Dinsdag 9/7
...

Dinsdag 9/7Een les voor de toekomst : de juiste manier om de eerste Tourweek te volgen is deze. Schakel om vijf voor vijf de televisie in, op dat moment worden de vroege vluchters gegrepen en blijft er nog vijftien kilometer te rijden. Daarna probeert Ludo Dierckxsens tevergeefs weg te geraken en volgt de massaspurt die in de eerste vijf minuten na de aankomst zeventien keer wordt herhaald. Tot slot beledigt Renaat Schotte de tweede, de derde en de vierde en is het afgelopen. De uitzending van de VRT begint sinds dit jaar om kwart over twee ! De tijd tussen kwart over twee en de ontsnappingspoging van Dierckxsens wordt volgepraat door Michel Wuyts en José De Cauwer. En vol wil zeggen : vol. Geen drie seconden stilte. Uit de kijkcijfers blijkt dat ook die eerste saaie uren massaal worden bekeken. Een trofee voor deze (ver)dapperen. Wuyts heeft tijdens de Ronde van Spanje ooit twee uur commentaar geleverd bij een stilstaand beeld van de aankomstplaats, waar niet de minste activiteit te bespeuren was. Te veel mist, de helikopter mocht de lucht niet in, er kwamen dus geen beelden van onderweg en aangezien ze er bij de Spaanse televisie redelijkerwijs van uitgingen dat elk station wel een vervangingsprogramma zou inlassen, deden ze aan de aankomst geen enkele moeite. Ook in Brussel lag een vervangingsprogramma klaar, maar Wuyts weigerde de antenne af te geven. Sprak twee uur vol. Over alles. Tot en met de geschiedenis van Spanje : "In 1086 werd Alfons VI van Castilië bij Toledo verslagen door de Almoraviden onder leiding van Ali ibn Joesoef." Wij zijn op een regenachtige dag eens het Nationaal Wielermuseum van Roeselare binnengestapt, weer Wuyts ! " Marcel Kint, de zwarte arend van Zwevegem, heeft niet veel plezier beleefd aan zijn regenboogtrui." Kort nadat hij ze behaalde brak namelijk de Tweede Wereldoorlog uit. Wuyts : "De Tweede Wereldoorlog werd gekenmerkt door een blitz-offensief van het Duitse leger, dat nadien zijn tanden stuk beet op een dubbel front. De Slag om Stalingrad luidde de ondergang van Duitsland in." Waarna Renaat Schotte aan Hermann Göring ging vragen of hij zijn riante salaris wel waard was, na zo een miskleun. Donderdag 11/7Kent u Robbie De Kip nog ? Kwam als wij ons niet vergissen van Haarlem en speelde rond 1980 een seizoen of twee in de aanval bij RWDM. Alle verslaggevers streepten met stip de ontmoeting Anderlecht-RWDM in hun agenda aan, om dan allemaal uit te pakken met de kop : 'Haan op De Kip.' Onze eigen Mick Michels, toen nog bij Het Nieuwsblad, was de eerste die schreef dat De Kip een windei had gelegd. En in Het Volk heette het : 'De Kip kakelde veel maar legde geen doelpunt.' Hoe wij daar zo ineens bij komen, bij De Kip ? Wij hebben hem vandaag opgegeten. Gemarineerd en gegrild, op kosten van de Vlaamse regering.Vrijdag 19/7Raymond Ceulemans is door de koning tot ridder geslagen. Wij nemen aan dat ipso factoLudo Dielis voortaan officieel als page door het leven mag. En Gaston Roelants is baron. Ridder Raymond en Baron Gaston, een nieuwe stripreeks door Studio Vandersteen is geboren. Over baron Gaston zijn er in elk geval verhalen genoeg. Het kan zijn dat wij het al eens verteld hebben, wij vertellen zoveel dat we het een minuut later al vergeten zijn en wij hopen van u hetzelfde. Maar toen Ivan Sonck nog in de kroeg opgroeide en Roger Moens de atletiekverslaggeving op de BRT voor zijn rekening nam, was er een veldloop in wij-zijn-vergeten-waar. En wat elke televisieverslaggever van cyclo-, motor- of loopcross vreest overkwam Roger : hij had zich een ronde misteld. Dat wil zeggen : Roger was juist, maar de organisatoren hadden een ronde te vroeg afgevlagd. Miel Puttemans had gewonnen, Gaston Roelants was tweede op vijftien seconden, en Roger Moens kwam met zijn cameraploeg het bos uitgebeend toen beiden alweer op adem waren gekomen. In die tijd werd iemand van de BRT nog als een halve godheid aangezien, en Roger die bij de gerechtelijke politie werkte en in Rome zilver had behaald zeker. Nadat hij eerst de wedstrijdleider onder zijn voeten had gegeven, riep Moens Puttemans en Roelants bij zich : "Ge hebt een ronde te weinig gelopen mannekes, nu kan ik de aankomst niet geven in Sportweekend. We gaan dat opnieuw opnemen. Ge gaat beiden achter die bocht ginder staan, als ik 'start' roep vertrekt Miel. Gaston, gij telt tot vijftien en dan komt ge ook naar de aankomst gelopen." Toen Puttemans en Roelants achter de laatste bocht stonden en de cameraman zich had opgesteld, bulderde Moens 'start', en begon Puttemans gehoorzaam opnieuw aan zijn laatste tweehonderd meter. Maar in plaats van na vijftien vertrok Gaston Roelants al na vijf seconden, sprintte de totaal verraste Puttemans voorbij en werd als winnaar van de cross ingeschreven. Wedden dat Miel, die toch vijftien wereldrecords op zijn naam heeft gehad, niet tevreden is dat hij geen lintje heeft gekregen ? In zijn topjaren at Miel bovendien elke middag tweeëntwintig boterhammen op. Hij heeft dus meer dan zijn graantje bijgedragen tot de bloei van de Belgische economie.Maar goed, de onderscheiding van Gaston Roelants mag worden beschouwd als een onderscheiding voor de hele Belgische atletiek, waarvan de hedendaagse jeugd de geschiedenis onderschat. Wie van u herinnert zich nog de glorieuze 20ste september 1972, kort na de Olympische Spelen van München, toen in de Heizel drie atleten van Daring Club Leuven op één en dezelfde avond voor VIJF wereldrecords zorgden. Vijf. Miel op de drie mijl en de vijf kilometer, Gaston op de twintig kilometer en het uur, en Willy Polleunis op de tien mijl. De volgende ochtend was er een telegram met felicitaties van koning Boudewijn. Was Louis Tobback toen al burgemeester van Leuven geweest, hij had van pure vreugde nog een paar straten meer opgebroken. Een specialist heeft ons ooit met de resultaten in de hand de correlatie aangetoond tussen de neergang van de Belgische atletiek en de opvolging van Roger Moens door Ivan Sonck. Zondag 21/7Dat de Tour in bed gewonnen wordt, is ook weer zo een hardnekkig cliché dat wij met kracht dienen te bestrijden. De Tour, beste lezer, wordt gewonnen op de fiets. En meestal op de Champs Elysées. Let er zondag maar eens op.door Koen Meulenaere