Maandag 18/05

Je kunt het toch niet verzinnen: Mon Phlips is overleden. De voorzitter van Racing Mechelen, die eerder dit jaar nog een dubbelinterview gaf met zijn collega Johan Timmermans van Malinwa en daarin een prachtige anekdote vertelde: 'Een fusie in deze stad is uitgesloten, daarvoor gaapt er een te diepe kloof tussen de twee supportersgroepen. Ik ging destijds naar school in het college, een echt KV-bastion. Ik liep daar met mijn Racingembleem en de prefect waarschuwde mij: "Als jij volgend jaar in mijn klas komt, buis ik je." Ik had 72 procent, maar ik moest wel van school veranderen. Zo diep zit het.'
...

Je kunt het toch niet verzinnen: Mon Phlips is overleden. De voorzitter van Racing Mechelen, die eerder dit jaar nog een dubbelinterview gaf met zijn collega Johan Timmermans van Malinwa en daarin een prachtige anekdote vertelde: 'Een fusie in deze stad is uitgesloten, daarvoor gaapt er een te diepe kloof tussen de twee supportersgroepen. Ik ging destijds naar school in het college, een echt KV-bastion. Ik liep daar met mijn Racingembleem en de prefect waarschuwde mij: "Als jij volgend jaar in mijn klas komt, buis ik je." Ik had 72 procent, maar ik moest wel van school veranderen. Zo diep zit het.' Mon en Johan, die toen beiden in de kwartfinales van de beker zaten, maakten nog de afspraak: 'We zien elkaar op de Heizel.' Onder verstaan: op het veld, en daar wordt eens en voorgoed afgerekend. Racing werd er daarna uitgespeeld door de vrijzinnige broeders van de Lierse - zo gaat dat onder ongelovigen - terwijl Malinwa zich plaatste voor de finale ten koste van de katholieke frères uit Brugge, want zo gaat dat ook onder gelovigen. Dat Malinwa eventueel de beker zou winnen, dat heeft Mon Phlips niet meer willen meemaken, geen enkele Racingvoorzitter zou dat willen. Mon had problemen met het hart, het zal te groot geweest zijn, en moest dringend een operatie ondergaan. Die heeft hij uitgesteld omdat hij eerst zijn Racing door de eindronde van derde klasse wou leiden. Het is hem fataal geworden. Mon Phlips heeft zonder twijfel zijn plaats verdiend in de indrukwekkende eregalerij van grote Racingvoorzitters. En in de hemel. De vraag is of Sinte-Pieter hem gaat binnenlaten, want dat is er ene van de Malinwa en het is uitgesloten dat Mon zijn groen-witte sjaal zou afdoen. Het seizoen 2008/09 nadert langzaamaan zijn hoogtepunt. De finale van de Champions League nog, zaterdag de Cup Final op Wembley, en dan is het zover: de Kirin Cup! Hét duel waarvan iedereen al maanden de mond vol heeft: België-Chili. Of is het tegen Peru, dat kan ook. De Dokter Sokker in ons krijgt de onweerstaanbare drang om het ideale elftal van de Rode Duivels samen te stellen. Het enig mogelijke ook, vrezen wij een beetje voor Frank Vercauteren. In doel Van Hout. Achterin Defays, De Ly, Verbrugghe, Deschacht. In het middenveld Overmeire, Mellemans, Kums en Vandooren. En voorin Dekelver en Rossini. Veel meer keuze zal Franky niet hebben, nu Roeselare en Dender de eindronde moeten afwerken. Sommige mensen vragen zich af waarom dat hoeft: na een loodzwaar seizoen, wanneer iedereen snakt naar vakantie, nog die verre trip naar Japan. Volgens hen kan zoiets enkel zijn nut hebben als voorbereiding op de eindronde van een groot toernooi, maar aangezien de Rode Duivels niet meer aan de eindronde van een groot toernooi deelnemen, vervalt dit argument. Bovendien is er dit jaar geen grote eindronde. Zij vergissen zich. Als er één internationale competitie is waarin wij Belgen nog uitblinken, dan wel de Kirin Cup. Meer: België heeft in het kader van deze Cup nog nooit een wedstrijd verloren! Wie kan dat zeggen? Als wij ons niet vergissen, was de vorige editie waaraan de Duivels deelnamen exact tien jaar geleden. Twee keer voor 50.000 man gespeeld hoor, onderschat niet de impact die zoiets heeft op mogelijke sponsors. De Belgen hielden het fanatieke thuisland Japan op 0-0, en wonnen zelfs met 1-2 tegen het grote Zuid-Korea, dat een maand voordien Brazilië had afgetroefd en een paar jaar later onder Guus Hiddink grote ogen zou gooien op de wereldbeker. Halve finale alstublieft, en daar door een geluksgoal van Michael Ballack gestopt. En tegen de halvefinalist van de wereldbeker hadden wij met 1-2 gewonnen, probeer dat maar eens geloofwaardig te vertellen aan de jongeren van vandaag. Twee goals van ... wie weet het nog ... Sandy Martens, inderdaad. Opbrengst voor de bond toen: 12 miljoen frank. We spreken over de periode waarin de Rode Duivels nog geld opleverden in plaats van het alleen maar te kosten. De periode ook waarin een lichtjes hebberige maar toch vooral gelukzalige glimlach permanent verbleef op het gelaat van Germain Landsheere. 0-0 tegen Japan en 1-2 tegen Korea, dat zijn resultaten waarvan we na de doortocht van René Vandereycken alleen nog kunnen dromen. Leve de Kirin Cup. Dat onze jongens eens te meer het beste van zichzelf geven. Rechtstreeks te volgen op Be TV. Sdoor koen Meulenaere