Dinsdag 18/01

Bestaat er ergens anders, ter wereld, een ploeg die Germinal heet? Zo vroeg in 1997 Germinalmanager en voetbalhistoricus Jean Fraiponts zich af in Knack. Veertien jaar gewacht, nooit een antwoord gekregen. Vraag vorige week herhaald in Sport/Voetbalmagazine en een uur nadat het blad in de winkel lag, was het probleem al opgelost. Dat zegt veel over het intellectuele niveau, en zeker over de hulpvaardigheid, van de lezers van beide magazines.
...

Bestaat er ergens anders, ter wereld, een ploeg die Germinal heet? Zo vroeg in 1997 Germinalmanager en voetbalhistoricus Jean Fraiponts zich af in Knack. Veertien jaar gewacht, nooit een antwoord gekregen. Vraag vorige week herhaald in Sport/Voetbalmagazine en een uur nadat het blad in de winkel lag, was het probleem al opgelost. Dat zegt veel over het intellectuele niveau, en zeker over de hulpvaardigheid, van de lezers van beide magazines. Mailtje van onze vriend Kristof Terreur van Het Laatste Nieuws, die met vreugde meldt dat er effectief nog een ploeg is die Germinal heet. Meer bepaald in de lagere reeksen van Argentinië. Dat Fraiponts dat niet wist. Komt ervan van te veel in Brazilië rond te hangen. Voluit heet de ploeg Club Atlético Germinal de Rawson, maar eenieder spreekt over Germinal. Rawson, wij geven dit op gezag van collega Terreur, is een stadje van 30.000 inwoners in de provincie Chubut in het midden van Argentinië. Dicht bij de Oceaan, vermoedelijk de Zuid-Atlantische. De streek maakt eigenlijk deel uit van Patagonië. Waar is de tijd dat onze goede vriend Dré Peremans - in de beweging van uw Scout is vriendschap geen loos begrip - iedere week op Radio 1 een avond of vier vulde met de geschiedenis van Patagonië. Volgens hem lagen daar de roots van de folkmuziek. Of van de beschaving, dat kan ook. Er lag in elk geval iets. Dré is ooit de Straat van Magellaan overgezwommen, dat hebben niet veel hedendaagse producers nog voor hun onderwerp over, en op de VRT al helemaal geen enkele. Hij heeft bovendien een driedelige encyclopedie over Patagonië samengesteld, en die jammer genoeg ook op de radio voorgelezen. Op een avond belde een luisteraar: 'Ge moogt stoppen, ik ga slapen.' Germinal Rawson is net als Germinal Ekeren genoemd naar het beklijvende mijnwerkersepos van de Franse naturalistische auteur Emile Zola, al is Kristof Terreur niet zeker of er in de buurt van Rawson kompels actief zijn. Maar dat is niet erg, we sturen Ann De Bie van de VRT wel naar ginder, dan gaan we het over een paar jaar weten. Ze moet dan ook maar uitzoeken of er binnen het bestuur van Germinal Rawson twee clans zijn. En of er een nieuw stadion komt, op Kolen Zuid. Als negatieveling word je geboren, zoiets valt niet aan te leren, tenzij je de Belgische politiek volgt. Vandaar dat wij de ochtend na de Gouden Schoenuitreiking altijd graag op zoek gaan naar verdienstelijke spelers die geen enkel punt hebben behaald. Eén punt, dat komt meestal van stemgerechtigden uit de eigen club die eens over hun hart hebben gewreven, maar welke uitstekende voetballers kregen niets? Sven Kums! Als er nu één goede jonge Belg in onze Jupiler Pro League rondloopt, dan is het toch wel Sven Kums zeker? Week na week uitblinker bij KV Kortrijk, dat hij vorig seizoen naar een onverwachte plaats in play-off 1 leidde en mogelijk dit seizoen opnieuw. Nul punten! Derick Tshimanga. Heeft jammer genoeg zijn been gebroken, maar iedereen is het erover eens dat Lokeren met hem niet alleen de beste linksachter van de competitie heeft, maar dat zijn onvermijdelijke transfer naar aloude Daknamse gewoonte de tekorten in de clubkas zal aanzuiveren. Nul punten. Julien Gorius, Elke week de draaischijf van KV Mechelen, vorig seizoen bijna winnaar van play-off 2 en dit seizoen mits winst in een paar van de vele inhaalmatchen op weg naar play-off 1. Nul punten. João Carlos. Leider van de Genkse defensie, op één na de minst gepasseerde van eerste. Een van de weinige centrale verdedigers die er stijlvol en ook efficiënt kunnen uitkomen zonder meteen de bal te verliezen. Nul punten. Cercle Brugge! In zijn geheel. Geen enkel punt, niet één. Idem voor Germinal Beerschot, Lierse, Charleroi en Westerlo, dat met Paulo Henrique nochtans een van de beste spitsen van het land heeft. Beerschot en Lierse moeten zich maar troosten met de erelijst. Rik Coppens won de eerste Gouden Schoen, Lierse heeft er zelfs drie: Fons Van Brandt, die op de wereldbeker in Zwitserland niemand minder dan Stanley Matthews in zijn zak stak en voor het Europese elftal werd geselecteerd, Lucien Olieslagers en Erwin Vandenbergh. Daarmee staat Lierse met streekgenoot en aartsvijand KV Mechelen op de vierde plaats, achter Anderlecht, Club Brugge en Standard. Zouden ze dat weten in Egypte? DOOR KOEN MEULENAERE"Elke week uitblinker, nul punten."