'Voor velen is zo'n beslissing inderdaad verrassend,' vertelt Sepp De Roover (32), gezeten achter zijn bureau in de Land Rover/Jaguargarage Peeters in Herentals, 'omdat je toch relatief veel geld laat liggen. Net dat maakt dat mijn beslissing zeer doordacht was. Ik vond het ook naar NAC toe niet beleefd om zomaar wat aan te modderen. Of geblesseerd te geraken en verder te cashen. Ik heb mijn keuzes nooit laten afhangen van het financiële. De trainer, de medespelers, de stad, de leefomstandigheden: dat waren factoren die bepaalden voor welke club ik koos. De enige club waar ik dat minder heb laten meespelen, was Lokeren en dat bleek achteraf ook de minst gelukkige keuze.'
...

'Voor velen is zo'n beslissing inderdaad verrassend,' vertelt Sepp De Roover (32), gezeten achter zijn bureau in de Land Rover/Jaguargarage Peeters in Herentals, 'omdat je toch relatief veel geld laat liggen. Net dat maakt dat mijn beslissing zeer doordacht was. Ik vond het ook naar NAC toe niet beleefd om zomaar wat aan te modderen. Of geblesseerd te geraken en verder te cashen. Ik heb mijn keuzes nooit laten afhangen van het financiële. De trainer, de medespelers, de stad, de leefomstandigheden: dat waren factoren die bepaalden voor welke club ik koos. De enige club waar ik dat minder heb laten meespelen, was Lokeren en dat bleek achteraf ook de minst gelukkige keuze.' Auto's waren al van kindsbeen af een fascinatie voor De Roover. 'Ik verzamelde schaalmodellen. De mechaniek, de vormgeving, de uitstraling van een wagen: voor mij is dat kunst. Zeker bij Jaguar. Voor een ander merk had ik dat wellicht niet gedaan.' Hij reed zelf al in een aantal exemplaren rond, het is zo dat hij in contact kwam met verdeler Peeters in Herentals. 'Het merk is geëvolueerd, naar een steeds jonger en gevarieerder publiek. Daarom zit ik hier ook. Ik wist dat ze iemand zochten, solliciteerde en enkele maanden later ging ik hier aan de slag.' Evengoed was hij nu spelersmakelaar, Evert Maeschalck had hem graag in dienst genomen bij zijn bedrijf SportPlus. De Roover is altijd een voetballer geweest die verder keek dan de witte kalklijnen. Een beredeneerde observator, met de twee voeten stevig in de Kempische grond. Daar hebben de vele jaren in Nederlandse loondienst niets aan veranderd. Al op zijn negende verlaat hij Verbroedering Geel om bij de jeugd van Willem II te gaan voetballen. Daar blijft hij tot zijn vijftiende, waarna hij anderhalf jaar terugkeert naar Geel. Als amper zestienjarige debuteert hij er onder trainer Stéphane Demol in het eerste elftal, toen nog als offensieve flankspeler. Het is pas bij PSV, dat hem een jaar later komt wegplukken, dat Guus Hiddink hem vertelt dat zijn toekomst op de rechtsachter ligt. 'Hiddink is de trainer van wie ik het meest geleerd heb', erkent De Roover. 'Het is geen toeval dat hij al die grote clubs gecoacht heeft. Hij bezat de gave om iedereen te motiveren en spelers boven zichzelf te doen uitstijgen. Hij deed je geloven dat je beter was dan je in werkelijkheid was. Die kunst om een hele groep te begeesteren, heb ik nadien bij veel trainers gemist.' Als achttienjarige hoorde hij bij de A-kern van PSV, waar hij samen trainde met toppers als Arjen Robben en Alex. Voor de Belgische verdediger volgde in diezelfde periode echter een eerste rem op zijn evolutie. Hij scheurde de kruisbanden van de rechterknie. De Roover: 'Toen al zei de dokter dat het wachten was tot het bij de andere knie zou gebeuren. Ik zat van nature met een teveel aan speling in mijn gewrichten.' De Roover herstelde en versierde via uitleenbeurten aan FC Eindhoven en Sparta Rotterdam een transfer naar Groningen. Daar lijkt alles weer de juiste kant op te gaan. Hij wordt er basisspeler en ook bij de nationale beloften loopt het op wieltjes. De Roover is titularis in het team dat in 2008 op de Olympische Spelen in Peking de halve finales bereikt en uiteindelijk vierde eindigt. Tussen kleppers als Fellaini, Dembélé, Kompany en Vertonghen is De Roover de vaste rechtsback, hij speelt er elke minuut van het toernooi. Toch zijn het vooral de kleine anekdotes die hem bijblijven. Zoals het moment dat hij na de halve finale tegen Brazilië een praatje maakt met Ronaldinho terwijl ze zitten te wachten voor een dopingcontrole. 'Peking zal altijd de mooiste herinnering uit mijn carrière blijven', weet hij. 'Niet veel mensen kunnen zeggen dat ze in het olympisch dorp tussen Usain Bolt en Haile Gebrselassie liepen. In datzelfde jaar werd ik door Dick Advocaat voor het eerst geselecteerd voor de Rode Duivels, ik had het gevoel dat ik een stap hogerop mocht ambiëren. Niet de top, maar de goede middenmoot in het buitenland.' Enkele weken na zijn debuut bij de Rode Duivels, op 14 november 2009 tegen Hongarije, slaat het noodlot echter weer toe. Zoals voorspeld begeeft de andere knie het tijdens een wedstrijd met Groningen. 'Gek genoeg besefte ik diezelfde avond meteen: het is voorbij. Ik voelde dat het nooit meer zoals vroeger zou worden.' Het is ook die vaststelling die Sepp De Roover doet besluiten dat het op zijn dertigste genoeg geweest is als profvoetballer. 'Uiteindelijk ben ik veertien jaar prof geweest, het was op. Het spelletje op zich boeit me nog, zowel om te spelen (wat hij nu doet bij St-Dimpna in derde provinciale, als spits, nvdr) als te kijken. Maar alles errond heeft me nooit geïnteresseerd. De interviews, de fandagen... Ik sta niet graag in de belangstelling.' Met een voldaan gevoel blikt hij nu terug op zijn dagen als profvoetballer. In zijn kantoor is geen enkele verwijzing naar dat verleden te bespeuren. De Roover: 'Het verbaast mij hoe vaak ik herkend word. Tijdens je carrière besef je dat een beetje, maar het is pas nadien dat het helemaal doordringt hoeveel je betekende voor sommige mensen. Het is een aparte wereld: de tijdsbesteding, het geldbesef... alles is anders. Maar ik ben tegelijkertijd altijd bezig geweest met de vraag: wat na mijn carrière? Ik heb Chinees gestudeerd, een trainersdiploma gehaald en rechtspraktijk in avondschool gedaan. Ik viel dus helemaal niet in een zwart gat toen ik besliste om mijn contract bij NAC te ontbinden. Ik ben gewoon blij dat ik het allemaal beleefd heb.' DOOR MATTHIAS STOCKMANS - FOTO BELGAIMAGE - CHRISTOPHE KETELS'Hiddink deed je geloven dat je beter was dan je in werkelijkheid was. Die kunst heb ik nadien bij veel trainers gemist.' - Sepp De Roover