De Belgische tenniswereld was op zijn minst verrast. Kim Clijsters en Justine Henin-Hardenne speelden in april van dit jaar in Luik voor het eerst sinds juli 2003 nog eens samen onder de Belgische vlag. Waar voorheen blessures, een koude oorlog en afwijkende kalenders voor een patsituatie hadden gezorgd, deblokkeerde Fedcupkapitein Carl Maes met één brief de toestand. Hij schreef beide meisjes aan met de vraag om de sfeer van tien jaar geleden terug op te roepen. Toen wonnen Kim en Justine zij aan zij het Europese landenkampioenschap onder veertien jaar in Engeland. Carl Maes was hun coach. Ruim een decennium later staat de Belgische vrouwenploeg opnieuw op poten. Nadat ze in de lente in een kolkend Sart Tilman alle twijfelaars een neus zetten door eendrachtig de zege te veroveren tegen het sterke Rusland (3-2) - als toetje voor de dolle fans besloten Kim en Justine zelfs samen aan te treden in het overbodige dubbelspel - gaan ze nu voor de zege tegen Amerika. Over drie dagen zit de Sea'rena in Oostende afgeladen vol voor het wederoptreden van de tandem Clijsters-Henin op Vlaamse bodem. Het doel is uiteindelijk om de Fed Cup terug naar België te halen. Tegen het veredelde B-team van de Verenigde Staten, zonder Lindsay Davenport of de zusjes Williams...

De Belgische tenniswereld was op zijn minst verrast. Kim Clijsters en Justine Henin-Hardenne speelden in april van dit jaar in Luik voor het eerst sinds juli 2003 nog eens samen onder de Belgische vlag. Waar voorheen blessures, een koude oorlog en afwijkende kalenders voor een patsituatie hadden gezorgd, deblokkeerde Fedcupkapitein Carl Maes met één brief de toestand. Hij schreef beide meisjes aan met de vraag om de sfeer van tien jaar geleden terug op te roepen. Toen wonnen Kim en Justine zij aan zij het Europese landenkampioenschap onder veertien jaar in Engeland. Carl Maes was hun coach. Ruim een decennium later staat de Belgische vrouwenploeg opnieuw op poten. Nadat ze in de lente in een kolkend Sart Tilman alle twijfelaars een neus zetten door eendrachtig de zege te veroveren tegen het sterke Rusland (3-2) - als toetje voor de dolle fans besloten Kim en Justine zelfs samen aan te treden in het overbodige dubbelspel - gaan ze nu voor de zege tegen Amerika. Over drie dagen zit de Sea'rena in Oostende afgeladen vol voor het wederoptreden van de tandem Clijsters-Henin op Vlaamse bodem. Het doel is uiteindelijk om de Fed Cup terug naar België te halen. Tegen het veredelde B-team van de Verenigde Staten, zonder Lindsay Davenport of de zusjes Williams, kan een finaleplaats een België au grand complet haast niet ontsnappen. Waarna de meisjes in september in eigen land tegen Italië of Spanje de kroon op het werk mogen zetten. Het zou een herhaling zijn van de eindwinst in 2001, niet toevallig waren Clijsters en Henin toen ook al de voornaamste protagonisten. Op de vooravond van de halve finale tussen de twee rivales op Wimbledon spreken we met de wonderdokter die de Belgische ploeg opnieuw op de rails kreeg, Carl Maes. Op dat moment is de deelname van Justine Henin aan zijn Fedcupploeg enkel nog maar op papier bevestigd. Haar officieel jawoord wou ze pas geven na Wimbledon. Carl Maes : "Op persoonlijk vlak gaf dat een geweldige voldoening, ja. Weet je, ik had al die problemen tussen de twee ook maar als buitenstaander meegemaakt. Eenmaal ik gestopt was als trainer van Kim, zat ik in Engeland en bekeek ik hun rivaliteit eerder van een afstand. Maar het is gewoon fijn dat we heel wat mensen lik op stuk hebben kunnen geven door te tonen dat die twee wél nog met elkaar door één deur kunnen. Bovenal was de zege op Rusland voor mij op sportief vlak een absoluut hoogtepunt in mijn trainerscarrière. Het kan voor mijn part de vergelijking met de finale van Kim op Roland Garros 2001 doorstaan. Qua spanning en adrenaline was het even straf." "Heel de week was perfect verlopen. Al die vraagtekens waarmee we zaten en de lastige vragen waarmee de pers kwam aandragen, waren probleemloos opgelost. Justine die eerst pas op woensdag ging beginnen trainen maar toch al op dinsdagavond goedendag kwam zeggen aan de ploeg, de trainingen die daarna in de beste sfeer verliepen, Justine die een speech gaf op vrijdagavond, alles liep op wieltjes. Maar Kim verloor op zaterdag de eerste wedstrijd van Elena Dementieva en Justine stond een set achter tegen Nadia Petrova en ik dacht daar op de bank bij mezelf : je mag dan wel een perfecte voorbereiding gehad hebben, je gaat hier wel onderuit ( lacht). Maar in de tweede set overklaste Justine twee minuten lang Petrova en de match kantelde. Dat moment was belangrijk." "Op vrijdagavond zaten we samen met een man of acht, negen in het restaurant. Justine vroeg het woord. Het werd heel stil in het restaurant. Ze vertelde hoe goed haar integratie verlopen was. Ik kreeg kippenvel, er waren sommigen die tranen in hun ogen hadden. Het was heel kort, heel gepast en toonde hoeveel klasse Justine heeft.""Bwah, dat weet ik niet. Ze hebben me allebei als antwoord op de brief een tekstberichtje gestuurd. Verder zijn daar die week eigenlijk geen woorden meer aan vuil gemaakt. Maar het feit dat ze perfect met elkaar zijn omgegaan en dat ze spontaan samen gedubbeld hebben, is wel een teken dat die brief aangeslagen is, denk ik.""Het is een halve finale van de Fed Cup. Maar ze is onthoofd door het afhaken van de toppers aan Amerikaanse zijde. Ik vind het jammer voor onze twee meisjes. Ik had bij allebei het gevoel dat ze er graag een grote affiche van wilden maken. Dus tegen Lindsay Davenport en Venus Williams. Dat zegt wel iets over de fase waar hun carrière nu inzit. Ze spelen eigenlijk enkel nog voor de grote momenten. Een positie zal hen ook nog wel aanbelangen, maar ze doen het toch vooral voor de grote matchen op de grote toernooien. Daarom hadden ze graag in België tegen de echte toppers aangetreden. Maar hopelijk vinden ze de ontmoeting nu niet minder belangrijk natuurlijk." (lacht)"Zolang ze dit jaar spelen, ben ik al blij. Hoe meer je over volgend jaar spreekt, hoe meer je de nadruk erop legt dat dit misschien wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Het zou, volgens mij, vooral een boost geven om de Fed Cup in eigen land te winnen. ( In 2001 vond de finale in Madrid plaats, nvdr.) Mochten we de finale spelen, dan kunnen we twee dagen 10.000 man in de tribune zetten, denk ik." "Ik zou gaan voor de grootst mogelijke locatie in België en iets centraler gelegen. Brussel zou ideaal zijn. Of waarom niet het Sportpaleis in Antwerpen ? Mochten we tegen Amerika winnen, dan ga ik toch eens met de federatie praten. Ik heb de meisjes al terug bij elkaar gekregen, dan zou ik ook de federatie moeten kunnen overtuigen om dat communautaire aspect voor één keer opzij te schuiven ( lacht)." "Tja, het was een beetje een slechte communicatie. Ik heb Justine gesproken na Berlijn en toen was er afgesproken dat de ondergrond een zo traag mogelijke hardcourtbaan moest worden. In overleg met de federatie en organisatie ( Bob Verbeeck, nvdr) is mij toen meegedeeld dat er alleen een indoorbaan beschikbaar was om zo'n evenement te houden. Dan kan je daarover gefrustreerd zijn, maar daar is niks aan te doen. Bij mijn weten is er in België nog nooit een ontmoeting voor de Davis Cup of de Fed Cup in buitenlucht op hardcourt georganiseerd. Nu, Justine ging ervan uit dat er voor twee toppers wel iets extra's gedaan kon worden. En ik begrijp haar teleurstelling ook. Bovendien zou ze last hebben van blaren onder haar voeten als er van buiten naar binnen moet worden verhuisd. Maar daarvoor hebben we er een dokter bij, hé, voor die kleine ongemakken." "Dit was gewoon een spijtig voorval en er was zeker geen miscommunicatie tussen Kim en Justine. Nee, eigenlijk hielden we ons sinds Luik uitstekend aan de afspraken. Alles is heel duidelijk : wanneer we elkaar zien, wanneer er beslissingen worden genomen...""We zijn voor de ontmoeting met Rusland al allemaal door Justine uitgenodigd om met haar te gaan skydiven. Mochten we winnen, kunnen we daar niet meer onderuit, vrees ik (lacht)." FILIP DEWULF