Woensdag 22/12

Nooit wanhopen, zeker niet in justitiële zaken. De molen van het gerecht maalt traag, zeer traag mogen we wel zeggen, maar hij maalt. In Buenos Aires is ex-president en ex-generaal Jorge Videla veroordeeld tot levenslang. De generaal is vorige zomer 85 geworden, dus in zijn geval is levenslang misschien niet echt heel lang, maar dat doet er niet toe. Het is de geste die telt, zeggen wij Vlamingen.
...

Nooit wanhopen, zeker niet in justitiële zaken. De molen van het gerecht maalt traag, zeer traag mogen we wel zeggen, maar hij maalt. In Buenos Aires is ex-president en ex-generaal Jorge Videla veroordeeld tot levenslang. De generaal is vorige zomer 85 geworden, dus in zijn geval is levenslang misschien niet echt heel lang, maar dat doet er niet toe. Het is de geste die telt, zeggen wij Vlamingen. En zo krijgen, 32 jaar na datum, de Nederlandse linkse intellectuelen die zich onder aansporing van Freek de Jonge en Bram Vermeulen hebben verzet tegen de deelneming van Oranje aan het WK in Argentinië, toch nog genoegdoening. 'Bloed aan de paal' heette de campagne waarmee Neerlands Hoop de Nederlandse voetballers uit Argentinië wou weghouden. Ten langen leste ging alleen Johan Cruijff tot een boycot over, zij het om andere redenen (ruzie met iedereen). Wekenlang werd in Nederland gediscussieerd over de vraag of de Nederlandse aanvoerder Ruud Krol de wereldbeker zou mogen ontvangen uit handen van een bloedige dictator als Videla, die na een militaire staatsgreep tegen Isabel Perón in 1976 aan de macht was gekomen en al wie daar bedenkingen bij had een kopje kleiner liet maken. Moest Nederland wegblijven van het erepodium, moesten de spelers een rouwband dragen of een spandoek ontrollen, moest Krol een verklaring afleggen? Gelukkig bestonden de praatprogramma's toen nog niet, maar niettemin werd er heel wat afgetaterd in de Nederlandse media. Het probleem stelde zich uiteindelijk niet omdat Rob Rensenbrink in de 89e minuut van de finale tegen de paal schoot en zo het begrip 'Bloed aan de paal' voor de Nederlanders nog een extra dimensie gaf. Het waren de Argentijnen die de wereldbeker mochten ontvangen en hij werd, als wij ons nog goed herinneren, ook niet uitgereikt door generaal Videla maar door FIFA-voorzitter João Havelange. Waarbij sommige negativisten in de Nederlandse pers zich afvroegen of de Oranjevoetballers niet aan nóg erger waren ontsnapt. Videla stond wel naast Havelange en omhelsde een na een de Argentijnse voetballers. Sympathieke mens, zo leek het, men moet toch altijd oppassen met wat in de kranten verschijnt. Maar nu krijgt hij dus levenslang. Zijn duizenden slachtoffers, de Dwaze Moeders van de Plaza de Mayo, Freek, Bram, Jan Wauters ... de meesten kunnen er geen glas meer op drinken maar dat doen wij dan wel in hun plaats. Dat Bart De Wever het maar in zijn oren knoopt: boontje komt altijd om zijn loontje. In de kerstperiode leest men soms mooie verhalen. Kerstverhalen bijvoorbeeld, vaak een variant op het kindeke Jezus in de kribbe, al was dat meer een verhaal over hardvochtigheid en sociale uitsluiting dan wel over vrede aan mensen van goede wil. In een stal moeten gaan bevallen, dat doet niet veel onder voor de manier waarop de Belgische regering dakloze asielzoekers behandelt. Maar vandaag lezen wij dat de Anderlechtspelers de helft van de interne boetes die ze dit jaar moesten betalen, hebben weggeschonken aan het Fabiolakinderziekenhuis in Jette: 18.000 euro. Bravo. Al kan niemand, en zeker geen cynicus, voorbij aan twee zich opdringende bedenkingen. Eerste bedenking. Het totale bedrag aan uitgekeerde interne boetes bedraagt dus 36.000 euro. Dat is anderhalf miljoen frank! Wat steken die gasten allemaal uit? Of onder welk schrikbewind moeten ze daar werken? Dat men bij Anderlecht maar goed leest wat hierboven staat over generaal Videla: ooit komt de dag. Anderhalf miljoen frank, in één jaar tijd. Weet professor Blanpain dat? Ofwel zijn de boetetarieven in het Astridpark buiten alle proporties, ofwel heerst daar complete bandeloosheid. Merkwaardig is ook dat de spelers die boetes kennelijk aan zichzelf uitkeren, vermits zij de opbrengst nadien kunnen wegschenken. Men zou verwachten dat boetes in de clubkas terechtkomen, zodat al eens uitgekeken kan worden naar een goede linkshalf. Als de boosdoeners aan zichzelf betalen, spreken we niet meer over boetes maar over een vorm van collectief sparen. Tweede bedenking: wat is er met die andere 18.000 euro gebeurd? Loze wensen, deel II. Ariël Jacobs die in play-off 1 de landstitel pakt op het veld van Racing Genk, zou dat geen voorspoedig 2011 zijn? Voor hem toch. Een gelukkig nieuw jaar aan u allen. DOOR KOEN MEULENAERE"Bloed aan de paal"