Eindelijk een zonnige toekomst?

Het seizoen van de bevestiging is niet echt goed geslaagd voor Charleroi. Het seizoen dat komt, moet nu echt de verankering vormen voor het nieuwe statuut van de Carolo's. Van een gewone topzeskandidaat naar een titelaspirant?
...

Het seizoen van de bevestiging is niet echt goed geslaagd voor Charleroi. Het seizoen dat komt, moet nu echt de verankering vormen voor het nieuwe statuut van de Carolo's. Van een gewone topzeskandidaat naar een titelaspirant? Met daar nog eens een Europees avontuur bij gaat Karim Belhocine op meerdere paarden tegelijk moeten wedden. Maar met een quasi ongewijzigde ploeg, die alleen Núrio Fortuna verloor, mogen er grote ambities gekoesterd worden. Het is in elk geval zo dat Guillaume Gillet vijf jaar geleden niet voor Charleroi zou gekozen hebben. Zijn komst geeft aan dat er iets veranderd is in het Belgische voetballandschap. Bovendien verwacht Charleroi nog miljoenen uit de doorverkoop van Victor Osimhen van Lille OSC naar Italië, maar de club wil zich niet meteen ontpoppen als big spender. Behoudens een enorme verrassing zal het de 6 miljoen van de verkoop van Núrio niet zomaar verspillen aan de eerste de beste. Dat is niet de stijl van het huis. De kern is nochtans niet helemaal compleet. De Zebra's zullen de tijd nemen om een explosieve aanvaller te zoeken die kan concurreren met Shamar Nicholson, Frank Tsadjout, Kaveh Rezaei en de jonge Anthony Descotte. Die deal moet dan de offensieve mogelijkheden verbreden zonder de ontwikkeling van de jonge Descotte in de weg te staan. Want ook al weerspiegelen de stevige nederlagen in Saint-Etienne (4-0 met drie goals in het slot van de match) en Metz (3-0 na 120 minuten) niet de ernst waarmee er gewerkt is in de voorbereiding, ze hebben alleszins de verdienste dat ze een zwakke plek blootleggen: de moeite die de Zebra's hebben om hun kansen af te werken. Ook bleek dat de verdediging nog niet ingespeeld was, door het hanteren van een nieuw systeem. Dat is meteen de grote nieuwigheid van de zomer bij Charleroi en die is terug te vinden lager op het veld. Binnen het vaste systeem van vorig seizoen wordt een ploeg uitgetekend die zowel met drie als met vier man achterin kan spelen. De 3-4-2-1 waarop eind juni werd gewerkt tijdens de stage in Duitsland, schijnt de groep overtuigd te hebben. De keuze voor een systeem staat nooit los van de mensen die in dat systeem moeten voetballen. Belhocine wil duidelijk een alternatief voor het aanvallende temperament van Joris Kayembe-Ditu op links. Stergos Marinos en Gjoko Zajkov passen dan weer niet meer in de plannen van Belhocine. Om hen te vervangen, droomt de Frans-Algerijnse trainer van een rechtsvoetige centrale verdediger die zowel op de rechtsachter als centraal kan spelen. Samengevat: in deze fase van het seizoen leken de tactische mogelijkheden van de Carolo's nog nooit zo uitgebreid als nu, maar het compacte blok van vorig jaar lijkt af en toe wat te lijden onder die herhaaldelijke tactische wijzigingen. Daarom is men blij met de terugkeer van Marco Ilaimaharitra. De Malagassiër, die in mei werd geopereerd van een pubalgie, werd niet zo snel terug verwacht. Hij zorgt voor zekerheid in het spel en die zal niet overbodig zijn.