Door Koen Meulenaere
...

Door Koen MeulenaereDinsdag 31/12Op de valreep van 2002 dan maar, in alle drukte zouden wij het vergeten, de laureaat van ons referendum 'Docusoap van het jaar'. Paul Goossens leek lange tijd op winst af te stevenen met zijn 'Confidenties in Toscane', maar uiteindelijk is hij in de laatste rechte lijn met vele lengten gevloerd door 'De Pfaffs'. Onovertroffen, als docusoap en as such. Is het in het Duits overigens die Pfaffs of die Pfäffer? Dat weten we binnenkort, het gevecht om wie in Duitsland mag uitzenden is bijna beslecht.Er zijn vele beklijvende scènes geweest. Kelly, aan de telefoon tegen een mevrouw die haartjes met laserstralen epileert: 'De Sam vraagt ofda ge zenen ol ook kunt doen.' Maar meer dan wat ook onthouden wij de blik in de ogen van Angie op het moment dat Sam besloten heeft haar naar het asiel te brengen. Voor een spuitje, maar dat mag Kelly niet weten. Sam heeft met de beslistheid van de man die van aanpakken weet de telefoon gegrepen en de Willy opgebeld: 'A zekt alles kapot, a schet alles kapot, a bet alles kapot. A moet weg.' Angie heeft net een nieuw paar schoenen van Kelly (200 euro per stuk) kapot gebeten, plus haar zwarte BH.Aan dat laatste zouden velen van ons misschien evenmin kunnen weerstaan, maar dat een hond schoenen vernielt die in een gesloten kast in een afgesloten slaapkamer waren weggeborgen, daar kan Kelly met haar nochtans aanzienlijke verstand niet bij. En wij nog minder. Een hond die een deur opendoet, dat kunnen ze in een min of meer vakkundige hondenschool wel afleveren. Eén die een kast opendoet, dat lijkt ons al heel wat moeilijker. Maar één die de twee doet, en dan ook nog een paar nieuwe schoenen van tussen de gebruikelijke vrouwenkastrommel vandaan haalt om die daarna in de leefkamer stukgebeten op tafel te leggen, naast de al even mishandelde pop van Shania... nee, dat krijgen ze zelfs bij Bouglione niet voor elkaar. Persoonlijk vermoeden wij de hand van den bompa hierin, boos omdat hij vandaag maar zeven bakken bier heeft gekregen, maar Sam is onverbiddelijk: 'A mokt ma nerveus, a moet weg.'Gelukkig is Willy, de asielhouder, een dierenvriend en zal Sam een uur later weer met Angie boven staan (Kelly heet pas gedweild). Maar dat weten wij niet, en dat weet ook Angie niet als Sam het kofferdeksel van weer eens een andere auto op het Pfaff-domein op haar neus dichtslaat. Die droeve blik uit die hondenogen... dat is de familie von Trapp die van Julie Andrews wordt gescheiden. Of een Belgische coureur aan de voet van de Alpencols. We moeten het Paul Jambers weer nageven: 'De Pfaffs' was vakwerk.Woensdag 1/1Niet iedereen deelt bovenstaande mening. In 'De 100 Belgen van 2002' van Het Laatste Nieuws stond Herman Brusselmans op 99. Tussen kardinaal Danneels (100) en Walter Grootaers (98). Dat is nog altijd beter dan tussen Jan Peeters (68) en Francine Borremans (49), maar echt opbeurend is het toch ook niet. Op 97 prijkte Luc Appermont. Herman, altijd goed op dreef in interviews, in HLN over het succes van 'De Pfaffs': 'Iedereen zegt: samenhorigheid en nestwarmte bestaat blijkbaar nog. Wat bestaat nog? Met uw drie dochters en hun kinderen en hun kakkende honden en die ambetanterik van een bompa in één kot wonen? Er wordt daar over niks gepraat, nooit een boek gelezen. En dan die figuren. Die vriend van Debby: dat zonnebankkanon. Die Sam Gooris: een zoetwaterfilosoof die constant het gevaar uitstraalt dat hij iets grappigs gaat zeggen maar nooit verder komt dan wat Mechelse wijsheden van zijn grootvader. Die Lyndsey, die societyfiguur op Bevers niveau: wat dóet die in godsnaam? Wilt gij daar tussen wonen? Ik niet.'In de top 100 van de quotes haalt Herman hiermee toptien. Waar hij thuishoort. Op 99 enfin, vorig jaar stonden daar Samson en Gert. Wat een belediging is dat voor iemand die in dezelfde krant elke week de beste sportcolumn ter wereld schrijft? Ondank is 's werelds loon, zeker in Kobbegem. Onder de oude meneer Van Thillo zou zoiets niet waar geweest zijn. De oude meneer Van Thillo was ook baas van het Antwerps Spaarkrediet. Op een avond was hij zeer laat aan het werk en verliet het kantoor toen iedereen al weg was. Alleen de nachtwaker, nieuw in dienst, zat er. Die vroeg aan Van Thillo: 'Bent u van het Spaarkrediet?' Waarop Van Thillo: 'Nee, het Spaarkrediet is van mij.'In diezelfde top-100 staat de zoetwaterfilosoof zelf trouwens op 73, zesentwintig plaatsen hoger dan Brusselmans. Sam: 'Ik heb één scène laten wegknippen: dat ik uit bed kwam en mijn achterwerk aan de camera liet zien. Dat kwam een beetje onbeleefd over.''A zekt alles kapot, a schet alles kapot, a bet alles kapot.'