de kroonprins onder de Belgische trainers. Heel snel kan het in dit wereldje veranderen. Nu ploetert Mathijssen met OH Leuven in het degradatiemoeras. Zaterdag, in Oostende, zag hij vanaf de bank hoe zijn ploeg de verdedigende blunders opstapelde. DOOR JACQUES SYSKV Oostende scoort doorgaans uit combinaties. Niet uit flitsen.