Maandag 22/03

Alle clubs hebben goed naar uw Scout geluisterd, op één na. Eén keer raden ... inderdaad: van de zes ploegen in play-off 1 is Sint-Truiden de enige die géén half punt bij heeft gekregen. De andere vijf waren zo slim om met een oneven aantal punten te eindigen, en kregen er na deling een half cadeau.
...

Alle clubs hebben goed naar uw Scout geluisterd, op één na. Eén keer raden ... inderdaad: van de zes ploegen in play-off 1 is Sint-Truiden de enige die géén half punt bij heeft gekregen. De andere vijf waren zo slim om met een oneven aantal punten te eindigen, en kregen er na deling een half cadeau. Wij voorspellen u niet wat er zal gebeuren, dat zou in strijd zijn met onze eigen wet, maar wel wat er kan gebeuren. Gent wint de beker en eindigt bij de eerste vier, dan speelt de vijfde van play-off 1 de barragematch tegen de winnaar van play-off 2 voor het laatste Europese ticket. Stel: Gent derde, Kortrijk vierde. Sint-Truiden eindigde de eerste ronde als vijfde met 42 punten, Zulte Waregem zesde met 41. Na halvering kreeg STVV er 21, Zulte Waregem 20,5, aangerond tot ook 21. Waardoor beide ploegen gelijk op de vijfde plaats begonnen aan play-off 1, hoewel Sint-Truiden in de competitie twee matchen meer had gewonnen, iets waarmee in de play-offs geen rekening wordt gehouden. Mochten beide ploegen na play-off 1 opnieuw gelijk als vijfde eindigen, dan mag Sint-Truiden voor het Europese ticket spelen omdat het géén half punt extra heeft gekregen. Máár: als Zulte Waregem één keer gelijkspeelt waar Sint-Truiden verliest en al de andere uitslagen zijn dezelfde, dan is Zulte Waregem vijfde en Sint-Truiden zesde met één punt minder. Terwijl beide ploegen dan over de eerste ronde en play-off 1 samen exact evenveel punten hebben behaald én Sint-Truiden twee gewonnen matchen meer telt. Dat ziet toch een blinde, dat zoiets niet kan? En Sint-Truiden ís al een keer geflikt dit seizoen, met die extra ronde in de beker. Dat niemand zegt dat er es nicht gewusst hat, wij hebben genoeg gewaarschuwd. Wij hebben Federico Bahamontes nog weten rijden, de Arend van Toledo. En Lucien Van Impe, de Mus van Erpe-Mere. En Lucho Herrera, de ... eens even kijken ... de Colibri van Colombia. Die mannen konden een stukske klimmen. Maar nooit hebben wij iemand sneller een berg zien opvliegen dan Tom Boonen. Hoe die de Patersberg op raast, of de Eikenberg, om nog niet te spreken van de Taaienberg en de Koekenbakkersberg ... dat laat een grote aanleg vermoeden. Die jongen moet zich toeleggen op het rondewerk. In de grote eendagkoersen heeft hij niets te zoeken. Altijd tweede, daarmee bouw je geen erelijst op. Nee, de Tour de France, dat is de natuurlijke habitat van de Buizerd van Balen. Wie in sprint over de Patersberg kan, kan het ook over de Tourmalet. Nu zullen sommigen, betweters, aanvoeren dat de Tourmalet langer is dan de Patersberg. Dit klopt, maar op de Tourmalet liggen dan weer geen kasseien. Op geen enkele Franse col trouwens, dat zijn tapijtjes waarover je naar boven glijdt. En het stijgingspercentage is minder hoog. Als Boonen wat meer oefent op het klimmen, zou hij een tweede Roger De Vlaeminck kunnen worden, de Slachtvalk van Eeklo. Roger won de Ronde van Zwitserland! En Zwitserland, dat kan zelfs Freddy Maertens niet ontkennen, bestaat geheel en al uit bergen. De enige vlakke weg in Zwitserland is het jaagpad rond het Meer van Genève en ook dat glooit op en neer. In 1975 won Roger daar niet alleen de eindstand, maar ook het puntenklassement en zes van de elf ritten! In de andere vijf was hij vier keer tweede en één keer, een slechte dag, vijfde. Voor wie nu in de waan zou verkeren dat Roger het daar moest opnemen tegen enerzijds Janneke en anderzijds Mieke: de tweede in de eindstand was Eddy Merckx, zelf geen onbegenadigde ronderenner. Roger klopte Merckx in de tijdrit, vloerde Marino Basso in de massasprint, en legde alle Zwitserse en Italiaanse klimmers over zijn knie. Dat is wat anders dan één ritje in de Tirreno-Adriatico nietwaar? Roger won 24 ritten in de Tirreno-Adriatico, en was zes keer op rij eindwinnaar. Nu we toch bezig zijn: Roger won ook vier keer Parijs-Roubaix, drie keer Milaan-Sanremo, twee keer de Ronde van Lombardije, en één keer de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, de Waalse Pijl, het Kampioenschap van Zürich en Parijs-Brussel. Plus twee keer het Belgisch kampioenschap en de Omloop Het Volk. Hij werd wereldkampioen veldrijden bij de amateurs én de profs, en won drie zesdaagsen. En de Grote Prijs der Nederlandse Letteren, voor Hugo Claus en Harry Mulisch. Het best van al was Roger op een voetbalveld. door koen meulenaereDe nieuwe De Vlaeminck