Woensdag 26 maart 2014 06:50

De wekker gaat. Nog één keer afduwen zodat we nog tien minuten kunnen soezen.
...

De wekker gaat. Nog één keer afduwen zodat we nog tien minuten kunnen soezen. Ik kruip uit bed met het idee dat we geen brood in huis hebben. Geen nood. Eieren, melk en bloem is er wel, dus het worden pannenkoeken! Zelf blijf ik er nog even af, voor mij staat er een vetloopje op het programma. Ik druk mijn loop-gps in voor een rustig loopje van acht kilometer. Heerlijk wakker worden, is dat. Het zonnetje op je gezicht en bedenken dat je toch echt wel de mooiste job ter wereld hebt als je onder je ziet hoe iedereen gestresseerd in de file aan de Kennedytunnel staat. Een korte wasbeurt. Laat de pannenkoeken nu maar komen! Eerst een kommetje havermout met veel noten en wat fruit erin, zodat de grootste honger al is gestild. Ik vertrek met mijn tijdritfiets samen met mijn man Jef om 90 kilometer af te malen. Er zitten stevige tijdritblokken in de training verwerkt, waarbij hij me tot het uiterste pusht. Mijn benen voelen al redelijk zwaar aan door de voorbije dagen, die reeds zeer intensief waren. Maar ik weet dat dit belangrijke inspanningen zijn voor de komende wedstrijd, dus het moet. Alweer een snelle douche en dan beentjes onder tafel voor de lunch. Gewoon boterhammen met beleg, zoals de meerderheid van de Belgen. Vertrek naar het bedrijf waar ik mijn bedrukte sportkledij kan oppikken. Eenmaal ter plaatse bespreken we ook snel het ontwerp voor onze auto, die ze binnenkort voorzien van stickers. Fotoshoot voor de sponsors: op de fiets, eentje al lopend en als laatste een interview terwijl ik op hun Andullatietoestel lig. Dat zijn twee vliegen in één klap: ik neem een promofilmpje op en het melkzuur van de fietstraining wordt uit mijn benen verdreven. Heerlijk! Ik moet wel oppassen dat ik niet in slaap val. Autorit naar Linkeroever, met onderweg een tussenstop om boodschappen te doen. Eenmaal thuis aangekomen staan Jef en de vier kinderen me 'onder lichte dwang' op te wachten op straat om de auto mee uit te laden. Oef! Want de koffer zat goed vol: zakken vol kleren, mijn fiets, de boodschappen en het massagetoestel. Kinderen hebben is soms toch echthandig. Avondeten, met op het menu salade Niçoise à la Jeroen Meus. Gelukkig gisteren al voorbereid. Na de Dagelijkse Kost begint de dagelijkse routine: samen afwassen, de kinderen in bed stoppen, de tafel dekken voor de volgende ochtend, lasagne maken, zwemtas voorzien, nog wat mails sturen. Volledig uitgeteld kruipen we in bed. DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE