Wie zette de eerste stap voor jullie relatie ?

"Oei, oei, nu moet ik eens goed nadenken. ( Lacht en begint luidop te tellen in het Servisch) Elf jaar geleden is het ondertussen. We hadden gemeenschappelijke vrienden en zijn spontaan naar mekaar toegegroeid. Laat het ons daar maar op houden. Maar we zijn nog altijd even verliefd als toen. Onze band werd alleen maar sterker toen Darko in Belgrado en Antwerpen ging voetballen en ik door mijn studies achterbleef."
...

"Oei, oei, nu moet ik eens goed nadenken. ( Lacht en begint luidop te tellen in het Servisch) Elf jaar geleden is het ondertussen. We hadden gemeenschappelijke vrienden en zijn spontaan naar mekaar toegegroeid. Laat het ons daar maar op houden. Maar we zijn nog altijd even verliefd als toen. Onze band werd alleen maar sterker toen Darko in Belgrado en Antwerpen ging voetballen en ik door mijn studies achterbleef." "Nee, jammer genoeg niet. Ik volgde medische wetenschappen aan de universiteit, wou graag verpleegster worden. Zieke en hulpbehoevende mensen helpen interesseerde me enorm. Maar in het laatste jaar gaf ik er de brui aan. Het werd me allemaal een beetje te zwaar. Ik ging ten onder aan stress en faalangst. Ik denk niet dat ik ooit nog in een ziekenhuis zal werken. Maar ik zou later wel graag in de verzorgingssector terechtkomen. Ik ben niet het type om hele dagen alleen thuis te zitten.""Absoluut. Omdat het de eerste keer was dat we echt gingen samenwonen en er ook beslisten om te trouwen. Darko tekende er zijn contract begin juni en op 1 november werden we officieel man en vrouw. Het blijft, samen met de geboorte van onze dochter Helena twintig maanden geleden, een van de gelukkigste dagen in mijn leven. Ook het leven in Duitsland beviel me wel : leuke mensen, een enorme gastvrijheid en we hadden direct veel vrienden." "Niet altijd, omdat je soms niet weet wat er morgen komt. Gelukkig is er nu wat zekerheid, moeten we niet nadenken over een verhuis naar bijvoorbeeld Rusland of Turkije. De voorbereiding is de minst interessante periode van het jaar.""Misschien een klein beetje. Hij werd meer familieman, neemt meer zijn verantwoordelijkheid op. Hij kan haar bijna geen moment missen, belt haar geregeld en wil Helena een goede toekomst geven.""Exotische oorden, zoals de Dominicaanse Republiek, waar we in mei twee weken naartoe trokken. Lekker relaxen en genieten van het goede weer. Eerder waren we al in Mauritius, Egypte en Mallorca. Maar de laatste keren heb ik meer angst gekregen in het vliegtuig. Zeker nadat ik de film Cast away zag." "Inderdaad. We hebben al geregeld de hulp van hierboven kunnen gebruiken. Maar naar de kerk gaan lukt niet echt meer. Daarvoor moeten we al naar Brussel, wat praktisch niet altijd kan. Maar wij trachten de traditie zo veel mogelijk te volgen en bidden geregeld voor het welzijn van onze familie en vrienden.""Heel goede vraag ! Hij doet zijn best, maar vaak pas na lang aandringen. Ik ben enorm op netheid gesteld en wil dat ons huis er proper uitziet. Maar als ik hem iets vraag, is hij te moe om te helpen. Dan zegt hij meestal : straks schatje. Ik moet dus vaak geduld oefenen." "Nu niet meer, maar vroeger hing mijn slaapkamer vol met posters van Lepa Brena, een bekende zangeres. ( Darko schudt lachend zijn hoofd) Zij was vroeger immens populair bij ons. Sinds haar huwelijk met de tennisser Slobodan-Boba Zivojinovic verdween ze ook een beetje uit beeld." door Frédéric Vanheule