Donderdag 02/11

Bij AA Gent moeten ze toch een beetje gaan opletten. Djordje Svetlicic in S/VM, in de rubriek Lifestyle, één van die vele onnavolgbare rubrieken waarop dit blad een patent heeft. Wat is de passie van Djordje ? Reizen. Wij citeren, en lezers die makkelijk ten prooi zijn aan onbestemde angstgevoelens moeten hier stoppen : 'In Tahiti ben ik eens gaan duiken tussen de haaien. We doken de zee in en daarna stortten ze bloedmeel in het water. Binnen de kortste keren waren we omringd door twintig, dertig haaien. Op dat moment was ik niet bang. Er waren nog tien andere duikers, waarom zouden ze net mij bijten ?'
...

Bij AA Gent moeten ze toch een beetje gaan opletten. Djordje Svetlicic in S/VM, in de rubriek Lifestyle, één van die vele onnavolgbare rubrieken waarop dit blad een patent heeft. Wat is de passie van Djordje ? Reizen. Wij citeren, en lezers die makkelijk ten prooi zijn aan onbestemde angstgevoelens moeten hier stoppen : 'In Tahiti ben ik eens gaan duiken tussen de haaien. We doken de zee in en daarna stortten ze bloedmeel in het water. Binnen de kortste keren waren we omringd door twintig, dertig haaien. Op dat moment was ik niet bang. Er waren nog tien andere duikers, waarom zouden ze net mij bijten ?'Deze laatste opmerking lijkt ons een beetje aan de naïeve kant, maar dat tot daar toe. Waren wij van het bestuur van Gent, wij zouden onze spelers alleszins verbieden om het noodlot zo te tarten. Sommige voetballers hebben in hun contract expliciet het verbod om te gaan skiën of petanquen, vanwege de inherente gevaren van deze disciplines. Het lijkt ons geen overbodige daad van vooruitziendheid om daar ook 'duiken tussen haaien' aan toe te voegen. Wat ons verder bekommert in dat verhaal van Svetlicic, is dit : wat is bloedmeel ? Tarwemeel, zagemeel, kameel ... dat kennen wij allemaal. Bloeddoping, bloedgroep, bloedarmoede, bloedgeld ... het zijn dagelijks gebezigde termen. Maar bloedmeel ? Nooit van gehoord. Het moet iets zijn dat haaien lokt, zo ver zijn we mee, maar wat ? Den dikke geraadpleegd. Tussen 'bloedkriek' (donkere kersensoort) en 'bloedneus' (bloedende neus), treffen we inderdaad 'bloedmeel' aan : fijngemalen gedroogde bloedkoek. Dat brengt ons bij fase twee van onze exegese : wat is bloedkoek ? Moederkoek, kennen we. Maar we mogen toch hopen dat ze in Tahiti niet zo vuil zijn om dat zomaar in de zee te kieperen. En dan nog fijngemalen en gedroogd. Erg smakelijk kun je zoiets niet noemen. Gelukkig ligt de van Dale nu toch al op de juiste pagina open, even boven 'bloedkriek' moet zich alfabetsgewijs 'bloedkoek' bevinden. Inderdaad : 'Vaste massa van gestold bloed, bevattende de vezelstof en de bloedlichaampjes.'Tal van onappetijtelijke beelden tuimelen nu door onze geest. Waar komt dat bloed vandaan, dat ze eerst drogen en dan fijnmalen om het vervolgens aan de haaien te voeren ? Is het dierlijk of menselijk ? Daar zouden wij in Tahiti niet te snel een weddenschap op afsluiten. En de belangrijkste vraag van alle : hoe heeft die Svetlicic dat uitgelegd aan onze Ilka De Bisschop ? In het Servisch, in het Engels, in het Antwerps ? En hoe is Ilka dan aan de juiste en toch niet voor de hand liggende Nederlandse term geraakt ? Aangezien Djordje in hetzelfde artikel Salvador Dalí ' such a special guy'noemt, niet ten onrechte trouwens, gaan wij uit van het Engels. Wat is het Engelse woord voor 'bloedmeel' ? Wolters' HandwoordenboekNederlands-Engels. Staat er niet in ! 'Bloedlink' wel : extremely chancy. 'Bloedmooi' ook : gorgeous. Maar 'bloedmeel' niet. Nu gaan wij toch echt niet meer afgeven. Wat is 'meel' in het Engels ? Let goed op. Indien wij het hebben over ' gemalen granen, ongebuild', dan is 'meel' in het Engels 'meal'. Wat enigszins verwacht kon worden. Spreken we evenwel over 'gemalen granen, wél gebuild', dan is het 'flour'. Nu kijken in Wolters' Engels-Nederlands, bestaan 'bloodmeal' of 'bloodflour' ? Nee, geen van beide. Alle samenstellingen met 'blood' overlopen, nergens een gevonden waarvan de Nederlandse vertaling 'bloedmeel' luidt. Wij beginnen ons steeds meer als Roger Moens te voelen en dat voelt niet onprettig aan. Roger gaf ook nooit af, tot hij het kleinste detail kon verklaren. Tot wanhoop van wie door hem ondervraagd werd, aan de rand van het sportveld of in de kelders van het Justitiepaleis van Brussel, in beide gevallen beschenen door een lamp van 750 watt. Hoe heeft Djordje Svetlicic aan Ilka De Bisschop kenbaar gemaakt dat ze daarginds in Tahiti bloedmeel in het water gooien, als het woord niet eens bestaat ? Ilka moet dat zelf geweten hebben. En hoe wist ze dat ? Wij zullen het u nu verklappen, aan het einde van deze lange en vrij absurde uiteenzetting : Ilka heeft vóór ze bij ons asiel kreeg op De Standaard gewerkt. En zoals eenieder weet, zit het daar vol met haaien. Einde Scouting. Niet echt veel inspiratie, de week van 1 november. DOOR KOEN MEULENAERE