Vijf dagen voor het barrageduel tegen Genk is het in Oostende even heet als toen we Sébastien Siani vorig jaar in Kameroen spraken. Een liesblessuurtje maakt de aanvoerder onzeker voor wat hij de belangrijkste wedstrijd van het seizoen noemt. Er is, bedenken we, wel heel veel veranderd sinds hij in 2013 voor de toenmalige tweedeklasser tekende. 'Op dat moment waren we hier nergens', zegt hij. 'Met zijn kapitaal gaf de voorzitter de club een andere dimensie. De vooruitgang is op alle vlakken groot. In het stadion, op het oefencomplex, in de spelerskern. We beschikken zelfs over een eigen spelersbus. Voorheen gingen we naar uitwedstrijden met een bus van De Lijn. Nu zijn we fier om KVO te zijn.' Als het woensdag wint, speelt KV Oostende volgend seizoen voor het eerst in zijn bestaan Europees. Niemand die intussen nog van het belang van de laatste match van dit seizoen overtuigd moet worden. 'Die wedstrijd is de reden dat we hier nog zijn. We investeerden er tien dagen vakantie in. Aan iets anders denken we niet en we weten wat er ons die dag te doen staat: winnen, niets anders dan winnen. Goed of slecht spelen, hoe dan ook moet er voor ons op het einde een positief resultaat op het scorebord staan. Daar willen we, staf en spelers, echt alles voor geven, om een nieuwe stap te kunnen zetten in het avontuur van KVO. Winnen is het enige waaraan we denken.'
...

Vijf dagen voor het barrageduel tegen Genk is het in Oostende even heet als toen we Sébastien Siani vorig jaar in Kameroen spraken. Een liesblessuurtje maakt de aanvoerder onzeker voor wat hij de belangrijkste wedstrijd van het seizoen noemt. Er is, bedenken we, wel heel veel veranderd sinds hij in 2013 voor de toenmalige tweedeklasser tekende. 'Op dat moment waren we hier nergens', zegt hij. 'Met zijn kapitaal gaf de voorzitter de club een andere dimensie. De vooruitgang is op alle vlakken groot. In het stadion, op het oefencomplex, in de spelerskern. We beschikken zelfs over een eigen spelersbus. Voorheen gingen we naar uitwedstrijden met een bus van De Lijn. Nu zijn we fier om KVO te zijn.' Als het woensdag wint, speelt KV Oostende volgend seizoen voor het eerst in zijn bestaan Europees. Niemand die intussen nog van het belang van de laatste match van dit seizoen overtuigd moet worden. 'Die wedstrijd is de reden dat we hier nog zijn. We investeerden er tien dagen vakantie in. Aan iets anders denken we niet en we weten wat er ons die dag te doen staat: winnen, niets anders dan winnen. Goed of slecht spelen, hoe dan ook moet er voor ons op het einde een positief resultaat op het scorebord staan. Daar willen we, staf en spelers, echt alles voor geven, om een nieuwe stap te kunnen zetten in het avontuur van KVO. Winnen is het enige waaraan we denken.' Sébastien Siani: 'De enige les die we daaruit kunnen trekken, is dat je een finale moet winnen.' Siani: 'Daar zijn we op training mee bezig geweest, met het corrigeren van wat we toen niet goed deden. Nu zijn we de goesting om te winnen aan het cultiveren. Winnen doe je niet alleen met techniek, fysiek en tactiek, maar ook met mentaliteit.' Siani: 'Omdat we niet méchant genoeg waren. Als je in een finale drie keer scoort, moet je winnen. We komen twee keer op voorsprong, maar laten nog twee keer gelijkmaken. We zijn zo gefocust op scoren dat we soms vergeten te verdedigen. Als het 4-3 staat, willen we 5-3 maken en vergeten we dat we risico lopen dat het nog 4-4 wordt. We zijn geen ploeg die de wedstrijd op slot zet, we blijven spelen. Dat is eigen aan onze manier van voetballen, het zit ook in ons spelsysteem. Doorgaans staan er wel voldoende jongens op het veld die slim en matuur genoeg zijn om het spel te blokkeren, maar verdedigen is niet alleen maar een zaak van verdedigers. Dat moet je samen doen. Als aanvallers bij balverlies bijvoorbeeld eens een overtreding maken op de helft van de tegenstander in plaats van erop te rekenen dat een middenvelder of een verdediger achter hen het wel zal oplossen, krijgt iedereen de kans om weer achter de bal te komen. Als we allemaal die mentaliteit uitstralen, zal ons dat sterker maken en zullen we samen vooruitgaan.' Het zit ook in de spelersprofielen. KVO doet het voor de verdediging vaak zonder echte 6. Siani zelf is een gewezen aanvaller, Michiel Jonckheere was een 10 en Kevin Vandendriessche speelde bij Excel Mouscron op 8, 10 of 7. Andile Jali is wel een verdedigende middenvelder, maar die sukkelde met blessures, geraakte niet meer in de ploeg en ging daar niet altijd even professioneel mee om. Siani: 'Het zijn drie totaal verschillende types, die als ze op het veld staan alles geven voor de clubkleuren. Voor mij is het het makkelijkst met Jali naast mij. Ik voel hem het best aan, omdat hij niet gestereotypeerd is. Ik bedoel: Jali is niet een voetballer die voorgeprogrammeerd is. Hij speelt zoals hij het spel aanvoelt, hij is rustig aan de bal en voetbalt makkelijk. Met hem voel ik mij meer op mijn gemak dan met de rest. Voor mij is hij een van de besten, misschien wel de allerbeste van de ploeg. Voetbal wordt evenwel niet enkel met de voeten gespeeld, maar ook met het hoofd. De laatste weken staat hij weer in de basis en zie je dat hij opnieuw plezier vindt in voetbal. Maar als je zolang niet meedeed, is het niet vanzelfsprekend om nu die opeenvolgende wedstrijden telkens top te zijn. Ik hoop alleszins dat hij speelt, dat hij ons wat frisheid en een beetje magie bijbrengt en ons zo mee helpt te kwalificeren.' Kenmerkend voor KVO zijn ook de profielen in de offensieve sector, rond de sterke centrumspits Landry Dimata: licht, technisch, creatief. Flankspelers met een actie en een lichtvoetige spelmaker als Franck 'Maestro' Berrier die het niet altijd even nauw nemen met hun verdedigende taak. Siani: 'Onze aanval behoort tot de beste van België. Je kunt niet alles hebben en ook nog eens verwachten dat die even makkelijk verdedigen als aanvallen. We zijn er ons van bewust dat we voorin over technische spelers beschikken en we spelen in functie van hen. Daarom maken we veel goals. Als je anders wil gaan voetballen, zijn er andere profielen nodig. Iemand als Franck Berrier is niet gemaakt om te verdedigen. Je moet hem uitspelen op zijn topkwaliteiten. Laat je hem veel verdedigen en tackelen, dan zal hij de kracht en de luciditeit missen om het verschil te maken wanneer hij aan de bal is.' De meerwaarde voorin is Landry Dimata (19). In tegenstelling tot Gohi Bi Cyriac is hij een 9 die werkt voor de ploeg en fysiek weegt op een verdediging. Met een knieblessure is ook hij evenwel onzeker voor woensdag. Siani: 'Dimata is de grote verrassing van dit seizoen. Hij kwam uit het niets, manifesteerde zich meteen in de ploeg, door zijn voorbereiding en zijn kwaliteit, bleef nederig en bleef luisteren en werken zonder ophouden. De grootste verrassing is dat hij al meteen bijna alle wedstrijden speelde. Zijn blessure zal daar volgens mij ook wel wat het gevolg van zijn. Maar hij is niet alleen fysiek heel sterk, hij is ook goed opgevoed, heel intelligent en voor zijn leeftijd al zeer volwassen. In alle omstandigheden blijft hij kalm. Hij is niet impulsief en riposteert nooit. Ook dat maakt deel uit van zijn kracht. Wie dát allemaal bezit, groeit op natuurlijke wijze uit tot een sterke speler. Als die jongen zo voortdoet en rond zich niet te veel met maffia te maken krijgt, dan zal hij ver geraken.' Voor hemzelf is het barrageduel voor Europees voetbal met KV Oostende tegen KRC Genk dit seizoen al zijn derde finale. Met Kameroen won hij begin februari de Afrika Cup tegen Egypte. Siani: 'Dat succes was het gevolg van de kracht van het collectief. Alleen kun je geen wedstrijd winnen. Winnen doe je samen. Ik hoop dat we het tegen Genk met die mentaliteit aanpakken. Niet alleen zij die op het veld staan, maar ook zij die op de bank, in de tribune en thuis zitten. We moeten het allemaal samen doen.' In principe vertrekt hijzelf 's anderendaags al naar het oefenkamp van de Kameroense nationale ploeg in Equatoriaal-Guinea. Daarna volgt de Confederations Cup in Rusland, van 17 juni tot en met 2 juli, met voor de Ontembare Leeuwen al zeker poulewedstrijden tegen Chili, Australië en Duitsland. Wanneer in Oostende de voorbereiding op het nieuwe seizoen van start zal gaan, zal voor hem het huidige nog niet afgesloten zijn. Maar tegen een 'mini-WK' kijkt hij niet op. Siani: 'Dat toernooi wordt maar één keer om de vier jaar gespeeld en misschien krijg je in je carrière maar één keer de kans om deel te nemen. Zeker iemand als ik, die te laat bij de nationale ploeg is gekomen. Voor mij is elke interland als een WK. Elke keer speel ik die alsof het de eerste en de laatste keer is. Maar nu concentreer ik mij volledig op woensdag. Daarna zien we wel.' DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE - FOTO'S BELGAIMAGE'Als je anders wil gaan voetballen, zijn er andere spelersprofielen nodig.' Sébastien Siani