Een kleine drie kwartier na het laatste fluitsignaal in Charleroi, waar Danilevicius Beveren in blessuretijd aan zijn tweede punt van het seizoen hielp, komt een steward Gilbert Bodart vinden. Of hij toch niet met de spelersbus meewil ? Zijn wagen staat voor het stadion geparkeerd, maar hooligans van de thuisploeg wachten hem op en men vreest miserie. "Ik ben niet bang", zegt Bodart, na de hele wedstrijd lang uitgescholden te zijn door het thuispubliek. Zijn ouders beslissen dan maar voor hem en rijden zijn auto naar de snelweg, waar Bodart instapt.
...

Een kleine drie kwartier na het laatste fluitsignaal in Charleroi, waar Danilevicius Beveren in blessuretijd aan zijn tweede punt van het seizoen hielp, komt een steward Gilbert Bodart vinden. Of hij toch niet met de spelersbus meewil ? Zijn wagen staat voor het stadion geparkeerd, maar hooligans van de thuisploeg wachten hem op en men vreest miserie. "Ik ben niet bang", zegt Bodart, na de hele wedstrijd lang uitgescholden te zijn door het thuispubliek. Zijn ouders beslissen dan maar voor hem en rijden zijn auto naar de snelweg, waar Bodart instapt. De Luikse doelman stond zaterdag gewoon onder de Beverense lat. Van een verrassing gesproken. Dinsdagavond had Bodart van Jean-Marc Guillou, de trainer, te horen gekregen dat hij niet tevreden was over zijn prestaties en er beter mee stopte. Tegelijk werd keeperstrainer Danny D'Hondt uit zijn functie ontslagen en met aandrang verzocht de training te hervatten om weer het doel te gaan verdedigen. De alternatieven Deckers en Muel werden immers te licht bevonden. Die dinsdag rekende Guillou erop dat Arsenal 's anderendaags het licht op groen zou zetten voor een doorgedreven samenwerking. Bodart ging uiteraard niet akkoord en had bovendien nog wat troeven achter de hand : hij bracht de club in contact met kandidaat-investeerders. Een firma voor de shirtsponsoring, maar misschien ook Italiaans geld. Dertig miljoen frank, zo hoorde je donderdag op de club, onder één voorwaarde : dat Guillou zou verdwijnen. 's Middags was er een onderhoud met voorzitter Frans Van Hoof voorzien. Ondertussen probeerde Guillou le moral op te krikken. Eerst bij de eigen ploeg, later die donderdag tijdens een onderhoud met de supporters dat ruim twee uur duurde. De Fransman hield een duidelijk discours : "Het is Arsenal of niks, dat wil zeggen : de boeken neerleggen. Geen andere optie. In het ene geval wordt het nog een moeilijk seizoen, in het andere moet Beveren forfait geven." Jean-Marc Guillou constateerde in de loop van de week veel negativisme rond de club, maar ook in de eigen spelersgroep. "Mijn eerste bekommernis is om op korte termijn dit negativisme te bannen." De spelersgroep valt uit elkaar in twee delen : de nieuwkomers - Afrikanen en Arsenal-boys - versus de eigen spelers. "Inderdaad," bevestigt de trainer, "zo kan u het zeggen. Ik wil wel voor de cohesie zorgen, maar ook de spelers moeten ook een inspanning doen en elkaar accepteren. Kritiek geven is makkelijk, maar op dit moment geeft geen enkele speler voldoening. Daarom is het jammer dat spelers als Theunis, Demets en De Vuyst geblesseerd zijn. Wegens hun kwaliteiten, maar ook voor hun positieve ingesteldheid. Maar laten we elkaar niks wijsmaken : hun terugkeer alleen zal niet voldoende zijn. Met hen erbij lukte het tot dusver ook niet." Guillou was van plan donderdag het mes in de selectie te zetten. "Is een speler slecht ingesteld, dan moet hij er zo snel mogelijk uit. Anders versterkt hij de twijfels in de groep." En dan blijken de doelmannen een probleem te zijn. "Gilbert kwam naar hier, denkende dat hij titularis was, en dat dachten wij ook. Emilio ( Ferrera, nvdr) zeker, want hij was de man die hem erbij wilde. Ik heb Gilbert dinsdag gezegd dat zijn prestaties onvoldoende waren. Dat is geen verwijt, maar een vaststelling. Ik heb hem daarmee geshoqueerd, hij zag het anders, wat menselijk is. Heb ik op dit moment binnen de club een betere doelman ? Het antwoord is neen. D'Hondt zou het kunnen, maar ik bespeur bij hem geen goede wil. Niet dat hij bang is om af te gaan, hij wil gewoon niet. Er is dus een andere reden, non ? Ook met hem moet ik de situatie bespreken. "Ik zoek dus een andere doelman, zo snel mogelijk, want dat zou de ploeg vertrouwen geven. Naar mijn mening moeten we de spelers die er geen honderd procent vertrouwen meer in hebben, zo snel mogelijk ontslaan. Vooral de doelmannen zorgen voor problemen. En André Demkine, die voelt zich ook niet goed in zijn vel. Dat vond ik al raar : dat ze een speler namen die nooit voetbalde. Hij heeft geen slecht karakter, is alleen een beetje zuur en ik heb niet de indruk dat hij makkelijk uit zijn situatie zal raken. Een speler met problemen die in een groep met problemen komt, zal de problemen van die groep niet oplossen. Ik zal met hem moeten praten." Gilbert Bodart moest er donderdag dus uit, maar Bodart was wel in gesprek met mogelijke sponsors. Hoe vervelend was dat ? Guillou : "Daar zit ik niet mee, ik maak een onderscheid tussen de steun die een speler op het veld kan brengen en steun ernaast." Maar als de club in financiële moeilijkheden verkeert en je doelman brengt sponsors aan, dan is het misschien niet het ideale moment om hem opzij te schuiven ? "Dat is mijn probleem niet. Ik ben niet de sportief verantwoordelijke omdat ik geld aanbracht. Non. Ik ben het omdat we ons niemand anders kunnen veroorloven. Ik ben hier, omdat ik een project heb opgezet, maar het was nooit mijn bedoeling om in de eerste lijn te gaan staan. Eigenlijk was het ons beter uitgekomen als Emilio hier niet was geweest. Dan hadden we van bij de start een technisch verantwoordelijke kunnen aanstellen en waren deze problemen er misschien niet geweest. Maar Emilio had een contract, het kon niet anders. Nu, als een speler geld aanbrengt, lijkt het me logisch dat we hem daarvoor belonen, maar het mag geen reden zijn om hem onder te lat te plaatsen." Volgens Guillou is het de ontslagen Emilio Ferrera die de problemen veroorzaakte. "Emilio heeft als karaktertrek dat hij heel snel een mening vormt, maar even snel van mening kan veranderen. Je weet met hem niet op welke voet te dansen. Op een gegeven moment wilde hij de kern afslanken, nog vóór de stage in Vittel. Makhloufi, Joss, Sbaa, nog een paar anderen, had hij niet meer nodig. Ik wilde die beslissing nog wat uitstellen, omdat het moeilijk is spelers die je eerst naar de B-kern hebt gestuurd, nadien weer te recupereren. Ons keepersprobleem is ook zijn schuld. Fouhami wilde hij niet meer, Van de Putte moest naar de B-kern. Hij vertrok met Deckers, wilde hem nadien ook naar de B-kern sturen en koos voor Bodart. De keeperstrainer was een vriend, maar die moest hij plots ook niet meer. Ik had te veel vertrouwen in hem : hij mocht de spelers kiezen, de ploeg opstellen en de taktiek bepalen. Over zijn werk als trainer oordeel ik niet, maar zijn houding vind ik vreemd. Spelers zijn geen voorwerpen, maar mensen. Als er één iemand niet in slaagde om een geheel van deze groep te maken, was het Emilio. De mensen vragen me waarom hij werd ontslagen. Wel, omdat de mot erin zat. Je moet durven erkennen dat spelers op elkaar begonnen te kloppen. We waren dood." Dat was donderdag. Vrijdagmiddag had Arsenal nog niet getekend en was er een onderhoud tussen Guillou, voorzitter Van Hoof en Bodart. D'Hondt revalideerde intussen verder van zijn spierletsel, doktersattest bij de hand. De training begon aan de training met een kwartier vertraging, en tien minuten na de rest begon Bodart aan zijn opwarming. Om vervolgens bij het inoefenen van stilstaande fazes onder de lat plaats te nemen. En uiteindelijk zaterdag te spelen ook. Bodart, fijntjes : "Guillou is misschien trainer, maar nog geen voorzitter." En zolang Arsenal niet tekent - ook zaterdag was er geen nieuws - staat die trainer zwak.De toekomst ? Bodart, zaterdagavond : "Ik blijf bij Beveren." Guillou : "Ik zoek een doelman. Ik ga Arsenal weer bellen, want ik ben deze merde beu. Ik moet vergaderingen houden en zeggen wat ik van de situatie vind, maar kan de situatie niet ten gronde oplossen. Ik heb mezelf geëngageerd : als de NV er is, stort ik de beloofde zes miljoen frank. Als Arsenal niet tekent en Beveren legt de boeken neer, stel ik me wel de vraag hoe ik mijn andere zes miljoen zal moeten recupereren. Wellicht mag ik daar een kruis over maken. On verra, we zien wel. Mijn spelers ? Die blijven, want het zijn niet mijn spelers, maar spelers van de club." Of hij al spijt heeft van zijn engagement in het Waasland ? Guillou, die gisteren (dinsdag) naar Madagascar vertrok en net terug zal zijn voor de wedstrijd op RWDM : "Ik ben geen man die ergens spijt van heeft, ook al dacht ik drie, vier maanden geleden wel dat alles veel sneller zou gaan... de groepsvorming, de herstructurering. Arsenal heeft ons in een slechte situatie gebracht door alles steeds weer uit te stellen. Ik leef al maanden in een heel oncomfortabele positie, net als de mensen van KPMG, die de hele club moeten herstructureren. Op dit moment is het hier le bordel." Omdat niet iedereen van goeie wil was ? "Misschien niet." door Peter T'Kint