Dinsdag 12/12

Het koningshuis kampt met hetzelfde probleem als het Belgische voetbal : opgepast voor adviseurs. Die van prins Filip had al eerder laten weten dat onze kroonprins wel tot twaalf kan tellen, maar daarbij de vier, de zeven en de tien overslaat. En nu klapt die van Laurent in Het Laatste Nieuws uit de biecht, omdat hij in januari samen met enkele andere militairen en zakenlui voor het gerecht moet verschijnen op beschuldiging van fraude. Onder meer ten voordele van het koninklijk huis, in casu dat in Tervuren.
...

Het koningshuis kampt met hetzelfde probleem als het Belgische voetbal : opgepast voor adviseurs. Die van prins Filip had al eerder laten weten dat onze kroonprins wel tot twaalf kan tellen, maar daarbij de vier, de zeven en de tien overslaat. En nu klapt die van Laurent in Het Laatste Nieuws uit de biecht, omdat hij in januari samen met enkele andere militairen en zakenlui voor het gerecht moet verschijnen op beschuldiging van fraude. Onder meer ten voordele van het koninklijk huis, in casu dat in Tervuren. Volgens kolonel Noël Vaessen is Laurent bezeten van geld. Dat heeft de prins dan gemeen met uw Scout. En met Germain Landsheere. En geen van ons drie heeft het. Landsheere is de enige die het ooit heeft gehad, tot op de dag dat René Vandereycken werd aangezocht als bondscoach. De ultieme droom van prins Laurent is om twee miljard bijeen te hebben. Twee miljard dollar ! En dan elke dag drie Ferrari's te kopen. En een renpaard of vijf. Plus een boot. En zeventien blote danseressen. Heeft ooit bij een bakker in Chaumont-Gistoux een taart van 12 euro besteld, legde 8 euro op de toonbank, en liep dan gauw met de taart weg. Volgens Noël Vaessen, van wie wij niet weten of er familiale banden zijn met de eveneens vrij loslippige Jos Vaessen, reed hij ooit met de prins op de autoweg naar Parijs toen rechts de TGV voorbijzoefde. Dat was voor prins Laurent als een rode lap op een stier. 'We zullen eens zien wie er hier de rapste is', moet hij geroepen hebben, en drukte meteen het gaspedaal in tot boven de 250 kilometer per uur. De kolonel dankt zijn leven aan het feit dat die TGV naar Disneyland afzwenkte. Waarna prins Laurent tegen 260 uit zijn raam ging hangen en zijn middenvinger opstak naar de verbaasde machinist. De koffer van zijn auto was trouwens volgepropt met jerrycans die hij aan de privépomp van de koning in Laken had gevuld, omdat hij de benzine in Frankrijk te duur vond. René moet prins Laurent in dienst nemen als mental coach van de Rode Duivels. Ondenkbaar dat je met zo iemand op de bank 0-1 zou verliezen van Polen, laat staan thuis niet zou kunnen winnen van Kazachstan. En aangezien de prins sober leeft, zal Germain Landsheere nog wel ergens een kletske hebben liggen. Bij alle heisa rond de RTBF-reportage over de onafhankelijkheid van Vlaanderen, is één aspect onbelicht gebleven : het heldhaftig verzet van de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Terwijl de koning zelf het land al was ontvlucht, enigszins geleerd door het pijnlijke wedervaren van zijn vader die dat in de Tweede Wereldoorlog vergeten was, bood op de Houba de Strooperlaan François De Keersmaecker in zijn eentje manmoedig weerwerk aan de Vlaamse meute. Met in de ene hand een Belgische vlag, en in de andere een geladen repeteergeweer. 'De Voetbalbond splitst niet !' schreeuwde de voorzitter over de Heizelvlakte. Aan de overkant stond Bert Anciaux met een opgewonden bende Vlaamse oproerkraaiers stenen en molotovcocktails te gooien, maar De Keersmaecker keilde ze een na een terug, en bleek bij het eerste salvo uit zijn geweer een gevaarlijker schutter dan de meesten van zijn spitsen in de nationale ploeg. Dat moesten twee koks van het Italiaans restaurant rechtover de bond tot hun scha, en die van hun achterste, ondervinden. Om een mogelijke aanval van de Vlaamse marine te voorkomen, doorzeefde De Keersmaecker preventief de roetsjbaan van Oceadium, die onmiddellijk droog stond. Onder de panikerende Waalse landgenoten deed al snel het gerucht de ronde dat echte Belgen enkel nog in het glazen huis asiel konden krijgen. Het duurde dan ook niet lang of grote drommen vluchtelingen stroomden toe. Vrouwen, kinderen, ouderlingen, allemaal werden ze het immense atrium van het bondsgebouw binnen gelaten. Germain Landsheere, die boven in zijn kantoortje net zuchtend de laatste rekeningen van René Vandereycken zat te bestuderen (een Azerbeidzjaanse tolk om de belangrijkste kranten en tijdschriften uit Bakoe te vertalen), werd gesommeerd de allerlaatste spaarcenten uit de kluis te halen om in ravitaillering en slaapgelegenheid te voorzien. Wil u wel geloven dat het de bondsvoorzitter speet, toen bleek dat het allemaal maar om fictie ging ? DOOR KOEN MEULENAERE