Woensdag 06/12

Bij de interessantere rubrieken in het blad, naast Intro en Scouting, hoort zeker Doorgevraagd. Eén antwoord daarin op een op het eerste gezicht wat eenvoudige vraag, kan meer over een voetballer vertellen dan vier bladzijden regulier interview. Onlangs Björn Smits. Bij welke ploeg voetbalt u ? 'Bij SV Roeselare !' In welke straat woont u ? 'In Piep-in-'t-riet.'
...

Bij de interessantere rubrieken in het blad, naast Intro en Scouting, hoort zeker Doorgevraagd. Eén antwoord daarin op een op het eerste gezicht wat eenvoudige vraag, kan meer over een voetballer vertellen dan vier bladzijden regulier interview. Onlangs Björn Smits. Bij welke ploeg voetbalt u ? 'Bij SV Roeselare !' In welke straat woont u ? 'In Piep-in-'t-riet.' Dit kan toch niet waar zijn. Die Smits speelt met onze voeten. Bij Roeselare voetballen, tot daar toe. Hoewel cynische lezers ook daarover wel een bijtend commentaartje kunnen verzinnen. Maar in Piep-in-'t-riet wonen, dat is erover. Een tafellaken in brand steken, stinkbommen in de kerk gooien, en de vogel van de man die catechese gaf laten vliegen, zoals die Smits kennelijk ook allemaal gedaan heeft, à la bonne heure. Kwajongensstreken. Maar een profvoetballer van niveau, waar ook ter wereld, woont niet in Piep-in-'t-riet. Op dat punt worden geen toegevingen gedaan. Het confronteert velen van ons, ietwat oudere lezers en redacteurs, met een trauma uit de lagereschooltijd, toen wij gestimuleerd door de ijzeren lat van de hoofdonderwijzer uit volle borst dienden mee te kwelen met 'Karekiet, kiet, kiet, 'k woon in 't riet, riet, riet.' Herinnert u zich dat afgrijselijke lied nog ? Jantje Koek eet gaarne eiers, vogeleiers vindt hij goed. En zo komt het dat hij heden in het bos zijn ronde doet. Maar wat hoort hij daar aan 't water, wacht gij kleine deugeniet. Ha, ge durft mij komen plagen, met uw aardig spotterslied. En dan weer karekiet kiet etcetera, om crescendo en iets te hoog te eindigen met : ha, ge vindt mij nie-ie-ie-iet ? Om den duivel niet. Om een lang verhaal kort te maken : in de laatste strofe kan Jantje Koek het niet meer horen, woedend stormt hij van de dijk. Maar in plaats van 't nest te vinden, schiet hij netjes in het slijk. En dan volgt één van de prachtigste zinnen uit de geschiedenis van zowel het lichtere als het wat zwaardere lied : 'En als Jan er nog niet uit is, ja dan steekt hij er nog in.'Wij zweren het. Als Jan er nog niet uit is, ja dan steekt hij er nog in. Wij kennen zelfs de naam van het duo dat dit lied gecomponeerd en geschreven heeft, want dat moesten wij ook nog uit het hoofd leren : Eduard de Keyser en Jan Broeckx ! De Lennon en McCartney van de Lage Landen. Piep-in-'t-riet, enfin. Dat kan toch niet in Roeselare zelf zijn, mogen wij hopen. Meiboomlaan is al op het randje. Aan het rijtje van 'geen slechte beroepen' voegen wij heden dat van bondscoach toe. Casestudy : René Vandereycken. Als we beginnen te tellen vanaf 12 oktober, heeft René één wedstrijd moeten coachen, en gedurende twee dagen ervoor de trainingen leiden, althans met wie al aanwezig was. Trainingen van de nationale ploeg bestaan op maandag uit wat uitlopen en lichte blessures van het voorbije competitieweekend verzorgen. Op dinsdag uit wat stretching, en voor de rest rusten en krachten opsparen voor de match van de dag erna. Alles samen een uurtje of twee, maximaal drie. Die ene wedstrijd werd overigens verloren met 0-1 en was niet om aan te zien zo slecht. Dat er tactisch iets was aangeleerd, bleek op geen enkel moment. Tussendoor zal er nog één oefenwedstrijd tegen Tsjechië zijn, die niemand interesseert en de twee betrokken ploegen nog het minst van al. Niettemin wordt dat opnieuw twee dagen van één lichte training en één avond coachen. De eerstvolgende échte opdracht is pas op 24 maart, tegen Portugal. Dat is dus ruw geteld een dag of acht werken in 23 weken tijd. En ondertussen overal op kosten van Germain Lands-heere naar het voetbal gaan kijken en thuis dvd's analyseren. Wat in november, december, januari en februari per definitie zinloos is, als de wedstrijd pas eind maart plaatsvindt. Met zo een job valt te leven, voor 300.000 euro per jaar. Zeker als je met twee bent en er voor de beloften en de jeugd een aparte technische staf in dienst is. Een ander 'geen slecht beroep' is columnist. Brengt iets minder op, maar het werkritme is ongeveer hetzelfde. Tot slot nog snel een aflevering van onze gewaardeerde rubriek : 'What's in a name ?' Danny Blind is in Amsterdam tegen een auto gereden. De uitleg van Blind : 'Ik had hem niet gezien.'DOOR KOEN MEULENAERE