Als dertienjarige floot ik regelmatig een wedstrijd van de KWB van Baarle. Mijn vader was daar voorzitter en aangezien ik toch op het voetbalveld van mijn geboortedorp kampeerde was dat een logisch gevolg. Ik keek echt uit naar die zaterdagen en arbitreren werd een hobby. Zonder gele en rode kaarten (die bestonden toen nog niet) slaagde ik er redelijk in om die volwassenen rustig te houden. Of hadden ze compassie met dat ventje van één meter en vijftig centimeter ?
...

Als dertienjarige floot ik regelmatig een wedstrijd van de KWB van Baarle. Mijn vader was daar voorzitter en aangezien ik toch op het voetbalveld van mijn geboortedorp kampeerde was dat een logisch gevolg. Ik keek echt uit naar die zaterdagen en arbitreren werd een hobby. Zonder gele en rode kaarten (die bestonden toen nog niet) slaagde ik er redelijk in om die volwassenen rustig te houden. Of hadden ze compassie met dat ventje van één meter en vijftig centimeter ? Na mijn voetbalcarrière heb ik nog even overwogen om de fluit weer op te nemen. Gezien de leeftijdsbegrenzing zat promotie er wel niet meer in. Ik ben uit armoede dan maar trainer geworden, niet de gelukkigste keuze uit mijn leven bleek al snel. Maar toch, geef toe, als het over keepers, scheidsrechters en trainers gaat, mag ik met kennis van zaken spreken. Ondanks mijn wisselend succes in die functies heb ik ze toch alledrie gedaan. In het hedendaagse profvoetbal zijn het uitgerekend de meest bepalende geworden. Maar ook de meest ondankbare. Toch vind je nog steeds kandidaten te over om trainer te worden op het hoogste niveau. Goethals en Thys haalden dan wel een gezegende leeftijd, de hedendaagse coach staat zo onder druk dat dit echt levensverkortend moet werken. Het ontslag dat als het zwaard van Damocles steeds boven je kop hangt, is echt verstikkend. Niks werkvreugde. Geloof die trainers die vertellen dat er ook leuke kanten aan de job vastzitten maar niet. Die wegen nooit op tegen de nadelen. Geld verzacht hoogstens lichtjes de zeden. Van scheidsrechteren kan je niet echt rijk worden, hoogstens gek. Of je moet het al zijn om eraan te beginnen. Als zelfs Frank De Bleeckere haast aan het kruis genageld wordt en zich moet wegsteken tijdens de week om een beetje op verhaal te kunnen komen, dan lijkt het einde zoek. Came- ra's met hopen registreren genadeloos het allerkleinste inschattingsfoutje van de ref, maar het moet gedaan zijn dat die mensen als schietschijf gebruikt worden. Elke vorm van kritiek op de mannen in het zwart door spelers, trainers of bestuur zou moeten gesanctioneerd worden. Want waar zal dit anders eindigen ? Zonder scheidsrechters vrees ik. Dat er een dag komt dat de keepers een uitstervend ras worden, is een ongegronde vrees. Moesten ze vroeger gek zijn om tussen de palen te gaan staan, vandaag is er veel intelligentie en mentale sterkte vereist om als sluitstuk te dienen. En België heeft door de schuld van Pfaff en Preud'homme een reputatie op keepersvlak die geen geschenk is voor wie nu de netten moet schoon houden. De laatste weken was er striemende kritiek op zowat alle keepers, alleen Zitka ontsnapte eraan. Dat ook Verbauwhede bij zijn debuut voor Brugge op weinig clementie kon rekenen, is een teken des tijds. Net als een trainer of een arbiter kan een doelman zich geen seconde meer gerust voelen. Een fout is onvergeeflijk, de voetbalwereld hard. Volg de terugronde van de Jupiler League aan de helft van de prijs! Meer info: www.belgacomtv.be / 0800 / 22 221 / Belgacom verkooppuntenDOOR wim de Coninck - COCOMMENTATOR van BELGACOM TV