Maandag 22/06

Slecht nieuws voor Yanina Wickmayer: Aad de Mos is fan. Maak dat mee. Aad blijkt in Rosmalen naast vader Wickmayer in de spelersbox te hebben gezeten, en erger: hij pakte in het Brabants Dagblad uit met een van zijn wereldvermaarde voorspellingen : 'Mits wat meer geloof in eigen kunnen, kan Yanina doorstoten naar de absolute top.'
...

Slecht nieuws voor Yanina Wickmayer: Aad de Mos is fan. Maak dat mee. Aad blijkt in Rosmalen naast vader Wickmayer in de spelersbox te hebben gezeten, en erger: hij pakte in het Brabants Dagblad uit met een van zijn wereldvermaarde voorspellingen : 'Mits wat meer geloof in eigen kunnen, kan Yanina doorstoten naar de absolute top.' Eerstvolgende match, eerste ronde Wimbledon: met twee keer 6-1 van de baan geblazen. Het wordt tijd om Aad een eerste maal te polsen naar zijn favorieten voor de wereldbeker van volgend jaar. Kwestie van al een idee te krijgen over wie er niet bij zal zijn. Voor wie zich zou afvragen hoe het staat met onze 4x100 meterploeg: 44.97. Moeten we verder gaan? 44.97, dat verwacht je van een 4x400 op de Stoke Mandeville Games, niet van een 4x100 op een First League. De lezer van Scouting die mogelijk de verslaggeving over het debacle in het Noorse Bergen heeft gemist, zit ongetwijfeld op hete kolen: in welke volgorde hebben ze gelopen? Wij aarzelen, want u zult in lachen uitbarsten, maar vooruit dan maar: Eline Berings eerst, dan Hanna Mariën, dan Frauke Penen en tot slot Olivia Borlée. Mensen toch, 44.97. Dertig jaar geleden liepen Lea Alaerts, Karin Verguts, Liliane Meganck en Véronique Colonval al een halve seconde sneller. Zullen we er nog eens vier opnoemen? Sylke Gladish, Marlies Göhr, Marita Koch en Ingrid Auerswald: 41.53. U leest het goed: dat is drie en een halve seconde beter. En dan spreken we over de tijd dat er nog geen tartan lag en dat het vrouwen verboden was om in lingerie te lopen zoals nu. Toen Marita Koch vervangen werd door Sabine Rieger én, en let nu vooral goed op, de Oost-Duitse coach op advies van bevoegde journalisten Göhr als slotloopster opstelde en Auerswald naar drie verplaatste, gingen er nog eens zestien honderdsten af: 41.37. En dan komen die vier wichten vijfentwintig jaar later met 44.97. Eerlijk gezegd hebben wij geen idee of er nog een Koninklijke Belgische Atletiek Bond bestaat. Vroeger huisde die op de Warmoesberg in Brussel, en had met jazzliefhebbers als Steve Wante voorzitters van toch op zijn minst intellectueel niveau. Zal wel gesplitst zijn in een Waalse en een Vlaamse Atletiek Liga, wat al meer doet denken aan de veldloop van Bierbeek dan aan Bislett of Letzigrund. Maar áls er nog een overkoepelende instantie is, dan moet die nu optreden tegen het gehannes met die estafetteploeg. Eén keer goud gemist, tot daar toe, maar het mag geen gewoonte worden. Wij hebben het al geschreven: na het afhaken van Kim Gevaert is de juiste volgorde nu Borlée op één, Mariën op twee, Ouedraogo op drie, Berings op vier. En als Ouedraogo niet kan aantreden, zoals in Bergen, zet je Berings op twee, Mariën op drie en Frauke Penen op vier. En natuurlijk niet op drie, zoals die fratsenmaker van een Rudi Diels heeft gedaan. 44.97, alstublieft hé mannekes. En nu we het toch over die sprintsters hebben, nog dit. Mogen wij er eens op wijzen dat onze goede vriend Ivan Sonck door de atletiekwereld, zij het alleen de Belgische, werd beschimpt en beledigd toen hij in 2006 de plotse supertijden op het Belgisch kampioenschap in twijfel trok. Ivan was een nestbevuiler! Dat komt aan, bij iemand die met eigen handen dat nest heeft gebouwd. Welnu: uw Scout, weifelend als steeds, heeft drie volle jaren gewacht om te zien wie er gelijk had. En dat is ondertussen wel overduidelijk: geen van de dames in kwestie heeft nadien haar tijd van op dat kampioenschap nog maar benaderd, ook Kim Gevaert niet. Wat voor een bedrog is daar gepleegd zeg? Het moment is aangebroken om conclusies te trekken. Eén: die tijden moeten onmiddellijk worden geschrapt uit de officiële lijsten. Twee: de toenmalige verantwoordelijke commissarissen worden geschorst, eventueel na eerst te zijn gehoord. Drie: alle nitwits die destijds de integriteit van Ivan Sonck in twijfel hebben getrokken, dienen publiekelijk hun excuses te maken of anders komen ze voor het gerecht. Wat zullen we nu krijgen? En vier: die klojo die beweerde dat Roger Moens in 1956 met opzet tegen een paaltje was gelopen om niet naar Melbourne te moeten, wordt zijn pensioenrechten ontnomen. We zullen ze daar eens een beetje manieren leren, in dat atletiekwereldje. Schijnt de hoogste tijd te zijn. door koen Meulenaere