Geboorteplaats en -datum?

Leuven, 5 juli 1965.
...

Leuven, 5 juli 1965. Van mijn 7 tot mijn 25 heb ik altijd gevoetbald, onder meer bij FC Diest en Stade Leuven. Op de sportschool in het middelbaar droomde ik van een carrière als profvoetballer. Ik had zeker talent, maar het liep mis waar het bij velen fout loopt: een gebrek aan discipline op het moment van de waarheid. Een jeugdvriend van mij, Alain Hermans, heeft het wel gemaakt: hij speelde begin jaren negentig bij Racing Genk. Als jonge gast stond ik vooral rechtsmidden, maar op het einde van mijn voetbalcarrière, in vierde provinciale en in het liefhebbersverbond, speelde ik vooral als centrumspits. Op dat moment combineerde ik voetbal trouwens met boksen. Later heb ik nog in een soort van All Starsploegje gespeeld, samen met mannen als Fons Bastijns, Cisse Severeyns, Alex Querter en SwatVan der Elst. De laatste keer dat ik meedeed, was in een benefietwedstrijd tegen Nederlandse oud-spelers. Mijn rechtstreekse tegenstander was toen Erwin Koeman. Al bij al had ik niet zo veel moeite met hem. ( lacht) Vooral voetbal. Ik volg zowel de binnenlandse als de buitenlandse competities op de voet. Na het weekend ken ik alle uitslagen uit het hoofd. Recent nog weigerde Olivier Deschacht dat te geloven. Tot hij mij begon op te vragen: 'Wat heeft Dortmund gedaan? Wie staat aan kop in Frankrijk?' Ik kon tot zijn grote verbazing telkens vlot antwoorden. ( lacht) Vroeger ging ik graag in het stadion kijken naar wedstrijden. Ik ben nog mascotte geweest van Eendracht Aalst. Maar op den duur had ik het wel een beetje gehad met heel het gedoe rond het voetbal, die businessseats en zo. Tegenwoordig kijk ik liever op mijn gemak thuis op tv. Sven Nys, absoluut. Ik heb het geluk gehad dat ik hem voor een reportage mocht volgen in de aanloop naar zijn enige wereldtitel tot nog toe, in Sankt Wendel. Ik heb er zo veel! Ik was op Wembley met Antwerp in 1993. Ik zat in Orlando in het stadion toen Philippe Albert scoorde tegen Nederland. Tijdens Euro 2000 verrichtte ik dagelijks allerlei gekke uitdagingen voor Het Laatste Nieuws: ik kuste Kevin Keegan, sprong van een muurtje in de nek van Fabien Barthez, maakte ruzie met Gheorghe Hagi, hield Alessandro Del Piero in een wurggreep, maakte pikante foto's van de spelers van Oranje ... Ik zou die beelden van toen nog wel eens willen terugzien. DOOR BREGT VERMEULEN