Dinsdag 24/02

Jacques Sys heeft steun gekregen uit onverwachte hoek: Wolfgang Joop. Nooit gehoord van Wolfgang Joop? Tiens. Wolfgang, door zijn vrienden Laszlo genoemd, is een bekende Duitse mode-ontwerper. 'Ne kleermaker', zouden de mensen vroeger gezegd hebben. Heeft ooit nog het Gouden Spinnenwiel gewonnen, zoals Doornroosje.
...

Jacques Sys heeft steun gekregen uit onverwachte hoek: Wolfgang Joop. Nooit gehoord van Wolfgang Joop? Tiens. Wolfgang, door zijn vrienden Laszlo genoemd, is een bekende Duitse mode-ontwerper. 'Ne kleermaker', zouden de mensen vroeger gezegd hebben. Heeft ooit nog het Gouden Spinnenwiel gewonnen, zoals Doornroosje. En wat zegt deze Wolfgang over het Duitse supermodel Heidi Klum? Veel te dik! Mag niet op zijn catwalk, anders dreigt die in te storten. Wij citeren uit het interview met Wolfgang Joop in de gezaghebbende krant De Standaard: 'Heidi is veel te dik en ze heeft veel te grote borsten. Ze lacht ook altijd zo stom.' Wij vernemen verderop in het artikel dat ook Louisa von Minckwitz, die aan het hoofd van een mannequinbureau staat, Klum te zwaar vindt. Bovendien ook veel te klein. Gaat niet ergens een belletje rinkelen, beste lezer? Hebt u deze kritische beschouwing niet al eerder gelezen? Het befaamde déjà-lu-gevoel? De Jacques! Eind 2005 na de loting voor de wereldbeker voetbal in Duitsland, waar ze als eregasten Franz Beckenbauer en Heidi Klum hadden uitgenodigd. Een extreem geval van de beer bij de honing zetten. Toen schreef Jacques in ditzelfde blad: 'Supermodel Heidi Klum is misschien ooit een fraaie verschijning geweest, maar heeft vooral een irritante stem.' Een irritante stem! Alsof dat ertoe doet. Wij hebben daar toen mee gelachen, op deze bladzijde. Dat het voor Jacques ook niet snel goed was. En nu krijgt hij verdorie gelijk van Wolfgang Joop! En van Louisa von Minckwitz. Uw Scout zou toch beter twee keer nadenken voor hij iets schrijft. Volgens Tim Gunn, de vriend van Heidi Klum die verondersteld mag worden het te weten, is Heidi een gevoelige ziel die erg lijdt onder de kwetsende opmerkingen van Joop en Sys. 'Als ze echt te dik was,' betoogt Gunn, 'zou ik mijn been niet om haar heup kunnen leggen.' Antwoord daar maar eens op, Wolfgang en Jacques. Hoe zou het nog zijn met dokter Mendoza? U herinnert zich: de goeroe van Nicolás Frutos. Die speciaal naar Europa werd overgevlogen vanwege de tergende onkunde van de medische staf van Anderlecht. Waar ze een speler die met buikgriep kampt Imodium geven, stel u voor. Van Janssen Pharmaceutica uit Beerse. Nee, neem dan Argentinië maar als voorbeeld. Diarree? Eén pastille Cyproxin, en weg achillespees. Bij tweede gebruik geen knieschijven meer. Bij een derde inname vallen de oren eraf. En bij een vierde verlaat men het ondermaanse. Imodium, hoe durven ze? Ook Nicolás Frutos is het slachtoffer, het zoveelste, van de wet van uw Scout: 'Voorspel niets in de sport, zeg zelfs niets over wat al gebeurd ís, want vóór uw woorden zijn uitgesproken, zijn ze door de feiten weerlegd.' Op het moment van zijn opmerkelijke persconferentie over de medische begeleiding bij Anderlecht kan Frutos een punt hebben gehad, dat kunnen wij niet beoordelen, maar zijn wedervaren met het wondermiddel Cyproxin heeft hem wel voor een tijdje de mond gesnoerd in medische en farmacologische kwesties. Zouden ze in Argentinië geen pilletjes hebben om Tom De Sutter af te remmen? Bij Janssen Pharmaceutica hebben ze in elk geval nog Nizoral, tegen haarroos. Coureur. Je rijdt 200 kilometer in helse weersomstandigheden de ziel en de longen uit je lijf, je nieren plakken tegen je schedeldak. Maar kijk, je kunt winnen of anders ben je zeker tweede, dus je rijdt ook nog je lever, je gal en je schildklier eruit. Drie kilometer voor de streep gaan je eigen ploegmaats dan op je jagen. Met vier brengen ze het peloton terug en op tweehonderd meter voor de aankomst dendert de hele bende over je heen. Jijzelf wordt nog omver gereden door een motor, je schuurt een meter of dertig met je smikkel over het asfalt, neus gebroken, een rib doormidden, vier tanden kwijt en je linkse sleutelbeen zit plots in je rechtse schouder. Je eerste ploegmaat is zeventiende geëindigd en de ploegleider heeft zich al opgetogen getoond over de gehanteerde tactiek, als jij druipend van het bloed als vierenzestigste over de aankomst komt gekropen. Waar de verzorgers vergeten zijn om op jou te wachten. Niet erg, morgen is er weer koers. Eerst nog even naar de dopingcontrole. Positief! Twee jaar geschorst. Waarom zou iemand toch de moeite doen om voor columnist te studeren, terwijl je ook coureur kunt worden. S door koen Meulenaere