De vraag werd de afgelopen weken vaker gesteld, toen João Klaus meteen zijn stempel drukte op de Belgische competitie: is dat dankzij Mbaye Leye die een meer aanvallende tint gaf aan het Luikse voetbal of had een eerdere uitleenbeurt van de spits het hoofdtrainerschap van Philippe Montanier in Luik kunnen verlengen?
...

De vraag werd de afgelopen weken vaker gesteld, toen João Klaus meteen zijn stempel drukte op de Belgische competitie: is dat dankzij Mbaye Leye die een meer aanvallende tint gaf aan het Luikse voetbal of had een eerdere uitleenbeurt van de spits het hoofdtrainerschap van Philippe Montanier in Luik kunnen verlengen? Sommige spelers roepen vragen op, anderen geven de antwoorden. Selim Amallah behoort tot de tweede categorie. Aan de Kehrweg vatte de Marokkaanse international zijn seizoen in negentig minuten samen: met een paar afwezige momenten, een gemiste kans, een betwiste scheidsrechtersbeslissing (penalty of geen penalty) en een wereldgoal waar Eupens doelman Théo Defourny alleen maar bewonderend naar kon kijken. De aanvallende speler, die zich voor deze competitie een andere bestemming had gedroomd dan nog een seizoen op Standard, maakte dit seizoen al elf goals. Een stuk meer dan om het even welke andere ploegmaat. Vooral op de belangrijke afspraken tekent Amallah present. In plaats van geld op te brengen door een uitgaande transfer deed hij dat door de Rouches te plaatsen voor de poules van de Europa League, met vier van de zeven gemaakte goals in de kwalificatiewedstrijden tegen Bala Town, Vojvodina en Fehérvár. De vertegenwoordiging van Standard in de poulefases was niet enkel belangrijk voor de sportieve status, maar ook om het financiële tekort minder groot te houden. Begin 2021 bedankte Amallah de nieuwe hoofdtrainer al met goals, toen Leye hem terug in het hart van het elftal posteerde, nadat Montanier hem een aantal wedstrijden diep in punt van de aanval of op de flank had geposteerd. Waasland-Beveren was zijn eerste slachtoffer, en KV Mechelen volgde. De aanvallende middenvelder werd zo de sterke man achter de vier opeenvolgende overwinningen die de Senegalese coach een veelbelovende start opleverden. Zijn blessure, waardoor hij ontbrak voor de verplaatsing naar Brugge en vervolgens voor de drie volgende competitiewedstrijden, zetten een rem op de euforie bij Standard, met evenveel opeenvolgende nederlagen. Geen verrassing, want de zeges van Standard zonder Amallah waren zeldzaam onder de vorige trainer. Zo is de international de barometer van het Luikse spel geworden. Met Amallah aan de aftrap won Standard 57 procent van de te behalen punten. Dat is een gemiddelde vergelijkbaar met dat van Antwerp, de nummer twee in de rangschikking. Wanneer hij niet bij de startelf staat, valt dat gemiddelde terug tot 28 procent. Evenveel als Waasland-Beveren, laatste in de stand. Met zijn vermogen om een wedstrijd die op slot is te openen is hij een type speler dat zeldzaam is geworden in de Belgische competitie. Anderlecht is bijvoorbeeld nog naar zo iemand op zoek en KAA Gent haalde er pas onlangs één binnen: Tarik Tissoudali. Met Genk treft Standard in de finale een tegenstander waar het goede herinneringen aan heeft. Sinds 2013 namen beide ploegen het al 27 keer tegen elkaar op. Daarvan won Genk amper vier wedstrijden, waarvan twee keer in het kampioenenjaar, terwijl de Rouches vijftien keer de sterkste waren (de rest waren gelijke spelen). Tussen die successen blijft er één bij van een koude avond in maart 2018, toen Renaud Emond in de bekerfinale het verschil maakte, onder het goedkeurend oog van Ricardo Sá Pinto. Vrijdag biedt de verplaatsing van Standard naar de Luminus Arena een goeie test om vast te stellen hoe de sportieve verhoudingen vandaag liggen, met twee andere trainers aan het roer dan bij de heenmatch die in Luik op 1-1 eindigde. Een nieuwe kans om na te gaan of het spelsysteem dat Mbaye Leye oplegde sinds de tegen Club Brugge gewonnen kwartfinale standhoudt tegen de vernieuwde viermansverdediging van John van den Brom. Bekerwinst kan het seizoen van de Rouches redden, maar mag niet de tekortkomingen van het afgelopen seizoen doen vergeten.