Maandag 19/10

De ploeg van 't jaar is bekend: Silence-Lotto. Nochtans zijn er mensen die ermee gelachen hebben, met die bende losers. Uw Scout bijvoorbeeld, om er maar één te noemen. Auteur van het bekende principe: 'Voorspel niets in de sport, zeg ook niets over wat al gebeurd is, want vooraleer uw woorden zijn uitgesproken, zijn ze al door nieuwe feiten weerlegd.'
...

De ploeg van 't jaar is bekend: Silence-Lotto. Nochtans zijn er mensen die ermee gelachen hebben, met die bende losers. Uw Scout bijvoorbeeld, om er maar één te noemen. Auteur van het bekende principe: 'Voorspel niets in de sport, zeg ook niets over wat al gebeurd is, want vooraleer uw woorden zijn uitgesproken, zijn ze al door nieuwe feiten weerlegd.' Helaas zijn er weinigen die zich aan dit nochtans onweerlegbare principe houden, ondergetekende het minst van allen. Zo hebben wij nog maar pas in de voortreffelijke Wielerspecial van S/VM de draak gestoken met de Lotto-wielerploeg. Want niet zo gauw reed de niet tot winnen bekwame Cadel Evans een keer in een ander team, zijnde het Australische, of hij won al meteen de wereldtitel. Tekst binnengeleverd en tevreden huiswaarts. Komt daar Philippe Gilbert, en die pakt in tien dagen tijd de Coppa Sabatini, Parijs-Tours, de Ronde van Piëmont en de Ronde van Lombardije. Jammer voor Fons De Wolf trouwens, die zowel in Lombardije als in Milaan-Sanremo nog altijd als laatste Belgische winnaar op de erelijst prijkte. Jaja, Andrei Tchmil, wij weten het, maar die was net zo min Belg als Bart De Wever en Willy Kuijpers. Als er één Fons onttroont in Sanremo, zal het Gilbert zijn. Of zijn wij nu weer aan het zondigen? Met het WK erbij heeft Lotto vijf grote koersen in één maand tijd gewonnen. Wat een team, wat een eendracht, wat een leiding, wat een sponsor! Wij kunnen niet anders dan ons eigen ongelijk weer maar eens toegeven. Na twee, drie keer went dat gelukkig, en wij zitten al aan minstens honderd. Over het effect van trainerswissels lopen de meningen uiteen. Men beweert: het is onbestaande. Sommigen stellen dit op basis van het beste onderzoeksinstrument dat vooralsnog voorradig is: de natte vinger. Anderen hebben wereldwijd vijftigduizend trainerswissels in kaart gebracht en ontleed, en kwamen totaal uitgeput tot dezelfde bevinding: geen effect. Maar nu doet zich plotseling een fenomeen voor waarover géén discussie kan bestaan: de voorzitterswissel. Club Brugge en Racing Genk! Bij Club Brugge is het niet zeker. Ja, nadat Pol Jonckheere de scepter heeft overgenomen van Michel D'Hoo-ghe draait blauw-zwart weer op volle toeren, maar is de voorzitterswijziging daarbij een bepalend element? Neen. Om drie redenen. Ten eerste is Pol Jonckheere een architect. Ten tweede heeft Michel D'Hooghe als voorzitter van Club tot nu toe heel wat meer successen geboekt dan zijn opvolger, te weten twee titels, twee bekers en twee supercups, wat in eerste klasse alleen overtroffen wordt door Roger Vanden Stock. Bovendien valt de voorzitterswissel bij Club natuurlijk samen met een trainerswissel, zodat niemand precies kan uitmaken welke wissel van de twee wissels de determinerende wissel is. En let op: november en december zijn door de geschiedenis heen al vele malen een donkere periode geweest in en om Olympia. Veertien punten voorsprong prijsgeven, uit de Belgische beker gewipt worden, uit de Europacup, verliezen tegen de Cercle ... Het overkomt Club telkens in de donkere maanden voor Kerstmis. Over een paar weken is er van al die euforie misschien niets meer over. Slecht voorbeeld, Club. Nee, dan is Racing Genk overtuigender. Harry Lemmens stapt op en vijf dagen later wint Genk al op Lokeren! Met 0-2. Moet er nog meer bewijs zijn? Is post hoc ergo propter hoc niet opnieuw demonstratum, om het met Jonathan Legear te zeggen. Mogelijk ligt Genk ondertussen wel uit de beker, u weet dat al, wij niet, maar die 0-2 op Daknam staat er voor eeuwig. Een mooie toekomst ontrolt zich. Indien uw club in de problemen zit en niet meer kan winnen, gooi de voorzitter buiten. Behalve op den Antwerp, we mogen niet overdrijven. Als het een beetje wil meezitten, weten we op zaterdag 14 november zo rond de noen al tegen wie de Rode Duivels die avond zullen oefenen. Mogelijkerwijs ook in welk stadion. Saudi-Arabië wordt het niet, Ivoorkust evenmin, en Brazilië nog minder, maar er zijn nog landen. Vier dagen later zouden we tegen Qatar spelen, vermoedelijk in Sedan, maar het zou ook in Lens of Lille kunnen zijn, eventueel in Extramadura. Het komt ons toch voor dat het onder René allemaal beter geregeld was. En hoeveel sponsors heeft Dick Advocaat al aangebracht?door koen meulenaereLotto ploeg van 't jaar