Wie zette de eerste stap voor een relatie ?

"Eigenlijk beiden. We kennen elkaar ongeveer zes jaar, aangezien we samen op school zaten. In het vijfde middelbaar moest ik mijn jaar overdoen, waardoor we in dezelfde klas terechtkwamen. In het begin was het alleen vriendschap, aangezien ik toen nog een vriend had. Maar we zochten elkaar altijd op. De relatie zelf begon pas na onze middelbare studies."
...

"Eigenlijk beiden. We kennen elkaar ongeveer zes jaar, aangezien we samen op school zaten. In het vijfde middelbaar moest ik mijn jaar overdoen, waardoor we in dezelfde klas terechtkwamen. In het begin was het alleen vriendschap, aangezien ik toen nog een vriend had. Maar we zochten elkaar altijd op. De relatie zelf begon pas na onze middelbare studies.""Ja. In het begin was het een zware aanpassing. Het betekende : niet tot nog weinig uitgaan, vroeg gaan slapen, de weekends anders indelen. Je moet er toch een aantal zaken voor opgeven, maar ondertussen raakte ik dat andere ritme al goed gewoon.""Nee, totaal niet. Ik werk momenteel voor een vleesbedrijf. Vertegenwoordiging voor voorgepakte charcuterie en de verkoop daarvan is nu mijn wereld. Het betekent dat ik veel kilometers rij, want ik ben verantwoordelijk voor de regio West-Vlaanderen en een deel van Oost-Vlaanderen. Het is leuk om contact te hebben met de klanten. Zelf ben ik nochtans geen grote vleeseter ( lacht). Het komt er dus op aan om alles goed aan te prijzen." "Ik vind van niet. Natuurlijk kan je bijvoorbeeld een Gentenaar - die zetten graag een grote mond op - niet vergelijken met een echte Bruggeling. Brugge zorgt bij mij voor een warmer gevoel. Leuke sfeer, alles dicht bij elkaar : de gezelligheid van het centrum is gewoon uniek. Ik kan het maar moeilijk missen.""Hij is een heel lieve jongen, die werkelijk alles doet voor mij. Hij heeft enorm veel doorzettingsvermogen en kan - als hij wil - romantisch uit de hoek komen. Soms haalt hij onverwacht een fles champagne boven. Hans kan echter ook heel koppig zijn. Op voetbalgebied durft hij ook wel eens té negatief denken, zeker als hij geblesseerd is. Gelukkig kan ik soms zijn gedachten eens verzetten. Hans is wel een enorme sloddervos : zijn kleren moet je soms overal in huis gaan zoeken." "Hans hield zich het meest bezig met de bouwplannen. Ik kreeg bijna carte blanche voor de binnenhuisinrichting. We hebben wel alles samen beslist, onze smaken kwamen altijd overeen. Dat was wel handig, waardoor we ook een discussiepunt minder hadden. De grootste les voor ons was dat alles verschrikkelijk veel geld kan kosten. Wij moesten ook alles nog kopen : meubels, keuken, badkamer. Nu weten we waarvoor we gaan werken." "Ja. Zowel in de zomer als in de winter. Ik kan maar moeilijk thuis blijven. Hans mag niet skiën en heeft ook schrik geblesseerd terug te keren, daarom ga ik alleen. ( Hans : "De eerste reis na mijn carrière trek ik wel de bergen in. Ik wil het gewoon eens gedaan hebben.") Ik doe het bijzonder graag, meestal met wat vrienden in Oostenrijk of Zwitserland. Onze laatste gezamenlijke zomervakanties trokken we naar het zuiden van Frankrijk, Rhodos en Tunesië. Tunesië viel nogal tegen, omdat er weinig te beleven viel buiten het hotel." "In alle stilte wel, maar dat is zeker nog niet voor de eerste twee jaar. Alles op zijn tijd, net zoals met kindjes. We zijn nog jong, willen graag nog wat van het leven profiteren. Hans is de man van de verrassingen. Zijn mogelijke aanzoek zal dus ook wel speciaal verlopen. Daar ben ik nu al op voorbereid."door Frédéric Vanheule