Woensdag 16/01

In de Gouden Schoen verdienen twee keer vijf plaatsen onze aandacht. De eerste vijf, vanzelfsprekend. Maar meerzeggend zijn de laatste vijf, mannen die één enkel punt hebben gekregen. Bijvoorbeeld Marcos Camozzato van Standard, een van de beste voetballers op onze velden. Wordt door vijftig anderen voorafgegaan, wat een enorme hoeveelheid talent in de Jupiler League doet vermoeden. Igor De Camargo, ook niet de minste, heeft maar één puntje meer dan zijn maat Marcos. Men kan ook zeggen: dubbel zoveel.
...

In de Gouden Schoen verdienen twee keer vijf plaatsen onze aandacht. De eerste vijf, vanzelfsprekend. Maar meerzeggend zijn de laatste vijf, mannen die één enkel punt hebben gekregen. Bijvoorbeeld Marcos Camozzato van Standard, een van de beste voetballers op onze velden. Wordt door vijftig anderen voorafgegaan, wat een enorme hoeveelheid talent in de Jupiler League doet vermoeden. Igor De Camargo, ook niet de minste, heeft maar één puntje meer dan zijn maat Marcos. Men kan ook zeggen: dubbel zoveel. Jeroen Simaeys, centrale pion in de defensie van competitieleider Club Brugge: één punt. Net als zijn teamgenoot uit de eerste helft van vorig jaar: Peter Delorge. Simaeys heeft dat ene punt gepakt in de tweede stemronde, wat dus betekent dat Sint-Truiden in zijn geheel één enkel punt heeft gekregen. Ook Westerlo en Dender, met Jaja Coelho en Steven De Petter, moeten het doen met één nietig puntje. Rest de interessantste vraag van alle: welke van de huidige achttien eersteklassers halen geen enkel punt? Dat zijn er twee: Zulte Waregem en FC Brussels. In die clubs moet er toch eens gesproken worden. Vooral met de mannen die het stemformulier invullen. Becker & Beckenbauer, Beck & Beck, de Bonkers van Beieren, deel twaalf. Franz is nog eens grootvader geworden, al is er nog betwisting over de vraag of het wel van hem is. Dat wil zeggen: niet de baby, maar diens moeder. Of vader, dat kan Franz allemaal niet meer zo goed uit elkaar houden. Wacht met het al in te vullen in het officiële stamboek, 'de Beckenbauerboom', want uitsluitsel wordt pas de volgende weken verwacht. Boris is vorige week wat ziekjes geweest, dus bij hem geen nieuws, zelfs geen nieuwe vriendin. Wel stelde hij onlangs vast dat ze in het hotel waar hij verbleef een cijfercode op de deur van de bezemkast hadden geplaatst. Vraag van de journalist aan Jos Verhaegen: 'Komt er een extra premie als de spelers van Germinal Beerschot het clubrecord van tien zeges op rij uit 1901 breken?' Haha, het idee. Jos Verhaegen: 'Als ze tien keer op rij verliezen, vraag ik hen toch ook niet een deel van hun loon terug.' Jos overweegt eventueel een kleine attentie mochten ze vijftig matchen na elkaar winnen. Goede clubvoorzitters zijn gierigaards. Men vindt ze vaak in de bouwsector. Ze beginnen zelf te werken om kwart over vier 's morgens (in de winter om halfvijf) en stoppen niet voor de koekoek middernacht heeft ge... ja, wat doet een koekoek eigenlijk? Middernacht gekoekoekt. Geen cent verlaat hun zakken of hij is eerst vier keer omgedraaid. Meestal zijn ze ook niet erg vertrouwd met begrippen als 'btw' of 'sociale lasten', en zijn ze met de beste wil van de wereld niet bij machte om 6 of 21 procent van een bedrag te berekenen. Aangezien lijstjes doen verkopen, moet Sport/Voetbalmagazine eens de Gouden Vrek organiseren. Of nee, goud kost te veel: de Stenen Vrek. Wie is de gierigste clubleider in de geschiedenis van het Belgische voetbal? Roger Petit, de legendarische secretaris van Standard, is zeker een van de favorieten. Hield ooit tweehonderd frank in van het salaris van Wilfried Van Moer omdat er een gat in zijn kousen zat. Daar vakkundig in getrapt door een verdediger van SV Waregem. 'Onvoorzichtig omspringen met het door de club ter beschikking gestelde materiaal', noteerde Petit in de marge van het loonbriefje. Ook Michel Van Maele, de 'burgemeester' van Club Brugge, maakt een kans. Toen Gille Van Binst eens om een extra premie had gevraagd, werd hij die avond uitgenodigd in de bakkerij. Waar Van Maele hem een notentaart cadeau deed, met de opdracht die de volgende ochtend onder de spelers te verdelen. Jos Vaessen reed in het begin van zijn carrière met de fiets van Genk naar Ekeren om zijn facturen bij Jos Verhaegen en René Snelders in de bus te steken, zodat hij de postzegel kon uitsparen. Vaessen leverde de radiatoren in de huizen die Verhaegen en Snelders hadden gebouwd. Naderhand is Vaessen eerst wat kwistiger en daarna ronduit spilziek geworden zodra hij bij Racing Genk belandde. Gooide het geld plots door deuren en ramen naar buiten. Of beter gezegd: naar binnen, in het Fenixstadion. Hij is ook de gulle weldoener van een paar sociale projecten, wat zijn kansen om Stenen Vrek te worden gevoelig reduceert. De trofee zal symbolisch zijn: niets. Sdoor koen Meulenaere