Terug naar de anonimiteit?

Aan het einde van de zomer zal de transferperiode van de Carolo's een van de rustigste van alle eersteklassers blijken te zijn. Het resultaat van een wens die al heel vroeg door Mehdi Bayat werd uitgesproken. Hij wilde namelijk aan zijn nieuwe trainer een spelerskern cadeau doen die al goed gerodeerd was, hetgeen zijn inburgering zou vergemakkelijken. Op die manier werd ook het vertrouwen geschonken aan een groep die op het eind van vorig seizoen de rug rechtte en een Europese barrage afdwong terwijl die enkele weken ervoor niet meer werd verwacht.

Een verantwoordelijke politiek, maar wel een die in het Zwarte Land voor tandengeknars zorgde. Er werd gevreesd dat de uitzonderlijke prestaties van Victor Osimhen de zwaktes maskeerden van een kern die te licht is om opnieuw voor een topzesplaats te strijden.

Die diagnose werd in de eerste wedstrijden van het nieuwe seizoen bevestigd, ondanks een prestigieuze zege thuis tegen Antwerp en een bemoedigend gelijkspel tegen Gent. De ploeg is wel klaar op collectief gebied en ook op het tactische en fysieke vlak, maar mist in sommige sectoren duidelijk de nodige individuele klasse.

Kleine ingrepen

Achteraan kwam Modou Diagne in de centrale as het vertrek van Javier Martos en het verlies van Gabriele Angella compenseren. Niettemin lijkt deze sector onvoldoende gewapend om op langere termijn stand te houden. Tussen de palen kwam de jonge Rémy Descamps van PSG als doublure voor Nicolas Penneteau. Rémy Riou zag die rol niet langer zitten en ging op zoek naar meer speelminuten.

De ploeg is klaar op collectief gebied, maar mist individuele klasse.

Ook aan de andere kant van het veld is de toestand van Charleroi zorgwekkend. Met slechts vijf gemaakte goals in de eerste vier wedstrijden kunnen de Zebra's niet langer rekenen op een sterke aanval zoals dat vorig seizoen het geval was. Zodra Osimhen weg was naar Lille, trokken de Carolo's Shamar Nicholson aan en vervolgens kwam de terugkeer van Kaveh Rezaei ter tafel, die weinig perspectieven heeft bij Club Brugge.

Op het eerste gezicht kunnen die twee een complementair duo vormen, maar in het hoofd van Karim Belhocine zorgen ze voor een moeilijke puzzel. De Franse Algerijn zal immers een manier moeten vinden om zijn twee spitsen te laten samenspelen met Massimo Bruno, de man in vorm bij het seizoensbegin, en met Ryota Morioka, die sinds zijn komst naar Henegouwen zijn beste balgevoel nog niet gevonden heeft. Belhocine moet ook kansen geven aan de jonge Frank Tsadjout, een spits met een indrukwekkend schot geleend van AC Milan.

Opnieuw met z'n drieën?

De oplossing voor die puzzel bestaat misschien in een driemansdefensie, een systeem dat Belhocine al uittestte en dat hij beheerst, omdat hij het toegepast heeft aan de zijde van de nauwgezette Hein Vanhaezebrouck. Ook vorig jaar al was het dankzij een versterking van de centrale defensie dat Felice Mazzu het seizoen van zijn manschappen een nieuwe wending gaf, die hen ei zo na naar Europa leidde. Een verandering van systeem zou dus noch voor de spelersgroep noch voor de technische staf een stap in het onbekende zijn. Maar de defensieve kwaliteit is misschien onvoldoende om dat goed te kunnen uitvoeren.

Charleroi zet dus in op continuïteit tegenover de concurrentie die met de spierballen rolt en er geld tegenaan gooit. De kwaliteitsinjecties zijn allicht onvoldoende om over een halfjaar aan play-off 1 te kunnen deelnemen. Het risico bestaat dat Charleroi de topclubs moet laten gaan en met een lagere plaats genoegen moet nemen. Mocht play-off 1 inderdaad te hoog gegrepen blijken, dan zou het voor de eerste keer sinds de overname zijn dat de Carolo's twee jaar na elkaar in play-off 2 spelen.

In/out

IN Moutha-Sebtaoui (RSC Anderlecht), Diagne (AS Nancy, Fra), Descamps (PSG, Fra), Nicholson (NK Domzale, Svn), Rezaei (Club Brugge), Tsadjout (AC Milan, Ita).

OUT Baume (RWDM), Garita (US Boulogne, Fra), Biatoumoussoka (US Avranches, Fra), Rodes (Union Titus Pétange, Lux), Martos (FC Andorra, Esp), Wildemeersch (Francs Borains), Moutha-Sebtaoui (F91 Dudelange, Lux), Dervite (Doxa Katokopia, Cyp), Osimhen (Lille OSC, Fra), Grange (LB Châteauroux, Fra), Riou (SM Caen, Fra), Pollet (Gazélec Ajaccio, Fra), Noorafkan (Sepahan FC, Irn), Bedia (ES Troyes AC, Fra), Perbet (Oud-Heverlee Leuven).

Blikvanger Shamar Nicholson

De queeste naar een vervanger voor Victor Osimhen leidde uiteindelijk naar Slovenië, enkele kilometer ten noordoosten van Ljubljana. Bij de bescheiden maar ambitieuze club Domzale begon Shamar Nicholson aan zijn Europees avontuur. Hij kwam van Jamaica, waar hij na de moord op zijn vader bijna was meegesleurd in een spiraal van bendegeweld. De reus van Kingston maakte voor Domzale twintig goals in een zestigtal wedstrijden en klopte daarmee op de poort van West-Europa. Ondanks de belangstelling van Cercle Brugge was het Mehdi Bayat die erin slaagde om hem naar België te halen, een land dat hij wel kent door de prestaties van zijn landgenoot Leon Bailey.

Hij werd al een tiental keren geselecteerd voor de Reggae Boyz en viel op tijdens de Gold Cup van deze zomer. In de halve finale tegen de VS maakte hij als supersub twee doelpunten, al was dat ontoereikend om de eindstrijd te halen. Zijn neus voor goals viel ook in Europa op. Enkele dagen voor hij Slovenië verliet scoorde hij nog twee keer tegen Malmö.

Nicholson beantwoordt aan het profiel dat Karim Belhocine zocht. De coach wou graag een spits met veel fysieke présence naar het Zwarte Land halen. Bij Charleroi maakt men qua spelstijl van de nieuwkomer de vergelijking met Wesley. Hij wordt dus zeker een aanspeelpunt voor de lange uittrappen van Nicolas Penneteau, maar ook voor de voorzetten van Massimo Bruno. Als targetman zou zijn samenspel met Kaveh Rezaei een van de sterke punten van de Carolo's kunnen worden.

Bij Charleroi hoopt men dat elk van beiden de kaap van de tien goals zal ronden om daarmee het verlies van Osimhen te compenseren. Diens aanwezigheid in de zestien meter maskeerde immers de grootste tekortkomingen in wat een overgangsseizoen was. De terugkeer van de Iranees, die het in zijn eerste periode op Mambourg goed deed, zal een beetje van de druk wegnemen die op Nicholson rust. De Jamaicaan is namelijk de op twee na duurste transfer uit de clubgeschiedenis, na Osimhen en Dodi Lukebakio, die gekocht werden om snel weer verkocht te worden.

Aan het einde van de zomer zal de transferperiode van de Carolo's een van de rustigste van alle eersteklassers blijken te zijn. Het resultaat van een wens die al heel vroeg door Mehdi Bayat werd uitgesproken. Hij wilde namelijk aan zijn nieuwe trainer een spelerskern cadeau doen die al goed gerodeerd was, hetgeen zijn inburgering zou vergemakkelijken. Op die manier werd ook het vertrouwen geschonken aan een groep die op het eind van vorig seizoen de rug rechtte en een Europese barrage afdwong terwijl die enkele weken ervoor niet meer werd verwacht. Een verantwoordelijke politiek, maar wel een die in het Zwarte Land voor tandengeknars zorgde. Er werd gevreesd dat de uitzonderlijke prestaties van Victor Osimhen de zwaktes maskeerden van een kern die te licht is om opnieuw voor een topzesplaats te strijden. Die diagnose werd in de eerste wedstrijden van het nieuwe seizoen bevestigd, ondanks een prestigieuze zege thuis tegen Antwerp en een bemoedigend gelijkspel tegen Gent. De ploeg is wel klaar op collectief gebied en ook op het tactische en fysieke vlak, maar mist in sommige sectoren duidelijk de nodige individuele klasse. Achteraan kwam Modou Diagne in de centrale as het vertrek van Javier Martos en het verlies van Gabriele Angella compenseren. Niettemin lijkt deze sector onvoldoende gewapend om op langere termijn stand te houden. Tussen de palen kwam de jonge Rémy Descamps van PSG als doublure voor Nicolas Penneteau. Rémy Riou zag die rol niet langer zitten en ging op zoek naar meer speelminuten. Ook aan de andere kant van het veld is de toestand van Charleroi zorgwekkend. Met slechts vijf gemaakte goals in de eerste vier wedstrijden kunnen de Zebra's niet langer rekenen op een sterke aanval zoals dat vorig seizoen het geval was. Zodra Osimhen weg was naar Lille, trokken de Carolo's Shamar Nicholson aan en vervolgens kwam de terugkeer van Kaveh Rezaei ter tafel, die weinig perspectieven heeft bij Club Brugge. Op het eerste gezicht kunnen die twee een complementair duo vormen, maar in het hoofd van Karim Belhocine zorgen ze voor een moeilijke puzzel. De Franse Algerijn zal immers een manier moeten vinden om zijn twee spitsen te laten samenspelen met Massimo Bruno, de man in vorm bij het seizoensbegin, en met Ryota Morioka, die sinds zijn komst naar Henegouwen zijn beste balgevoel nog niet gevonden heeft. Belhocine moet ook kansen geven aan de jonge Frank Tsadjout, een spits met een indrukwekkend schot geleend van AC Milan. De oplossing voor die puzzel bestaat misschien in een driemansdefensie, een systeem dat Belhocine al uittestte en dat hij beheerst, omdat hij het toegepast heeft aan de zijde van de nauwgezette Hein Vanhaezebrouck. Ook vorig jaar al was het dankzij een versterking van de centrale defensie dat Felice Mazzu het seizoen van zijn manschappen een nieuwe wending gaf, die hen ei zo na naar Europa leidde. Een verandering van systeem zou dus noch voor de spelersgroep noch voor de technische staf een stap in het onbekende zijn. Maar de defensieve kwaliteit is misschien onvoldoende om dat goed te kunnen uitvoeren. Charleroi zet dus in op continuïteit tegenover de concurrentie die met de spierballen rolt en er geld tegenaan gooit. De kwaliteitsinjecties zijn allicht onvoldoende om over een halfjaar aan play-off 1 te kunnen deelnemen. Het risico bestaat dat Charleroi de topclubs moet laten gaan en met een lagere plaats genoegen moet nemen. Mocht play-off 1 inderdaad te hoog gegrepen blijken, dan zou het voor de eerste keer sinds de overname zijn dat de Carolo's twee jaar na elkaar in play-off 2 spelen. IN Moutha-Sebtaoui (RSC Anderlecht), Diagne (AS Nancy, Fra), Descamps (PSG, Fra), Nicholson (NK Domzale, Svn), Rezaei (Club Brugge), Tsadjout (AC Milan, Ita). OUT Baume (RWDM), Garita (US Boulogne, Fra), Biatoumoussoka (US Avranches, Fra), Rodes (Union Titus Pétange, Lux), Martos (FC Andorra, Esp), Wildemeersch (Francs Borains), Moutha-Sebtaoui (F91 Dudelange, Lux), Dervite (Doxa Katokopia, Cyp), Osimhen (Lille OSC, Fra), Grange (LB Châteauroux, Fra), Riou (SM Caen, Fra), Pollet (Gazélec Ajaccio, Fra), Noorafkan (Sepahan FC, Irn), Bedia (ES Troyes AC, Fra), Perbet (Oud-Heverlee Leuven). De queeste naar een vervanger voor Victor Osimhen leidde uiteindelijk naar Slovenië, enkele kilometer ten noordoosten van Ljubljana. Bij de bescheiden maar ambitieuze club Domzale begon Shamar Nicholson aan zijn Europees avontuur. Hij kwam van Jamaica, waar hij na de moord op zijn vader bijna was meegesleurd in een spiraal van bendegeweld. De reus van Kingston maakte voor Domzale twintig goals in een zestigtal wedstrijden en klopte daarmee op de poort van West-Europa. Ondanks de belangstelling van Cercle Brugge was het Mehdi Bayat die erin slaagde om hem naar België te halen, een land dat hij wel kent door de prestaties van zijn landgenoot Leon Bailey. Hij werd al een tiental keren geselecteerd voor de Reggae Boyz en viel op tijdens de Gold Cup van deze zomer. In de halve finale tegen de VS maakte hij als supersub twee doelpunten, al was dat ontoereikend om de eindstrijd te halen. Zijn neus voor goals viel ook in Europa op. Enkele dagen voor hij Slovenië verliet scoorde hij nog twee keer tegen Malmö. Nicholson beantwoordt aan het profiel dat Karim Belhocine zocht. De coach wou graag een spits met veel fysieke présence naar het Zwarte Land halen. Bij Charleroi maakt men qua spelstijl van de nieuwkomer de vergelijking met Wesley. Hij wordt dus zeker een aanspeelpunt voor de lange uittrappen van Nicolas Penneteau, maar ook voor de voorzetten van Massimo Bruno. Als targetman zou zijn samenspel met Kaveh Rezaei een van de sterke punten van de Carolo's kunnen worden. Bij Charleroi hoopt men dat elk van beiden de kaap van de tien goals zal ronden om daarmee het verlies van Osimhen te compenseren. Diens aanwezigheid in de zestien meter maskeerde immers de grootste tekortkomingen in wat een overgangsseizoen was. De terugkeer van de Iranees, die het in zijn eerste periode op Mambourg goed deed, zal een beetje van de druk wegnemen die op Nicholson rust. De Jamaicaan is namelijk de op twee na duurste transfer uit de clubgeschiedenis, na Osimhen en Dodi Lukebakio, die gekocht werden om snel weer verkocht te worden.