Dinsdag 09/09

Laten wij beginnen aan de Pro Gilbert, vrij naar de Pro Milone van Cicero, de beroemde pleitrede voor Titus Annius Milo: 'Hoewel ik vrees, heren rechters, dat het voor een dapper man niet betaamt van bij het begin met schrik te spreken, en zeker niet wanneer Titus Annius zelf meer verontrust is over het lot van de republiek dan over dat van hemzelf ...' Enzovoort, zullen we maar zeggen.
...

Laten wij beginnen aan de Pro Gilbert, vrij naar de Pro Milone van Cicero, de beroemde pleitrede voor Titus Annius Milo: 'Hoewel ik vrees, heren rechters, dat het voor een dapper man niet betaamt van bij het begin met schrik te spreken, en zeker niet wanneer Titus Annius zelf meer verontrust is over het lot van de republiek dan over dat van hemzelf ...' Enzovoort, zullen we maar zeggen. Als er nog plaats zou zijn op Steven Defour is dit misschien een ideetje voor zijn vaste tatoeëerder: 'Etsi vereor, iudices, ne turpe sit pro fortissimo viro dicere incipientem timere minimeque deceat, exitus acta probat.' Dat laatste mag hij weg laten, dat staat er al ergens. Als het sluiten van weddenschappen als onchristelijk mag worden beschouwd, wat is er dan mis met het vervalsen van weddenschappen? Is dat dan niet het legitiem saboteren van het werk van Satan? In de tekenfilmserie South Park werd ooit een boksmatch georganiseerd tussen Jezus en de Duivel. Om eens en voor altijd uit te maken wie de sterkste was. De hele stad kende Jezus, een schriel mannetje dat zelden de zon had gezien en vatbaar leek voor vele ziekten, maar niemand kende de Duivel. Toen die de dag vóór de kamp in de stad arriveerde, keek iedereen zijn ogen uit: een kolos van twee meter en acht, honderdtwintig kilo pure spieren. De inwoners van South Park liepen meteen naar de bookmakers om al hun geld op de Duivel te zetten. Toen de kamp begon, sprong Jezus op zijn tegenstander af, gaf hem een klein tikje, en tot ieders ontzetting viel de Duivel als een blok achterover en werd door de scheidsrechter uitgeteld. Terwijl Jezus in triomf werd rondgedragen en euforisch 'I am the greatest!' riep, zagen we nog net de Duivel bij de bookmakers langsgaan om zijn winst op te strijken. Als die twee zich tot zoiets lenen, wie durft dan iets te zeggen over Gilbert Bodart? Zwitserland-Luxemburg 1-2, dat is nog eens een uitslag om even bij stil te staan. Geweldig thuisdebuut voor Ottmar Hitzfeld. U herinnert zich Zwitserland? Op de eerste dag van het voorbije EK noemde Aad de Mos in een van zijn wereldberoemde voorspellingen Zwitserland titelkandidaat! Op het terras van Hotel Regina, vraag het aan Carl Huybrechts als u ons niet gelooft. Na twee van de drie wedstrijden was Zwitserland als allereerste mathematisch uitgeschakeld, een record voor een organiserend land. En veel beterschap is er inmiddels niet ingetreden. Wij kunnen niet wachten tot het 2010 is, en Aad zijn prognose bekendmaakt. Na de verheugende vier op zes moet René zijn koppigheid laten varen en afstappen van zijn strategie om altijd met dezelfde elf en met vaste posities te spelen. Hier de ploeg voor tegen Armenië. In doel Tom De Sutter, niemand heeft hem daar al op een fout betrapt. Rechtsachter Wesley Sonck, een beweeglijke speler die voor een bijkomend gevaar kan zorgen als hij onverwacht in de zestien opduikt. Centraal achterin Steven Defour en Mbark Boussoufa, beiden goed in het uitvoetballen en imposant in de lucht. De papieren van Boussoufa zijn nog niet helemaal in orde, maar volgens de bevoegde bondsinstanties zou dat eerstdaags geregeld zijn. Linksachter Tom De Mul. Die speelt bij zijn club rechts vooraan, maar omdat een club niets te maken heeft met een nationale ploeg moet hij daar zo ver mogelijk vandaan staan. Dan een vijfmansmiddenveld. Iedereen verwacht dat de Belgen tegen Armenië aanvallen, het zal dus voor die koddebeiers uit de Kaukasus een grote verrassing zijn wanneer ze dat niet doen. Centraal voor de defensie Bart Goor, een beloftevolle kracht die bij Anderlecht jammer genoeg altijd op de verkeerde positie wordt uitgespeeld. Op de rechterflank Stijn Stijnen die een goede lange trap in de voet heeft. En op de linkse flank Vincent Kompany omdat dat de enige plaats is waar hij nog nooit heeft gespeeld. Rechts in de driehoek Nabil Dirar en links Mémé Tchité. Eén eenzame spits: Philippe Léonard. Heeft misschien een kleine conditionele achterstand, maar kan het laatste kwartier worden vervangen door Olivier Deschacht, over wie veel goeds wordt gezegd. En nog een laatste tip, veeleer van organisatorische aard: we kunnen het volkslied deze keer misschien laten spelen door Dove Jules met zijn draaiorgel. En iedereen in de lepeltjeshouding. door koen Meulenaere