In het voetbal van 2019 is het moeilijk om een gameplan op te stellen zonder over pressing te praten. Sinds de komst van Michel Preud'homme zijn ze bij Standard nogal agressieve fans van het genre. Tegen het technisch heel precieze Anderlecht hebben de Rouches hun plannen echter moeten bijstellen gedurende de match.
...

In het voetbal van 2019 is het moeilijk om een gameplan op te stellen zonder over pressing te praten. Sinds de komst van Michel Preud'homme zijn ze bij Standard nogal agressieve fans van het genre. Tegen het technisch heel precieze Anderlecht hebben de Rouches hun plannen echter moeten bijstellen gedurende de match. Het Luikse plan bij het wedstrijdbegin kent een matig succes. Als paars-wit probeert op te bouwen, houdt Renaud Emond de twee centrale verdedigers aan de praat, terwijl Mehdi Carcela middenvelder Edo Kayembe afschermt zodat die niet aangespeeld kan worden. Na enkele mislukte lange ballen richting Ivan Santini, die afgetroefd wordt in de lucht, vinden de Brusselaars echter toch een nooduitgang. De mannen van Fred Rutten profiteren van het feit dat Paul-José Mpoku vaker tussen de lijnen is te vinden dan op zijn rechterflank. James Lawrence kan de bal zo makkelijk kwijt aan Ivan Obradovic, die met zijn technisch verfijnde linkervoet telegeleide passes kan versturen. Die belanden meestal in de voeten van de afhakende Yari Verschaeren, die met Sven Kums van positie wisselt, en die driehoek laat paars-wit toe om de middellijn over te steken en paniek te zaaien in de zone van een ontredderde Collins Fai. Na 45 minuten staat er een gelijkspel op het bord, maar leiden de Brusselaars op punten. Tijdens de rust bedenken Preud'homme en Emilio Ferrera de winnende zet. Bij de terugkeer uit de kleedkamers gaat Maxime Lestienne op rechts staan en voert met zijn sprintjes de druk op Obradovic op. Lawrence vindt zo zijn favoriete afspeelpunt niet meer en wordt opgejaagd door een hoger spelende Carcela. Hij heeft daardoor geen andere keuze dan lange ballen te versturen naar Verschaeren, die qua timing en kracht moet onderdoen voor Fai. Anderlecht moet het initiatief zo aan de Luikenaars laten, die de rest van de wedstrijd zullen domineren. Nooit krijg je de indruk dat er nog een tweede Anderlechtgoal kan vallen. Daarna is het Mehdi Carcela die de tribunes in lichterlaaie zet, met een majestueus schot na een - zo blijkt achteraf - foutieve ingreep van Konstantinos Laifis. Uiteindelijk is het Mpoku die profiteert van het talent en het lef van Zinho Vanheusden om Kara af te troeven en de 2-1 voorbij Thomas Didillon te schieten. En zo werd paars-wit schaakmat gezet.