Maandag 14/08

Dat René de kandidaat-Rode Duivels ook op training wil gaan bekijken, liever nog dan in de wedstrijden, is eens te meer de logica zelve. Merkwaardig dat andere bondscoaches niet op dat idee zijn gekomen. René zou René niet zijn, als hij het daarbij liet.
...

Dat René de kandidaat-Rode Duivels ook op training wil gaan bekijken, liever nog dan in de wedstrijden, is eens te meer de logica zelve. Merkwaardig dat andere bondscoaches niet op dat idee zijn gekomen. René zou René niet zijn, als hij het daarbij liet. Zo schijnt hij vorige week bijna gearresteerd te zijn in Alkmaar, omdat hij daar op het oefencomplex van AZ tussen de struiken van het parkerterrein lag te gluren. Waar beter dan op een parkeerterrein kan men immers inschatten hoe een voetballer zich gedraagt ? Met welke auto rijdt hij ? Is hij op tijd ? Parkeert hij op de voorbehouden plaats of laat hij hautain zijn voertuig achter waar het niet hoort ? Stapt hij gezwind naar de kleedkamers of sjokt hij tegen zijn zin ? Terwijl René Moussa Dembele lag te bespieden, had hij niet in de gaten dat hij met zijn verrekijker ook recht tegenover de kleedkamers van een meisjes-hockeyteam lag. Tot plots twee agenten van de zedenbrigade voor zijn neus opdoken. En leg dan maar eens uit dat je een Belgische bondscoach op missie bent. Er wordt weer duchtig overdreven na de interland van gisteren. Bekijk toch gewoon de stand. Twee ploegen op kop : België en Kazachstan. Al de rest erachter. En de eerste twee gaan naar de eindronde. Zo goed hebben we er de jongste tien jaar niet meer voor gestaan. Weet u wie er wél slecht begonnen is aan het EK ? Estland. Thuis 0-1 tegen Macedonië. Kijk, dán zouden wij niet meer buiten durven komen. Hoe heet de bondscoach van Estland ? Momentje, even opzoeken op het internet ... Jelle Goes. Weer een Nederlander ! Vier jaar geleden als assistent mee naar Estland gekomen met Arno Pijpers, wiens naam niet langer alleen om extrasportieve redenen in het Belgische collectieve geheugen zal blijven. Welnu, de job van die Jelle Goes hangt aan een zijden draadje. Maar toch niet die van een bondscoach die eerste staat in zijn groep, zo mogen wij hopen. Het meest wijze woord komt, zoals dat mag verwacht worden, van de bondsvoorzitter : 'Een tsunami is veel erger.' Dit klopt. Vooral voor wie op het moment van die tsunami langs het strand aan het wandelen is of in zijn roeibootje een lijntje heeft uitgegooid voor de kust. Voor zo'n mens is 0-0 tegen Kazachstan een succes. François De Keersmaecker heeft een goede beurt gemaakt met zijn serene houding na het gelijkspel tegen de Kazachen. Hij moet zich nu alleen nog verder bekwamen in de receptie na de match en meer bepaald in het afdalen van de trap. Daarin had zijn schoonvader Louis Wouters de perfectie bereikt. Al bood de oude tribune van het Heizelstadion hem daartoe ook wel een onvergelijkbaar decor. In die immense inkomhal had na elke interland een 'goedbedrankte' receptie plaats, om eens een nieuw woord te lanceren. Al wie een lidkaart had van de Voetbalbond, of van de persbond, en al wie er autoritair genoeg uitzag om de verantwoordelijke aan de deur te negeren, stroomde daar samen. Geen centimeter ruimte had je nog. Guy Thys, whiskytje in de hand en sigaar in de mond, wrong er zich van groepje naar groepje om de felicitaties in ontvangst te nemen en om iedereen gelijk te geven met de onzin die hij uitkraamde. Mevrouw Thys kweet zich ook voortreffelijk van haar rol. Hier een handje en een glimlach, daar drie kussen, en had iedereen wel een glas ? En toen, gewoonlijk een uur na affluiten en waar hij intussentijd had gezeten kon niemand met zekerheid achterhalen, schreed Louis Wouters majestatisch de trap af. Keek vanop het tussenbalkon een tijdje minzaam op de massa beneden neer, en daalde verder, trede na trede, koninklijk traag, vijfhonderd paar ogen op hem gericht. Wouters glimlachte, hield onderweg nog een paar keer halt, zogenaamd speurend naar iets of iemand maar in werkelijkheid het moment zo lang mogelijk rekkend, en bereikte uiteindelijk het gelijkvloers, waar de Rode Zee van volk voor hem openspleet. De leden van het Uitvoerend Comité waren dan de eersten die zich op een woordje mochten verheugen. Geen idee of De Keersmaecker thuis een trap van enig niveau heeft, maar hij moet in elk geval oefenen. DOOR KOEN MEULENAERE