De ploeg uit Washington DC, hoofdstad van de VS, lijfde vorige zomer twee ronkende namen in : Jerry Stackhouse en Patrick Ewing. Hun opdracht : de ploeg naar de play-offs leiden. In Washington snakken de basketbalfans immers naar de successen uit het verleden. Sinds de Washington Bullets in 1978 NBA-kampioen werden, brokkelde hun status almaar af.
...

De ploeg uit Washington DC, hoofdstad van de VS, lijfde vorige zomer twee ronkende namen in : Jerry Stackhouse en Patrick Ewing. Hun opdracht : de ploeg naar de play-offs leiden. In Washington snakken de basketbalfans immers naar de successen uit het verleden. Sinds de Washington Bullets in 1978 NBA-kampioen werden, brokkelde hun status almaar af. De komst van Michael Jordan naar de stad waar hij opgroeide, twee jaar geleden, zorgde voor een heropleving. Nadat hij eerst had gedacht als CEO of basketballaffairs de bakens te verzetten, maakte His Airness al gauw zijn - tweede - comeback als speler. Onder zijn impuls zette Washington (in 1997 omgedoopt tot Wizards om niet langer met het agressieve Bullets te worden geassocieerd) een winst-verlies-verhouding neer van 38-45 - 18 overwinningen méér dan het seizoen daarvóór. Helaas volstond dat net niet voor een plaats in de play-offs. Om daar deze keer wél in te slagen, haalde de club behalve Stackhouse en Ewing ook Charles Oakley, Bryon Russell en Tyronn Lue als versterkingen in huis. Patrick Ewing zette van de zomer een punt achter een indrukwekkende spelerscarrière. Hij koos voor een rol als assistent-trainer in de stad waar hij zijn collegejaren afwerkte. In zeventien NBA-seizoenen liet Ewing carrièregemiddelden van 21 punten en 9,8 rebounds per wedstrijd optekenen. Geen wonder dat hij verkozen werd tot één van de vijftig beste NBA-spelers aller tijden. Jerry Stackhouse (zelfde lengte en gewicht als Michael Jordan) staat bekend als een uitstekend en spectaculair schutter. In het seizoen 2000/01 haalde hij een gemiddelde van 29,8 punten per wedstrijd, waarmee hij na Allen Iverson de productiefste speler uit de league werd. Vorig seizoen was hij met 21,4 punten topschutter van seizoensrevelatie Detroit Pistons. Vooralsnog wil het echter niet echt vlotten bij de Wizards. Ze verliezen ongeveer even vaak als ze winnen, maar - zoals de Lakers vorig jaar bewezen - zo vroeg op het seizoen hoeft dat nog geen ramp te zijn. Het zijn dan ook twee relaxte vedetten die zich na training aandienen. Eerst even hun kennis van aardrijkskunde testen. Jerry Stackhouse : Toch wel. Ik heb thuis een rottweiler met een Belgische stamboom. Patrick Ewing : Ik ben er enkele jaren geleden zelfs geweest ! Maar vraag me niet wat ik daar allemaal gedaan heb, ik herinner me alleen dat ze er lots of diamonds hadden ( lacht). Stackhouse : Als we naar Europa trekken, wat toch vaak gebeurt, is dat veeleer naar landen als Frankrijk en Italië. Die spreken meer aan. Stackhouse : Redelijk. Als je ziet welke impact de Europese spelers in de NBA hebben, moeten ze wel over kwaliteit beschikken in Europa. Volgens mij lopen daar nog heel wat talentrijke spelers rond met de capaciteiten om in de NBA mee te draaien. Alleen zijn ze om de een of andere reden nog niet ontdekt of hebben ze de kans niet gekregen. Anderen zijn er dan weer mentaal niet rijp voor. Ewing : Ik ken maar weinig van het Europese basketbal. Of toch, één zaak : dat ze bezig zijn ons bij te benen. Het voorbije WK illustreerde dat eens te meer. Stackhouse :Yeah, definitely. Zo zijn we zeker dat de beste elementen uit de hele wereld het hier tegen elkaar opnemen. En of je nu uit België, Californië of North Carolina komt, iedereen wil hetzelfde : winnen. (Ratko Varda, de Joegoslavische center van de Wizards, komt net voorbij gelopen.) Ewing : Kijk, er huppelt er hier trouwens net eentje langs. My brother, Mister Varda ! ( Ewing en Varda wisselen een high five uit, nvdr). Stackhouse : Met een half oog. Om eerlijk te zijn : ik denk niet dat het WK veel betekent voor de Amerikanen, wij zijn veeleer gefocust op de Olympische Spelen. Bij de Europese landen daarentegen merk je een grotere gedrevenheid voor dat WK. Voor hen is dat echt een belangrijke afspraak. Stackhouse : De VS was niet met zijn sterkste team aanwezig. We hadden goede spelers, maar niet de toppers. En zelfs als we er met onze topspelers waren aangetreden, zou het moeilijk geweest zijn. Tenslotte krijg je maar enkele weken om samen te trainen, terwijl alle andere nationale ploegen al jaren een team vormen. Maar ik denk dat de boodschap is aangekomen. De rest van de wereld heeft laten weten dat ze een inhaalbeweging hebben ingezet. Tegelijk zijn we er ons van bewust dat we nog altijd de betere zijn. Ewing : Het is nog wennen aan mijn nieuwe functie. Gaandeweg zal ik mijn draai wel beter vinden. Maar af en toe is het moeilijk om me in te houden, dat geef ik gerust toe. Enkele weken geleden, bijvoorbeeld, verloren we een close game. Achteraf dacht ik : Damn, hier had ík een beslissende factor kunnen zijn. Weet je, eigenlijk kan ik nog wel spelen, maar op een bepaald moment kom je op een punt in je loopbaan dat je beseft dat het beter is te stoppen. Ik denk dat ik een mooie spelerscarrière heb uitgebouwd. Alleen spijtig dat ik nooit een championship heb gewonnen. Maar dat laat ik niet aan mijn hart komen. Het motiveert me in mijn nieuwe job en misschien win ik dan wel een titel als assistent-coach. Stackhouse : Ik was toch een beetje ontgoocheld. Na het sterke seizoen dat we vorig jaar in Detroit hadden neergezet, denk ik dat het voor mijn carrière beter was geweest als ik daar kon blijven. Niet gezeurd, deze situatie kan mij ook beter maken, nu ik elke dag met iemand als Michael Jordan kan werken.Stackhouse : Ik heb nooit eerder met een legende als hij mogen werken. Ik speelde al wel samen met Grant Hill en Allen Iverson, maar toen stonden we allemaal aan het begin van onze carrières. Nu is de situatie anders. In dit jonge team behoor ik tot de meer ervaren spelers, waarbij het nu aan mij is de jongere gasten te begeleiden. Het is een enorm voordeel om iemand als Jordan in de ploeg te hebben, want daardoor kan ik meer vrijuit spelen. We kunnen de verantwoordelijkheid delen. Stackhouse : Eigenlijk verandert dat niet veel. Zelfs als hij zou starten, zou ik ook in de ploeg staan. So that doesn't make any difference. Bovendien krijgt hij ruim voldoende speelminuten, waardoor we toch vaak samen op het terrein staan. Die samenwerking loopt redelijk vlot, al moet ik me telkens wel een beetje aanpassen. Als hij op de bank zit, krijg ik van de coach veel vrijheid om mijn shots te kiezen. Zodra hij met mij op het parket komt, lijkt het me logisch dat ik wat van die vrijheid afsta zodat hij zijn ding kan doen. Maar Michael vraagt me om, ongeacht zijn aanwezigheid, agressief te blijven spelen en me als een leider te gedragen. Ewing : Ondanks die rivaliteit zijn we altijd goede vrienden gebleven. We draaien allebei al een hele tijd mee in de sport. We weten zeer goed wat ons te doen staat om van deze ploeg een succesnummer te maken. Het belangrijkste is dat we elkaar respecteren : van zodra dat er niet meer is, kan je niet meer behoorlijk werken. Stackhouse :It's up in the air, man ! We hebben een goede ploeg. Veel zal afhangen van de jongeren. Veel van hen zijn grote mannen, en resultaten boek je met een sterke inside presence. Als zij snel progressie kunnen maken, dan ziet het er goed uit voor ons. We stellen er ons op in dat het ons enkele verliespartijen zal kosten, maar op de lange termijn profiteren we ervan. Stackhouse : Natuurlijk ! Dat is het enige waarvoor ik speel. Daarom ben ik ook in Washington. Met het talent in deze ploeg mogen we de play-offs nooit missen. Ik kom van een ploeg die vorig jaar de tweede ronde in de play-offs bereikte en ik ben niet van plan om dit jaar met minder tevreden te zijn. Trouwens, in de Eastern Conference heb je geen enkel team dat er bovenuit steekt : Washington heeft even veel kans als een ander om de finals te bereiken. Met een mix van ervaring, jeugd én de klasse van Jordan weet je maar nooit. Ewing : Schrijf maar op : Washington goes for the championship ! ( tovert een imposante rij witte tanden tevoorschijn). door Matthias Stockmans'Of je nu uit België, Californië of North Carolina komt, iedereen wil hetzelfde : winnen.'