Normaal ben ik niet iemand die snel op prestaties van scheidsrechters kritiek geeft, maar na Anderlecht-Germinal Beerschot en Club Brugge-SV Roeselare kan ik niet anders dan enkele bedenkingen ventileren.
...

Normaal ben ik niet iemand die snel op prestaties van scheidsrechters kritiek geeft, maar na Anderlecht-Germinal Beerschot en Club Brugge-SV Roeselare kan ik niet anders dan enkele bedenkingen ventileren. Anderlecht-Germinal Beerschot... Een wedstrijd die goed begon voor de bezoekers, waarbij Anderlecht er niet echt aan te pas kwam en het moeilijk had om de ruimte te vinden. Een mooi avondje voetbal dus, zou je denken als Germinal Beerschot-supporter... Maar dat was buiten het scheidsrechtertrio gerekend natuurlijk. Zelden gezien hoe een wedstrijd zo wordt verkracht als Anderlecht-Germinal Beerschot. Bekijken we de fase van de 1-1 nog eens : NenadJestrovic vertrekt niet uit buitenspel, maar op het moment dat de bal bij Anderlecht naar voren wordt gespeeld om Jestrovic te lanceren, ligt bij Germinal Beerschot Igor Alexandre Loloal even geblesseerd op de grond. Hier had de grensrechter scheidsrechter Joeri Van De Velde moeten attent maken op dit gegeven, daar de wedstrijd door de scheidsrechter dan dient te worden onderbroken, althans volgens de spelregels. Dit gebeurt niet. Ref Van De Velde loopt voorbij de op de grond liggende Lolo en laat het spel doorgaan, waardoor Anderlecht op gelijke hoogte kan komen. Jestrovic maakt natuurlijk knap gebruik van de voor hem ontstane ruimte, maar in principe had de wedstrijd onderbroken moeten worden. Komen we bij de 2-1, de strafschopfase. Bart Goor wordt in het strafschopgebied neergehaald door Pieterjan Monteyne. Geen signaal van de grensrechter en aarzeling bij scheidsrechter Van De Velde om dan doodserieus naar de stip te wijzen. Het was nochtans duidelijk te zien dat Monteyne eerst de bal raakt om dan Goor te raken. Volgens de spelregels kan er dan nooit sprake zijn van strafschop. Blijkbaar verliezen veel mensen hun objectiviteit als het om Anderlecht gaat. Deze strafschop had nooit mogen worden gefloten. De grensrechter aan de kant van de beide dug-outs dan. Zelden gezien dat een grensrechter zo ongeconcentreerd de wedstrijd volgt. Een bal die een meter over de lijn gaat, waarbij de grensrechter op twee meter van de actie staat, en niet aan de scheidsrechter signaleert dat de bal over de lijn is. Verschillende keren vlaggen voor buitenspel als het geen buitenspel is... Een supporter wordt er moedeloos van. Bekijken we die andere strafschopfase eens. Vincent Kompany haalt Tosin Dosunmu neer binnen de 16 meter. Het is duidelijk te zien dat Kompany eerst Dosunmu raakt en zelfs de bal niet speelt. Volgens de spelregels strafschop, maar niet volgens scheidsrechter Van De Velde. Dit was een strafschop die gefloten had moeten worden. Van De Velde trok duidelijk de kaart van Anderlecht in deze wedstrijd. Op niveau van eerste klasse zou je toch iets meer objectiviteit verwachten. Club Brugge-SV Roeselare had ook last van grensrechters die het begrip buitenspel niet onder de knie krijgen : twee doelpunten werden onterecht afgekeurd. Meer woorden moeten hier niet aan vuil worden gemaakt. Het wordt tijd dat de grens- en scheidsrechters alsook de Belgische voetbalbond zich eens gaan beraden welke richting zij uitwillen in de toekomst. Als men de eerste klasse van het Belgische voetbal naar topniveau willen brengen, zal de leiding van een wedstrijd veel correcter en professioneler moeten gebeuren dan nu het geval is. Als de scheidrechters voortaan niet meer met de vinger willen worden gewezen door supporters, trainers, spelers en beleidsmensen, dan zullen ze daar voornamelijk zelf aan moeten werken. Frédéric Orban, Kalmthout