Maandag 30/07

Nu de Tour is afgelopen, is er eindelijk ook een einde gekomen aan de plaag van de dopingbekentenissen. Dat er vóór de Tour een pak renners plots tot openbare biechten overgingen, was al tamelijk vervelend, maar tijdens de Tour werd het ronduit onverdraaglijk.
...

Nu de Tour is afgelopen, is er eindelijk ook een einde gekomen aan de plaag van de dopingbekentenissen. Dat er vóór de Tour een pak renners plots tot openbare biechten overgingen, was al tamelijk vervelend, maar tijdens de Tour werd het ronduit onverdraaglijk. Noch bij Vannieuwkerke noch bij Smeets kon een ex-renner worden opgezocht of hij begon uit zichzelf over zijn buitensporig dopinggebruik. Vroeger durfden enkel de meest kritische journalisten het onderwerp eens zijdelings aanraken, met fluwelen handschoenen en pas als de rest van het interview al op band stond. Nu was de cameraploeg nauwelijks aan de hoek van de straat of de gewezen vedette stond al in zijn voortuin te roepen dat ook hij heel zijn carrière gedopeerd was geweest. Van de gasten aan tafel moet Jan Koerts bij Mart Smeets de eerste zijn geweest die er geen enkel doekje meer om wond, zelfs geen string van Britney Spears. Zijn armen waren nu nog een vergiet van alle spuiten die hij erin had gestoken. Ziezo, dat was van zijn lever. Naast hem zat gelukkig een dominee die hem onmiddellijk vergiffenis schonk. 'Als ons Heer zelf meereed, pakte hij waarschijnlijk ook', vergoelijkte de dominee, die een beter inzicht scheen te hebben in de gebruiken van het peloton dan in die van God. Na Koerts was de tube van de velg. Iedereen, maar werkelijk iederéén die ooit op een fiets had gezeten, bekende ongevraagd dat hij nog niet naar de bakker kon rijden zonder een schep testosteron of epo. Dat werd zo erg dat je op de duur begon te denken : 'Die liegt. Heeft nooit iets gepakt.'Op de slotdag in Parijs gaf ook Eddy Merckx toe dat hij eens een verboden pilletje had genomen, zij het een kleintje, een stimulletje, in de Waalse Pijl 1977. Op het einde van zijn carrière dus, zoals Johan Museeuw. Dat zal er in Asse één plezier hebben gedaan, want Ivan Sonck doet al jaar en dag niets anders dan tot in den treure, en tot grote woede van Merckx, overal te herhalen dat Eddy drie keer op doping is betrapt. Over die andere twee keer moet Merckx in alle talen blijven zwijgen. Ze tellen namelijk niet mee. In de Ronde van Lombardije 1973 ging het om efedrine in onschuldige neusdruppeltjes. En in Savona 1969 hadden de Italianen reactivan in zijn drinkbus gekapt, terwijl Eddy kort voor de start even naar de mis was geweest en zijn fiets buiten tegen de kerkmuur had laten staan. Wat ons moet leren dat geloof en wielrennen een gevaarlijke combinatie vormen. Dat zal die Koerts ondertussen ook wel begrijpen. Voorronde Champions League, FC Astana tegen Rosenborg 1-3. Vader Vinokourov zal niet in de buurt geweest zijn. Met het begin van de nieuwe competitie zit onze zomerserie er weer op. Ooit maakt een student daar een scriptie over, dat staat zo vast als een stapel schoendozen op de scheiding van twee tektonische platen. Hij zal dan in al die beklijvende reportages een opmerkelijk en steeds terugkerend patroon ontdekken. Neem nu de beste voetballer aller tijden. De kruising tussen Maradona, Pelé, Cruijff en Olivier Deschacht. De redacteur van S/VM gaat dan in de zomermaanden op zoek naar de roots van deze geniale speler. Ook die zullen verdacht dicht in de buurt van een exotische badplaats liggen, maar dat terzijde. De S/VM-gezant gaat op bezoek bij tante en nonkel, wordt bij moeder op de koffie uitgenodigd, vader is jammerlijk genoeg overleden, hij wordt door de streek gegidst door een jeugdvriend of door meester Alfonso uit het eerste klasje, en telkens weer, let op onze woorden, télkens weer, wordt gewag gemaakt van een trainer uit de jeugd die voorspelde dat de held in kwestie nooit hoger zou raken dan de invallers van provinciale. Stelde de latere wereldster niet eens op in de oefenwedstrijden van de kadetten D, de domoor. Wij herinneren ons een beruchte redacteur van Gazet van Antwerpen die met de voor de Frut zo typische kritische blik naar de eerste wedstrijden van Juan Lozano bij Beerschot zat te kijken. En de historische woorden sprak : 'Lozano ? Wa kannem ? Gin kloten kannem.' Lozano werd later verkocht aan Anderlecht en daarna aan Real Madrid, maar volgens onze collega bewees dit niets. Bij GvA zijn ze niet zo snel onder de indruk. In Westerlo heeft er één supporter stadionverbod. Omdat hij te veel lawaai maakt ! Jos Willems ! Sdoor koen Meulenaere