Dinsdag 18/09

Het nuttigst zijn simpele redeneringen, die al eeuwenlang hun deugdelijkheid hebben bewezen. 'Post hoc, ergo propter hoc', is een perfect voorbeeld. Na dit, dus door dit. Oorzakelijk verband. Dateert van de tijd van de Romeinen, wat enigszins wordt aangetoond door het feit dat de spreuk in het Latijn is gesteld.
...

Het nuttigst zijn simpele redeneringen, die al eeuwenlang hun deugdelijkheid hebben bewezen. 'Post hoc, ergo propter hoc', is een perfect voorbeeld. Na dit, dus door dit. Oorzakelijk verband. Dateert van de tijd van de Romeinen, wat enigszins wordt aangetoond door het feit dat de spreuk in het Latijn is gesteld. Brutus steekt, op de iden van maart in het jaar 44 voor ons Heren, een mes in de rug van Caesar en daarna sterft Caesar. Dan is Caesar gestorven nadat en dus omdat Brutus een mes in zijn rug heeft gestoken. Daar zal niet eens Jef Vermassen een speld tussen krijgen. Of was het een gifbeker van Cleopatra, waardoor Caesar zijn en de pijp is uitgegaan? Het langetermijngeheugen van uw Scout hapert ietwat. Passen we dit principe toe op Cercle Brugge, altijd een goede test. Frans Schotte is voorzitter, de vereniging scheert hoge toppen. Wint van Club! Dan neemt Frans Schotte ontslag als voorzitter, de vereniging staat troosteloos laatste. Verliest van Club! Welnu, dan volgt uit 'Post hoc, ergo propter hoc' hoe dat komt. Frans, die zoals u weet uw Scout zijn eerste arbeidscontract heeft laten tekenen, is nu voorzitter van de Gezinsbond. Vroeger: de Bond van Grote en Jonge Gezinnen. Stond onder leiding van de kleurrijke ex-minister van Cultuur en KUL-professor Frans Van Mechelen. De naam 'Grote en Jonge Gezinnen' hebben ze noodgedwongen veranderd omdat er door de massale verspreiding van anticonceptiva geen grote gezinnen meer waren, en door het carrièrestreven en het promiscue karakter van onze jeugd ook geen jonge. Wacht nu negen maanden en lees er dan de bevolkingsstatistieken op na. Als de gezinnen weer jonger en groter zijn geworden, is 'Post hoc, ergo propter hoc' weer een sterk voorbeeld rijker. De vraag is of het ook kan worden toegepast op Club Brugge. En meer bepaald op hun ziekenboeg. Want die is nooit meer leeg geweest, sinds het blauw-zwarte bestuur dacht de concurrenten uit Anderlecht een hak te zetten door het wegkopen van dokter Kristof Sas. Die nog een seizoentje bij Harelbeke heeft gespeeld trouwens, maar toen was Hein Vanhaezebrouck daar al ontslagen vanwege te veel noten op zijn zang. Nochtans moesten wij aan de Ratten terugdenken toen we tijdens Kortrijk-Club Brugge dokter Sas van hot naar her zagen draven. Hij had de ene geblesseerde nog niet goed en wel naar de kleedkamer gesleept, of hij moest alweer het veld over sprinten om de volgende te gaan oprapen. Terwijl Sas op en neer holde, stond Hein aan de kant rustig zijn directieven te geven. De taakverdeling bij Harelbeke, dat was voor het leven. Verre van ons om nog maar te denken dat de vele blessures bij Club op het conto van dokter Sas te schrijven zijn, maar hij heeft ze toch ook niet kunnen verhinderen. Veel geluk heeft hij alleszins niet gebracht. Misschien had Club er verstandiger aan gedaan dokter Mendoza in het Astridpark weg te kopen. Daar waren ze zelfs allebei beter van geworden. In de wielersport zijn twee mogelijkheden. Ofwel: men is te slecht. Dit is het geval voor het merendeel der deelnemers. Ofwel: men is te goed. Dit was het geval voor Eddy Merckx en Roger De Vlaeminck, zij wonnen samen bijna duizend koersen. Het was, naar zijn eigen zeggen, ook het geval voor Thomas De Gendt in het WK ploegentijdrit. 'Ik was te goed', verklaarde de eerlijke renner. Even de uitslag er bij gehaald, want wij leefden in de veronderstelling dat het QuickStepteam van Tom Boonen en Kristof Vandewalle had gewonnen, en De Gendt rijdt voor Vacansoleil. Even zoeken: eerste dus niet, tweede ook niet want dat was BMC van Philippe Gilbert, derde niet, vierde niet, vijfde... waar zitten die mannen? Twaalfde! Op bijna twee minuten van QuickStep. En Thomas De Gendt blijkt er onderweg door zijn maats te zijn af gereden. En toch te goed? Hier de verklaring. De Gelovige Thomas: 'Ik was zo goed dat ik op het steile gedeelte van de Bergseweg te snel heb gereden. Toen ik van de kop afging, sloeg de verzuring toe en kon ik niet meer volgen.' In de individuele tijdrit moet hij nog beter zijn geweest: twintigste op drie minuten. Nu was de uitleg: 'Regen onderweg.' Kom dat tegen. Uw Scout heeft als jongeling ooit één wielerkoers gereden. Ook wij waren toen te goed. In de eerste vijftig meter toch, daarna sloeg de verzuring toe. En die is nooit meer weggegaan, zoals u hier elke week kunt vaststellen. DOOR KOEN MEULENAERE"Ik was te goed"