Dinsdag 28/09

Het wordt dus een tunnel in Antwerpen. Nen tunnèlle, zoals het in het plaatselijke idioom heet, een nief konaainepaaip. Meerdere paaipen zelfs, een stuk of zes ineens. Komt op geen tunnel meer of minder meer aan. Als wij alle kaartjes goed bestudeerd hebben, begint er zelfs een onder de Bosuil, komt boven op het Kiel, en duikt dan op Petroleum Zuid weer de grond in.
...

Het wordt dus een tunnel in Antwerpen. Nen tunnèlle, zoals het in het plaatselijke idioom heet, een nief konaainepaaip. Meerdere paaipen zelfs, een stuk of zes ineens. Komt op geen tunnel meer of minder meer aan. Als wij alle kaartjes goed bestudeerd hebben, begint er zelfs een onder de Bosuil, komt boven op het Kiel, en duikt dan op Petroleum Zuid weer de grond in. Wij voorspellen u één ding, nee twee, indachtig onze eigen wet: 'Voorspel nooit iets enzovoort.' Eén: in 2020 zal blijken dat de werken vijftien jaar vertraging hebben opgelopen en naar schatting acht keer meer zullen kosten dan berekend door Patrick Janssens. Twee: de Wereldbeker 2018 zal niet neerstrijken in Antwerpen. Die van 2022 evenmin. Er zijn al mensen in de entourage van Bart Somers die beginnen te twijfelen aan de haalbaarheid van zijn Olympische Spelen. Als het boren echt begint, over een jaar of elf, zakken zowel de Bosuil als het Kiel gegarandeerd in de grond weg en wordt Petroleum Zuid overstroomd door de Schelde, die door al dat gegraaf én door de opwarming van de aarde met zes en een halve meter gestegen zal zijn. Antwerp en Beerschot zullen dan wel verplicht zijn om in één stadion te spelen, vermoedelijk dat van Tubantia Borgerhout in het Rivierenhof, het enige dat nog overblijft. Jef Mermans is er begonnen, een hoopvol teken. Met de auto zal 'den Tuub' onbereikbaar zijn, zoals alles in Antwerpen, maar als we ons niet vergissen passeert tram 10 in de buurt. Misschien kunt u ook de 24 nog nemen, vroeger was dat toch zo. Afstappen aan café Het Mestputteke! Vandaar is het twintig minuten te voet, goed doorstappen. Uw Scout heeft dat in zijn lang vervlogen jeugd elke week gedaan, sleurend met een zware sporttas en een nog zwaardere schooltas naar het veldje van Sava, Sint Antonius Voetbal en Atletiek. Doodop tegen dat het echte werk begon, dat gevoel zijn wij later nooit meer kwijtgeraakt. Alberto Contador is een sukkelaar. Een amateur. Clenbuterol, goed, niets op tegen, sterk product. Menig paard mee vol zien spuiten. Maar 0,000000000005 gram per milliliter, 5 nanogram gelijk we hier zeggen, dat is een belediging voor de mooie kunst van het doping pakken. Vijf nanogram! Wij hebben de tijd nog gekend dat ietwat coureur vijf kilogram clenbuterol naar binnen kapte. Iedere morgen! Dáárvan rijdt een mens rapper, maar 5 nanogram ... Mietjes, dat fietst er rond in het huidige peloton. Ezequiel Mosquera, tweede in de Vuelta. Nooit van gehoord. Is betrapt op hydroxyethylzetmeel! Man toch, daarvan bakten ze vroeger de rijsttaartjes voor onderweg. Uit het kookboek van de Boerinnenbond, de voorloopsters van SOS Piet: 'Neem vierhonderd gram hydroxyethylzetmeel, meng met twee deciliter water, voeg een snuifje zout en een weinig kaneel toe, alsmede veertig gram bruine rijstkorrels en een eierdooier. Goed opkloppen. Zet een half uur in een voorverwarmde oven op 180 graden. Laten afkoelen. Smakelijk.' Wij zullen u eens een truc leren. In het wielrennen moet je niet nominatief maar numeriek te werk gaan. Men neme een grote koers, bijvoorbeeld de Ronde van Frankrijk. De eerste vier uit de eindstand mag je sowieso schrappen. Je eindigt zonder onze vrienden spuit en pil niet bij de eerste vier in de Tour. De vijfde is meestal een brave jongen, uit een rurale omgeving, die zich de longen uit zijn lijf heeft getraind om mee te kunnen met de groten maar niet slim genoeg is om te beseffen dat een echte training dwars door de apotheek leidt. Die vijfde behouden we. Van nummer zes tot en met nummer zeventien hoef je niet eens te kijken: allemaal aan het spul gezeten. Nummer achttien is meestal een twijfelgeval, maar dit geldt geenszins voor de nummers negentien tot en met negenentwintig. Evenmin voor de eenendertigste en de tweeëndertigste, doorgaans de grootste linkadoors van allemaal. Al zijn ze nog brave drommels vergeleken bij de nummers vierendertig tot en met vierenvijftig. Passen we deze procedure toe op de voorbije Tour, dan oogt de eindstand heel anders. Eén: Jurgen Van den Broeck. Twee: Kevin De Weert. Drie: Johan Vansummeren. Vier: Mario Aerts. Vijf: Maxime Monfort. Dat ziet er al eerlijker uit, niet? En volgens deze formule is Greg Van Avermaet wereldkampioen. Wie zei daar weer dat het Belgische wielrennen in een dip zat? door koen meulenaereSchrap de eerste vier