Maandag 21/06

In onze reeks over de bal der ballen vandaag de mening van Mark van Bommel: 'De Jabulani is fantastisch. Bij Bayern spelen wij er al mee sinds november en in München doet hij niet raar.'
...

In onze reeks over de bal der ballen vandaag de mening van Mark van Bommel: 'De Jabulani is fantastisch. Bij Bayern spelen wij er al mee sinds november en in München doet hij niet raar.' Van Bommel is misschien niet onbevooroordeeld. Bayern is de Adidasploeg, de eerste fabriek van de gebroeders Dassler stond in Herzogenaurach, op een steenworp van Nürnberg en op laten we zeggen drie steenworpen van München. Je moet dan wel goed doorwerpen maar met de hulp van wat anabole steroïden is dat gooibaar. Afgezien van die mogelijke vooringenomenheid is de vraag: wat is raar in München? Men neme de Oktoberfeesten, hoogfeest van het absorberingsvermogen. Wat men daar ziet aan vestimentaire wansmaak tart elk doorsnee-oog, en elk doorsnee-trommelvlies wordt verwoest door wat men hoort aan muzikale dissonanties, veroorzaakt door het kakofonisch getetter en geschetter der koperblazers, begeleid door ritmisch geklap op in gelooid hertenvel gestoken immense achterwerken. Wij herinneren ons het beeld, en vooral de klank, van een in korte en bij middel van bretellen opgehouden Lederhose gehulde Jean-Marie Pfaff, die op een uit twee noten bestaande melodie stond te kwelen van: ' Ich war ein Belgier und jetzt bin ich ein Bayer. Ich trinke Bier und esse Leberkäse mit Eiern. Und jeden Samstag stehe ich vor meinem Tor, und kein Stürmer macht dem Jean-Marie was vor.' Kelly, Debby en Lindsey Pfaff zijn opgegroeid in München. Dirk Abrams heeft daar nog ooit kinderoppas voor hen gespeeld, dat was hard tegen hard. De sporen ervan zijn meer dan twintig jaar later zowel bij Abrams als bij de gezusters Pfaff nog duidelijk zichtbaar. Op een bepaald moment, de avond was al gevorderd, lieten de gezusters hun gemeenschappelijke externe vijand (Abrams) voor wat hij was (totaal van slag) en kregen onderling ruzie. Waarna Kelly Pfaff de gelegenheidsoppas uit woede enkele anatomische en bijna gynaecologische geheimen over Debby Pfaff toevertrouwde. En nu was den Abrams wel van Kontich, en dus qua taalgebruik en minder fijne manieren een en ander gewoon, maar van wat hem daar werd meegedeeld heeft hij lange tijd onrustig geslapen. Oktoberfeesten, Leberkäse mit Eiern, de gezusters Pfaff ... allemaal München. In vergelijking daarmee kan men inderdaad niet volhouden dat de Jabulani raar zou doen. En elke Beier zwabbert. Volgens Dick Advocaat is Germain Landsheere maar in één ding geïnteresseerd: geld. Dat mogen we hopen, van een penningmeester van de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Mocht Germain minister van Begroting zijn geweest, ons land zou er niet zo dramatisch voorstaan. Wat hij de voorbije jaren aan opstappremies heeft moeten betalen, nu weer aan Jean-Marie Philips, moet hem op de rand van het infarct hebben gebracht maar niettemin sluit de bond, ondanks desastreuze EK- en WK-kwalificaties, opnieuw met winst af. Pluim voor de schatbewaarder. Het is niet omdat Dick Advocaat niet in geld geïnteresseerd is, dat Germain het niet mag zijn. In Waregem is ten andere iedereen geïnteresseerd in geld. Het zit er in de moedermelk. Het is zover: Aad heeft gesproken. Met zijn allen naar het wedkantoor, het wordt Argentinië. Aad na Argentinië-Griekenland: 'Het centrum van de defensie is een zeef en bovendien spelen de Argentijnen met twee blokken van vijf. Vijf vooraan en vijf achteraan. Gevolg: niemand in het midden. Daar kom je mee weg tegen zwakke teams als Griekenland of Zuid-Korea, maar zodra ze tegen sterkere ploegen moeten spelen, en dan noem ik Brazilië, Nederland, Duitsland of Mexico, maken ze geen kans meer. ' De achtste finale tegen Mexico, een van de vier genoemde landen, is ondertussen achter de rug. Leve Aad de Mos. De profliga wil de vuvuzela's niet verbieden. Vreemd, want bij een rondvraag van Het Laatste Nieuws zijn alle eersteklassers unaniem: dat gejank komt er niet in. Het is niet zo lang geleden dat toeters aangedreven door spuitbussen in elk stadion gebruikt werden, maar in sport is 't geheugen kort, en dat moet zo blijven. We lezen een reactie van Steven Van Beethoven, veiligheidsverantwoordelijke van Germinal Beerschot: 'In ons intern reglement staat dat alle muziekinstrumenten verboden zijn.' Gelukkig zijn ze in zijn familie niet allemaal van dat gedacht geweest. door koen meulenaere" In sport is 't geheugen kort "