Dinsdag 02/01

Hans Vandeweghe, de chef-sport van De Morgen, moet stervende zijn. Heeft zich verzoend met Michel D'Hooghe ! Zoiets doet een mens alleen wanneer hij zijn laatste dagen voelt naderen, en zelfs bij de grootste vrijdenker de twijfel toeslaat : het moest toch een keer waar zijn. In zijn angstdromen ziet Hans zichzelf al het kronkelige en lastige pad naar de hemel opklimmen, om daar door Sint-Pieter hoofdschuddend naar de lift naar beneden te worden verwezen. Terwijl vanuit de hemelse salons het geluid weerklinkt van een Schubertsonate op de piano : Michel D'Hooghe.
...

Hans Vandeweghe, de chef-sport van De Morgen, moet stervende zijn. Heeft zich verzoend met Michel D'Hooghe ! Zoiets doet een mens alleen wanneer hij zijn laatste dagen voelt naderen, en zelfs bij de grootste vrijdenker de twijfel toeslaat : het moest toch een keer waar zijn. In zijn angstdromen ziet Hans zichzelf al het kronkelige en lastige pad naar de hemel opklimmen, om daar door Sint-Pieter hoofdschuddend naar de lift naar beneden te worden verwezen. Terwijl vanuit de hemelse salons het geluid weerklinkt van een Schubertsonate op de piano : Michel D'Hooghe. Jaren lang heeft Hans met een aan waanzin grenzende hardnekkigheid de schuld voor alles wat misloopt in de wereld bij dokter D'Hooghe gelegd. Bedenk een lelijk woord, en Hans heeft het op de Clubvoorzitter van toepassing geacht. Als we zien hoe de situatie van ons voetbal en onze voetbalbond nu is, en hoe die was toen D'Hooghe de leiding had, hoeft daar niet veel uitleg bij. Maar volgens Hans is het andersom, en hebben we de dramatische toestand van nu aan het wanbeleid van toen te danken. D'Hooghe kwalificeerde de Rode Duivels vier keer na elkaar voor de wereldbeker, liet het Heizelstadion herbouwen, organiseerde Euro 2000, en vulde het bondsgebouw aan de Houba de Strooperlaan tot aan het glazen dak met geld. En hij trok Germain Landsheere aan om het te bewaken. Hij bouwde de Casa Hogar in Mexico uit tot een florissant sociaal en educatief centrum, en schonk elk jaar uit eigen zak een miljoen frank. Al twintig jaar lang. Dat alles maakte op Hans niet veel indruk. Meer : de onderzoeksjournalist in hem gebood hem het vliegtuig naar Toluca te nemen, om daar zelf eens de boekhouding van de Casa Hogar te gaan navlooien. En toen hij daarin op het eerste gezicht niets verkeerds vond, spoedde hij zich naar de belastingdienst in Mexico City, om hen uit te leggen hoe ze op giften vanuit België een forse bijkomende taks konden heffen. Dit ten gevolge van een verdrag uit 1865, dat nog was gesloten toen keizer Maximiliaan van Mexico getrouwd was met de dochter van Leopold I. Hans zette zelf alle vergoedingen en spaarrekeningen van D'Hooghe in zijn krant, ging in het Sint-Jansziekenhuis de andere artsen en de verpleegsters tegen hem opruien, en lag aan de overkant van de Brugse reien vanuit het struikgewas dagen lang zijn huis te observeren. Ontdekte daar boven de deur een plaat van het consulaat van Mexico ! En een zo mooie vete is nu dus bijgelegd. Oprecht jammer. Hans is ook al gaan eten met Johan Museeuw, van wie hij het sms-verkeer over wespen en gesneden brood in de openbaarheid bracht. En met Patrick Lefevere, wij zijn vergeten waarvoor hij die ook weer had uitgescholden. Wij wensen Hans uiteraard nog een lang en gelukkig leven toe, Grietje trouwens ook en Michel D'Hooghe zeker, maar het ziet er toch niet goed uit. Er is iets mis met de sportpers. Dezelfde dag van het verzoeningsinterview van Vandeweghe met D'Hooghe in De Morgen, deed Kristof Terreur in Het Laatste Nieuws een vredesaanbod aan Hugo Broos. Kristof is de man die twee dagen vóór het begin van dit seizoen het ontslag van Broos aankondigde, en Racing Genk een degradatie naar tweede voorspelde zo het niet onmiddellijk afscheid nam van deze grijze koddebeier. De sfeer in de Genkse spelersgroep was abominabel, op tactische patronen en stilstaande fasen werd niet getraind, en het zulthoofd dat het vertrek van Daerden en Defour meende te kunnen opvangen met Vrancken en De Decker, zou zich voortaan beter met volleybal bezighouden. Kristof is een goede journalist, maar sloeg als zovelen het devies van uw Scout in de wind : 'Voorspel niets in de sport, trek ook geen conclusies uit wat al geweest is, want vooraleer uw woorden half zijn uitgesproken, zijn ze al door nieuwe feiten weerlegd. 'Sinds dat bewuste artikel loopt Hugo Kristof straal voorbij, ook al heeft die in zijn krant al eens publiekelijk zijn excuses aangeboden. En stuurde hij Broos na de 1-4 winst op Anderlecht een sms met gelukwensen. Een dringende oproep aan Hugo Broos : niet op ingaan, op al dat gevlei. Gedenk de uitspraak van de christelijke politicus Herman Van Rompuy : 'Waartoe dient een goed geheugen als men niet rancuneus mag zijn ?'DOOR KOEN MEULENAERE