Maandag 25/12

Smakelijk, zo'n kalkoen. En ganzenlever, mensen toch, wat een lekkernij. U, die zich zorgen heeft gemaakt over het wrede lot van onze vrienden de ganzen, die met een ijzeren pijp het graan door hun strot wordt geblazen om hun lever sneller te laten groeien, eet voortaan onbekommerd. Wij citeren Herwig Van Hove, die het kan weten, uit Het Laatste Nieuws : 'Ik begrijp dat protest tegen het voeren van die ganzen niet. Vogels hebben nu eenmaal de neiging om voor de winter extra veel te eten, dat is zo natuurlijk als wat. Pasgeboren baby's krijgen toch ook een dikke tepel in hun bek geduwd, daar zegt niemand iets van.'
...

Smakelijk, zo'n kalkoen. En ganzenlever, mensen toch, wat een lekkernij. U, die zich zorgen heeft gemaakt over het wrede lot van onze vrienden de ganzen, die met een ijzeren pijp het graan door hun strot wordt geblazen om hun lever sneller te laten groeien, eet voortaan onbekommerd. Wij citeren Herwig Van Hove, die het kan weten, uit Het Laatste Nieuws : 'Ik begrijp dat protest tegen het voeren van die ganzen niet. Vogels hebben nu eenmaal de neiging om voor de winter extra veel te eten, dat is zo natuurlijk als wat. Pasgeboren baby's krijgen toch ook een dikke tepel in hun bek geduwd, daar zegt niemand iets van.' Herwig zelf weigert overigens oudejaar te vieren : 'Ik vier op 28 december om 13 uur. Met acht vrienden. We tellen niet af en aan kussen doen we helemaal niet. We laten ons veel liever laatdunkend uit over het klassieke nieuwjaarsfeest.'Mooie documentaire, over Mexico '86, maar het is nu genoeg geweest met dat gezeur erover. Even de scorebordjournalistiek toepassen : 2 keer gewonnen, 2 keer gelijk, 3 keer verloren, 14 goals gemaakt, 15 tegen, dat was Mexico '86. En René Vandereycken naar huis gestuurd omdat hij gelijk had. Ook toen al. De beste uitspraak kwam van Filip Desmet, het tegendeel zou verbaasd hebben. Toen Filip tegen Argentinië werd ingebracht, had hij maar één ding in gedachten : 'Winnen konden we toch niet meer, maar ik wou op zijn minst Maradona eens tegen zijn benen schoppen. Dat heb ik ook gedaan. Hij zal het zich wellicht niet meer herinneren, maar voor mij was het een van de hoogtepunten van mijn carrière.'De Waregemse mentaliteit : ze bestond, ze bestaat en ze zal altijd blijven bestaan. Jonathan Blondel, dat zou nog een ideale speler voor Essevee zijn. De vriezeman is voor het eerst op stap geweest en in Friesland zijn de 22 rayonhoofden druk in de weer met hun peilstokken. De voormalige ijsmeester Henk Kroes, die ingenieur Jan Sipkema heeft opgevolgd als voorzitter van 'De Friesche Elf Steden', zit op vinkenslag. Haalt het ijs over de 200 kilometer van het parcours overal een dikte van 15 centimeter, dan is het weer tijd voor de tocht der tochten. En dat mag nog wel eens, want op 4 januari is het precies tien jaar geleden dat de laatste plaatsvond. Gewonnen door Henk Angenent, die op de erelijst de dubbele winnaar Evert Van Benthem opvolgde. En de legendarische Reinier Paping, die in 1963 de barste editie ooit won, geschaatst bij min achttien en een snijdende oostenwind. Slechts één procent van de deelnemers bereikte toen - bevroren, onderkoeld en uitgeput - de finish in Ljouwert, zijnde Leeuwarden. Voor wie graag kwist : Leeuwarden, Sneek, Ylst, Sloten, Stavoren, Hindeloopen, Workum, Bolsward, Harlingen, Franeker en Dokkum, dat zijn de gouden elf. In Berlikum maken ze ook aanspraak op de titel van 'stad', waardoor er plots twaalf steden in Friesland zouden zijn, maar die van Berlikum zijn altijd een beetje raar geweest. Over Stavoren herinneren wij ons een mooie limerick uit het ' Grootboek van de Sport', van Piet Theys. Op voorwaarde dat men Stavoren niet als 'Staveren' uitspreekt, en ook niets als 'Starum' zoals de Friezen zelf doen : Een bekende coureur uit Stavoren Die had wat men noemt grote oren Hij won in zijn streek Haast elke week Behalve bij veel wind van voren. Garmisch-Partenkirchen. De Noor Owe Flügfeldt. Honderdvierendertig meter. Na hem de Fin Pakka Vakaiïnen. Honderddrieëntachtig meter. De Oostenrijker Richard Vogel. Tweehonderdenachtenzeventig meter, plus een glühweinkraam achter de hoofdtribune in splinters vaneen. Boven op de schans maakt Urs Hüllemaier, een Duitser, zich klaar. Hop-hop-hop en hij is vertrokken. Achthonderdveertien meter. Is in het dorp ernaast terechtgekomen, in Kochel-am-See. Opgelet, daar komt de Zweed Anders Snöbröd. Die verdwijnt aan de einder, om uiteindelijk, gedragen door een gunstige wind, ergens in de Elzas te landen. Driehonderddertig kilometer. Andrej Kazulski nu, een Poolse Canadees. Knalt boven het Zwarte Woud tegen een jumbo van Lufthansa. Geef toe : wat voor spektakel is er in de Jupiler League, vergeleken bij het Vierschansentoernooi ?DOOR KOEN MEULENAERE