E derson Tormena (23) praat niet voor hij wordt aangesproken. De middenvelder is een verlegen Braziliaan. Die bestaan blijkbaar ook. Als zoon van een Italiaanse vader en een Duitse moeder, die immigreerden naar de zuidelijke deelstaat Santa Catarina, heeft hij ook niet de donkere huidskleur van de meeste Brazilianen.
...

E derson Tormena (23) praat niet voor hij wordt aangesproken. De middenvelder is een verlegen Braziliaan. Die bestaan blijkbaar ook. Als zoon van een Italiaanse vader en een Duitse moeder, die immigreerden naar de zuidelijke deelstaat Santa Catarina, heeft hij ook niet de donkere huidskleur van de meeste Brazilianen. Wat hij wel gemeen heeft met zijn landgenoten is zijn diepe geloof en zijn liefde voor voetbal (" Futieból is crazy"). Net voor het sluiten van de transferperiode belandde Ederson bij de Braziliaanse connectie van RC Genk. "Met João Carlos en Alex Da Silva vond ik in Limburg een stukje familie terug", vertelt de middenvelder, die nooit een wedstrijd aanvat zonder, met paternoster in de hand, te bidden voor een goede en vooral blessurevrije wedstrijd. Daarna kan hij naar hartenlust de ruimte tussen de twee strafschopgebieden belopen. Ederson Tormena: "Wel al van de Braziliaanse variant area-par-area. De box-to-box verschijnt daar minder in de zestien van de tegenstander. De term bevalt mij wel. Ik kan mij er zeker in vinden." ( denkt na) "Goh, moeilijk te zeggen. Misschien wel. Maar ik vind dat Polák eerder de controleur is op het middenveld, terwijl ik vaker in de zestien kom." "Pulmãos? ( lacht) Germinal Beerschot opteerde voor een 4-2-3-1 met Justice Wamfor als buffer voor de verdediging en ik iets offensiever. Met Colman op rechts, Losada op links en Cruz centraal voor ons konden wij bij balrecuperatie heel snel inspelen bij de drie spelmakers voor ons. We hadden altijd drie of vier opties. Een echte luxesituatie." "Daniel en ik waren er niet bij en Germinal Beerschot verkocht Losada aan Anderlecht en Colman aan het Turkse Trabzonspor. De club deed financieel een heel goede zaak, maar de karrenvracht nieuwe spelers - met gevestigde namen zoals Bart Goor, Kevin Vandenbergh, Faris Haroun en Mark De Man - bracht niet het verhoopte evenwicht in de ploeg. Khalilou Fadiga is een linkspoot, maar vond zijn draai niet." "Als je in de beker van België uitschuift tegen een derdeklasser, dan weet je dat de trainer het niet lang meer zal uitzingen. Ik had Harm graag. Misschien zelfs iets te graag. Hij was mijn eerste trainer in Europa en hij gaf mij de kans en het vertrouwen om hier te slagen." "Hij was altijd oprecht en eerlijk. Tijdens de rampzalige competitiestart is hij een tijdje niet meer in de kleedkamer gekomen. Hij was niet beschaamd, maar zo kwaad dat hij eerst wou afkoelen zodat hij zich op niemand zou afreageren. Hij wou niet uitvliegen in een zo al lastige periode. Ik vond dat een heel slimme zet." "Ik durf wel te zeggen dat Harm voor mij een betere coach was. Hij behoort tot een nieuwe en jongere generatie trainers. Ik heb niets tegen de persoon Antheunis. Hij houdt er gewoon een andere trainingsmethode en werkwijze op na." ( grijnst) "Ik loop er niet warm voor. Soms moet je wel tactisch het wedstrijdverloop bepalen, maar ik wil gewoon voetballen. Nu heb je toch een typisch Braziliaanse karaktertrek ontdekt." ( lacht) "Faris Haroun werd aangetrokken voor dezelfde positie. Met een bijkomende Belgische concurrent en een zware blessure besefte ik dat ik wel eens op de bank zou kunnen belanden. Ik was lange tijd nooit volledig fit en maakte geregeld de training niet af. Dan begrijp ik de trainer wel dat hij mij op de bank zette." "Dat denk ik wel. Stel dat Anthuenis nu RC Genk onder zijn hoede had, dan zou ik hier misschien wel in zijn ploeg staan. Voetbal is onvoorspelbaar." "Inderdaad. De alternatieven waren geblesseerd of geschorst. Aimé zei dat hij enkel mij overhield voor die positie. Daar had ik geen probleem mee." "Het was wel heel moeilijk spelen omdat ik op het harde veld geregeld uitgleed. Mijn rechtstreekse opponent was dan nog eens seizoensrevelatie Jaime Ruiz. Ik vond van mijzelf dat ik het er goed afbracht, gezien de omstandigheden. Die vervanging schoot bij mij in het verkeerde keelgat. Ik was toch de enige optie op de rechtsback? Toen ik van het veld ging, zei Anthuenis dat ik goed gespeeld had. Ik negeerde hem, gooide mijn trainingsvest in de dug-out, ging recht naar de kleedkamer en vertrok daarna naar huis. Ik heb niet eens gewacht op zijn reactie." "Wellicht wel. Ik moest vaak een volledige wedstrijdhelft opwarmen om dan toch niet in te vallen. Waar slaat dat op? In de winterstop haalde het bestuur ook nog Ivan Leko bij Club Brugge. Toen wist ik genoeg." "Tijdens de winterstop wist ik al dat Charleroi bij Germinal Beerschot had gepolst en eind vorig seizoen toonde Genk al belangstelling, maar de vraagprijs schrikte hen af. Dit seizoen kreeg ik pas lucht van de interesse op de laatste dag van de transferperiode, nota bene voor de wedstrijd tegen Westerlo. Daniel Cruz en Kris De Wree stapten op mij af en vroegen of het waar was dat ik naar Genk zou vertrekken. Ik viel uit de lucht. Hoe konden zij dat nu eerder weten dan ik? Na de ontgoochelende vervanging tegen Westerlo belde ik naar mijn manager, die de interesse bevestigde en meedeelde dat ik maandag mijn contract in Genk mocht ondertekenen." "Neen, ik twijfelde niet. Ik heb veel zelfvertrouwen. Sinds mijn debuut bij Juventude bleef ik daar in de ploeg. In mijn eerste seizoen bij Germinal Beerschot stond ik op twee competitiewedstrijden na altijd in de basis. Harm van Veldhoven stuurde een sms'je waarin stond dat hij er vertrouwen in had, dat ik het verdiende en dat hij blij was voor mij. Zijn steun was heel belangrijk. Hier kan ik van nul af aan beginnen en ik vind het belangrijk om mijzelf opnieuw te bewijzen." "Ik hoop het alleszins, ondanks de mindere resultaten in de competitie. Bekerwinst is voor mij ook een must omdat ik met Juventude al twee bekerfinales verloor. Maar KV Mechelen wordt een lastige opgave in een finale waar alles mogelijk is." "Dat doet raar. Waar let hij op bij zijn toekomstige spelers? Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Een wedstrijd als die tegen KV Kortrijk (0-1) verliezen we normaal gezien niet. Ik hoop dat we eind mei de bekerfinale winnen zodat ik de nieuwe trainer kan overtuigen om volgend seizoen van mij een basisspeler te maken. Als ik fit blijf, kan hij toch moeilijk een bekerwinnaar uit de ploeg laten." ( grijnst) "Wie?" ( peinst) "Nee, sorry. Die ken ik niet." S door francesco van trappen - beelden: belga